فرهنگی

بیانیه خانه موسیقی در خصوص لغو کنسرت ها

چرا هنرمندان باید هزینه این جدال بی رحمانه را بپردازند؟ / چرا هیچکس پاسخگو نیست؟
در پی وقوع رخداد های تاسف بار اخیر و دخالت های برخی عوامل بی مسئولیت در ممانعت از اجرای موسیقی های مجاز و قانونی و محدودیت های اخیر که موجب تضییع حقوق شهروندی موسیقیدانان و اهالی فرهنگ و هنر این مرز و بوم شده است خانه موسیقی بیانیه ای منتشر کرد…

متن این بیانیه به شرح ذیل است:

بار دیگر هنر شریف و هنرمندان مظلوم و متعهد این دیار بیش از پیش تحت فشار قرار گرفته و در هیاهویی مشکوک و در جنگ و جدال های سیاسی و تسویه حسابهای جناحی محاصره و مسلوب الاختیار شده اند.

هنگامی که دولت یازدهم با شعار تدبیر و امید و با مشی اعتدال و عدالت گستری بر مسند قدرت نشست بارقه امید و شکوفایی در دل و دیده هنرمندان محروم و در حسرت مانده عرصه موسیقی به وجود آمد و آن زمان که رئیس جمهور محترم سخن از حقوق شهروندی به میان آورد این امید مضاعف گشته و موجی از شعف و شادی و خرسندی در بین اعضای این صنف برخاست… امیدی زنده شد که دیگر دوره بی قانونی، زورگویی و تحکم به هنرمندان بسر آمده و مسیر فعالیت های قانونی و سالم فراخ تر از پیش و هموارتر شده است.

اما دریغ و درد که دیری نپائید و دگر باره بخت هنرمندان باژگونه گشت و نه تنها این اتفاق نیفتاد بلکه حجم تعدی و تجاوز به حقوق شهروندی و هتک حرمت عزیزان فعال در حوزه موسیقی (بویژه بانوان) و گسترش ممانعت ها و ممنوعیت ها چنان فزونی یافت که به جرأت می توان گفت در سه دهه گذشته تا بدین حد سابقه نداشته است.

شاید اذعان به این واقعیت تلخ ، برای سناریو نویسان مخالف سازی با دولت یازدهم خبر خوش و مسرت بخشی باشد اما اگر اینگونه است پس وظیفه دولت در این باره چیست؟ قوه حافظ عدل و عدالت (قوه قضائیه) در این باره چه موضعی دارد؟

با نظر و نگاهی گذرا به فعالیت های فرهنگی حوزه موسیقی و حواشی آنها در شش ماهه گذشته به راحتی می توان احصا کرد که مانع تراشی و هجوم به برنامه ها و کنسرت های مختلف با توسل به دروغ و شانتاژ، ایستادگی در مقابل مجوزهای رسمی وزارت ارشاد، برهم زدن کنسرت ها حتی در حضور مسئولان و مأموران نیروهای انتظامی! شایعه پراکنی های گسترده در رسانه های همسو، انعکاس گسترده اظهارات خلاف واقع دلواپسان در خصوص موسیقی، اهانت به نوازندگان و خوانندگان و زنان هنرمند، ممانعت از اجراهای با مجوز در لحظه شروع برنامه ها، القاء دروغ های خود ساخته از جمله شایعه صدور مجوز برای تکخوانی زنان با هدف تحریک علما و مراجع تقلید همه و همه از نمونه های قابل مشاهده است و پرواضح است که اینها همه حکایت از پروژه جدید و نخ نمای گروهی از سیاسیون ناشی و بازنده انتخابات برای فشار آوردن به دولت منتخب و به منظور بهره برداری های خاص سیاسی است.

اما سخن و پرسش اساسی اینجاست که چرا علی رغم حمایت وزیر محترم وزارت ارشاد از موازین قانونی و مجوزهای صادره که علی القاعده منطبق بر وظایف قانونی بوده و بر اساس قانون اساسی دولت باید مدافع حقوق شهروندی و آزادی فعالیت های مشروع باشند،سکوت دیگران در مواجهه با این بی قانونی برای چیست و مهم تر اینکه چرا هنرمندان باید هزینه این جدال بی رحمانه را بپردازند؟ چرا این قشر فرهنگی که عمر و جان خود را هزینه اعتلا و سرافرازی ایران عزیز نموده اند باید به جای تشویق و حمایت، چون وسیله و ابزاری برای منکوب کردن جناح ها مورد استفاده قرار گرفته و شرافت حرفه ای و هنری آنها زیر سوال برود؟

چرا باید به عینه حیثیت نیمی از جامعه فرهنگی و هنری ایران یعنی زنان و بانوان محترم و هنرمند که همواره با رعایت کلیه شئون فرهنگی و قانونی و علی رغم کمترین امکانات و با موانع متعدد و ایثارگرانه فعالیت داشته اند مورد اهانت و تحقیر قرار گرفته و با برخوردهای زشت، ضد فرهنگی مواجه شوند؟

شگفت انگیز است که بعد از سی و اندی سال که از انقلاب فرهنگی و استقرار نظام جمهوری اسلامی می گذرد هنوز اهالی فرهنگ و هنر این مرز و بوم که علی الاصول از نخبگان بی بدیل جامعه به شمار می روند در روز روشن و در مقابل چشم قانونگذاران، وکلا، مجریان و نیروهای امنیتی و انتظامی هتک حرمت می شوند و ندایی از کسی بر نمی آید! براستی چرا؟

چرا در این معرکه و نمایش تأسف آور که به کوچکترین حقوق صنفی و اجتماعی قشر عظیمی از هنرمندان وقعی نهاده نشده و با سرنوشت آنها به راحتی بازی می شود آب از آب تکان نمی خورد و اساسا چرا هیچکس پاسخگو نیست؟

هنگامی که آمار صدها فارغ التحصیل رشته موسیقی در دهها دانشکده دولتی ، آزاد و غیره را در کنار خروجی هزاران هنرجوی آموزشگاه های مجاز و هزاران ساعت تولید و پخش موسیقی در رسانه ملی و دهها برنامه زنده و تولیدی این رسانه در زمینه موسیقی و … را کنار این هجمه سنگین علیه موسیقی می بینیم کاملاً سیاست دوگانه و یک بام و دو هوا مصداق پیدا می کند و دیگر نیازی به ادله دیگر برای رو کردن دست سناریو نویسان باقی نمی ماند، اما با این وجود آیا نباید تکلیف هنر موسیقی در ایران یک بار و برای همیشه روشن شود؟

خانه موسیقی به نمایندگی از هنرمندان مظلوم و صبور عرصه موسیقی قویأ از قوای سه گانه کشور و همه مسئولان، نهاد ها،نیروی انتظامی و همه ارگانهای ذی ربط می خواهد تا به وظیفه ذاتی، شرعی و قانونی خود عمل نموده و به دفاع از حقوق شهروندان و هموطنان بویژه اهالی فرهنگ برخیزند و به این خواسته بحق آنها پاسخ مسئولانه و در خور بدهند.

نهاد صنفی خانه موسیقی با بیش از ۱۶ هزار عضو که همواره با محدودیت ها، تنگناها و بحران مشروعیت شغلی مواجه بوده و در ایام اخیر نیز با خطر ممنوعیت جدی تری مواجه شده اند،ضمن محکوم کردن سم پاشی و دخالت های برخی افراد ناآگاه در حوزه فعالیت هنر موسیقی، خواستار رسیدگی عاجل به موارد ذیل و حل و فصل مشکلات از سوی دولتمردان و مسئولان دلسوز است:

۱- از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دیگر مراکز و سازمانهایی چون صدا و سیما، حوزه هنری و غیره می خواهیم که در ارزیابی، سنجش، آموزش، انتخاب آثار و تولید و پخش موسیقی بویژه در زمینه فعالیت بانوان و پخش صدای آنها، بیانات، رهنمودها و فتاوی بنیانگذار جمهوری اسلامی و مقام معظم رهبری را به عنوان ملاک و معیار سیاستگذاری و اجرا مطمح نظر قرار دهند.

۲- از وزارت ارشاد مجدانه می خواهیم نسبت به مجوزهای صادره خود مسئولیت پذیر بوده و با جدیت و اقتدار لازم از مخدوش نمودن اعتبار مجوزهای قانونی از سوی گروههای خودسر و غیرمسئول ممانعت به عمل آورده و حافظ حقوق مادی و معنوی هنرمندان باشند.

۳- از تمامی نیروهای امنیتی و انتظامی انتظار داریم پاسدار بحق حقوق شهروندی بوده و به عنوان نیروهای معتقد و متعهد به نظام جمهوری اسلامی در اجرای قوانین جاری به وظیفه خود عمل نمایند.

۴- از قوه قضائیه و تمامی نیروها و ضابطان قضایی سراسر کشور قویأ می خواهیم با اخلالگران نظم عمومی و ناقضان قوانین که در مقابل مجوزهای رسمی گردنکشی نموده و مانع اجرای برنامه های فرهنگی می شوند برخورد مقتضی کنند.

۵- و در پایان لازم به تاکید است از آنجا که هنر موسیقی همچون دیگر علوم نظری و تجربی یک تخصص محرز بوده و برپایه اصول علمی بنا شده است؛ تشخیص و تمیز راستی و کژی آن بدون شک با متخصصان و استادان مربوطه است و خانه موسیقی اعتقاد دارد تمیز و تفکیک موسیقی سالم و علمی از موسیقی غیر سالم تنها بر عهده متخصصان و استادان صاحب نظر این رشته است و از همه سازمانهایی که به عنوان منابع و مبادی انتشار آثار نقش دارند انتظار می رود در سیاستگذاری و جریان سازی حوزه موسیقی از متخصصان صاحب صلاحیت بهره مند شوند.

ایسکانیوز

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا