زنان

توانمندیهای زنان را دریابیم

مشکل اساسی دقیقا از جایی شروع می‌شود که  رژیم «ولایت فقیه »حضوراجتماعی قانون‌مند زنان آگاه و سازمان‌دهی‌شده را خطری جدی برای خود می‌بیند، تلاش دارد تا با تحمیلِ قوانین فقهی و ارتجاعی، آنان را محدود کند و از تحرک و تلاش برای دست یافتن به حقوق انسانی و قانونی‌شان مانع شود. پس از روی کار آمدن رژیم ”ولایت فقیه“، زنان میهن ما در عرصه حقوق انسانی ، اجتماعی ، سیاسی و فردی‌شان همواره و پیوسته در معرض هجوم‌های متحجرانه و قرون وسطایی بوده‌اند، هجوم‌هایی که با گذشت زمان بر سبعیت و دامنه آن‌ها افزوده شده است. نکته مهم اینکه، اصلی‌ترین سران رژیم ”ولایت فقیه“، از جمله خودِ علی خامنه‌ای،  از گردانندگان و کارگزاران این سیاست‌های زن ستیزانه بوده‌اند…

و قوی‌ترین زنان در جامعه در مقایسه با جنس مخالف فاقد توانایی نشان داده می‌شوند به این معنی که اگر یک زن با توانایی صد درصد در مقابل مردی با توانایی ۵۰ درصد باشد باز این مرد است که جلوتر است. دلیل این نوع نگاه باورنکردن زنان در جامعه است و این مشکل برمی‌گردد به نگاه دولت‌مردان و مسئولان ذیربط البته باید به ویژگی‌های زنان هم توجه کنیم و درهر زمینه و در فرصت‌های برابر علمی، ورزشی، تفریحی، فرهنگی، آموزشی، گذران اوقات فراغت و… نشان دهیم که زن و مرد تفاوتی باهم ندارند. به اعتقاد من باید فضاهایی در جامعه ایجاد شود که زنان بتوانند در عرصه‌های مختلف حضور داشته باشند و توانایی‌های خود را نشان دهند و به‌طور حتم و یقین اگر فضا در میادین ورزشی برای حضور زنان فراهم شود (بارعایت شئونات شرع مقدس اسلام) شاهد موفقیت‌های بسیار خوبی خواهیم بود. چه کسی می‌تواند بگوید که در یک فضای مشترک زنان نباید ورزش همگانی سالم و تمیز را تماشا کنند؟ ما حتی زنان را از تماشاکردن محروم می‌کنیم. من از بعد اجتماعی به این مساله نگاه می‌کنم و می‌بینم هرجا فضا برای حضور زنان فراهم شده شاهد موفقیت‌های چشمگیر آنها بوده‌ایم. به‌عنوان مثال در فضای دانشگاه می‌بینیم که فضا برای حضور زنان و دختران فراهم شده و آنها رقیبان سرسختی برای مردان شده‌اند و در کلاس‌های مشترک تفاوت نمرات را می‌بینیم و چه بسا که اگر فضای ورزشی فراهم شود، نمود بیشتری داشته و مقام‌هایی هم به‌دست خواهند آورد و آن‌وقت می‌توانیم بگوییم زنان در کشوری که می‌خواهد ام‌القرای اسلام باشد در همه عرصه‌ها حضور موفق دارند. در مورد عدم حضور زنان در عرصه‌های مدیریتی هم باورنکردن زنان مطرح است. یک ضرب‌المثل قدیمی در خطه آذری‌زبانان وجود دارد که می‌گوید: زنان معمارند و مردان کارگر به این معنی که مردان در بیرون از خانه مصالح را آماده می‌کنند و زنان خانه را معماری می‌کنند و امور مربوط به خانه را مدیریت و ساماندهی می‌کنند. وقتی قبول داریم که زنان در خانه راه صرفه‌جویی و تربیت فرزندان و مدیریت امور منزل را به خوبی انجام می‌دهند و مدیران موفقی هم هستند چرا می‌پذیریم که در محیط کار ناموفق هستند و سنجیده عمل نمی‌کنند؟ نمونه‌اش خانم دکترمرضیه دستجردی به‌عنوان وزیر بهداشت که مدیر موفقی بود اما به راحتی کنار گذاشته شدند. در هیات‌مدیره سازمان‌ها و شرکت‌ها و کارخانه‌ها دقت کنید چند مدیر زن و مرد وجود دارد؟ یا حتی در وزارت بهداشت و درمان که حضور زنان قابل توجه است و بیشترهستند چقدر زنان سهیم هستند؟ ما باید در مرحله اول زنان را باور کنیم و برایشان فرصت‌های برابر ایجاد کنیم درآن صورت خواهیم دید که دربرخی ازعرصه‌ها زنان نه‌تنها از مردان کم نیستند بلکه بسیار هم جلوتر هستند. با کنارگذاشتن و محروم کردن زنان نیمی از جمعیت جامعه را محروم می‌کنیم و این موضوع به مردم و مملکت آسیب می‌زند.
آرمان – محمد زاهدی‌اصل:مددکار اجتماعی و استاد دانشگاه

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا