حقوق بشر

نامه سامان نسیم از زندان: شکنجه شدم

سامان نسیم، زندانی کُرد محکوم به اعدام که به گفته مسولان زندان مرکزی ارومیه قرار است حکم اعدامش در روز ۳۰ بهمن ماه اجرا شود، برای اولین بار با انتشار نامه ای در داخل زندان، از وضعیت دوران بازداشت و شکنجه هایش برای گرفتن اعترافات ساختگی نوشته است. نسخه ایی از این نامه برای انتشار در اختیار کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران قرار گرفته است…

این زندانی کرد نامه خود را اینطور شروع کرده است: «شکنجه به محض ورود به سلول شروع شد. سلولی با دیوارهای اغشته به مواد خاص و طراحی آن منحصرا برای شکنجه روانی تدارک گردیده است. با نگاهی به مصالح بکار رفته در داخل سلول مفاهیم و مضامین شکنجه همچون فیلمی در خاطرت مرور می گردد. اتاقکی که فقط به صورت افقی می توانی در ان دراز بکشی همراه با سرویس بهداشتی که دیوار اپنی باز و ارتفاع شصت سانتی. متراژ سلول با طول دو متر و عرض پنجاه سانتی متر. همه چیز متفاوت است دوربینی در بالای سرم بود که تمامی حرکاتم را ضبط میکرد، حتی زمان توالت را.»

او در ادامه نوشته است: «این آغازی بود برای ۹۷ روز شکنجه و عذاب. در تمام مدتی که در بازداشت بودم به هر شیوه و با هر وسیله ای شکنجه گردیدم. روزهای ابتدایی میزان شکنجه ها به حدی بود که توان راه رفتن نداشتم. تمام اعضای بدنم سیاه و کبود شده بود.برای ساعتها از دست ها و پاهایم آویزانم کردند.در تمام مدت زمان بازداشت بازجویی و شکنجه چشم بندی بر روی چشمانم بود که امکان رویت ماموران شکنجه و بازجو برایم میسر نبود.

فعالان حقوق بشر در ایران

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا