فرهنگی

آنجا که کلام در گفتن باز می ماند موسیقی آغاز می شود

رژیمی که از سخن پراکنی و تبلیغ در باره معنویت، و فرهنگ دمی باز نمی ماند،بر اثر هرچه تنگ تر کردن دایره آفرینش های هنری در همه رشته های هنری – کار را به جایی کشانده است که آقای حسین زمانی این هنر مند در عرصه موسقی در گفت‌وگو با« آنا »درباره وضع فعالیتش در عرصه موسیقی می گوید:«۱۴ سال است ؛که به من مجوز فعالیت، اعم از تولید آلبوم یا اجرای صحنه‌ای نمی‌دهند بنابراین فعالیت‌های خود را به صورت شخصی و محدود ادامه می‌دهم.»زیرا آنها هنر فرمایشی و دستوری می‌خواهند؛ هنری که هیچ کاربرد اجتماعی و فرهنگی ندارد. …


به گزارش کلمه، حسین زمان سال هاست ممنوع الکار است، اما او با انتشار ترانه های خود در فضای مجازی صدای خود را به گوش مخاطبان خود می رساند. محدودیت برای حسین زمان تنها به ممنوع الکاری یا ممنوعیت پخش صدایش از صدا و سیما خلاصه نشده و او از دو سال گذشته از ادامه تدریس در دانشگاه نیز باز ماند و از کار برکنار شد.

[سانسور و ممنوعیت از عرصه آثار معاصر به گنجینه فرهنگ ملی از جمله به موسیقی کشیده شده است ، و مرز های زمان از کهن تا امروز در عرصه های گوناگون از جمله موسیقی را در می نوردد.اجراکنندگان سیاست های مخرب ضد فرهنگی ای که راه به گم بیشه خرافه و واپس ماندگی می برد و نام بی مسمای فرهنگ و ارشاد بر خود گذاشته است، به هر ترفند و بهانه ای بر سر راه حرکت رو به جلو هنر مانع می تراشند]. تاکید از ما
آقای زمانی یکی از منتقدین به این سیاست معتقد است: «دولت اگر نتواند از حصاری که دورش کشیده شده است،‌ خارج شود و تصمیم‌گیرنده اول و آخر حوزه فرهنگ و هنر باشد، عملا کاری پیش نمی‌رود. به گفته ی او در حال حاضر هنر فرمایشی و دستوری می‌خواهند؛ هنری که هیچ کاربرد اجتماعی و فرهنگی ندارد».

وی خاطر نشان کرد: «مدیران فرهنگی، خیلی از خود اختیار ندارند و در حوزه موسیقی، سرنوشت موسیقی گاهی به‌دست افرادی خارج از دستگاه وزارت ارشاد رقم می‌خورد. همچنین ورود نیروی انتظامی، در برخی موارد، عملا دست مدیران دولتی را از تصمیمات فرهنگی در عرصه موسیقی کوتاه کرده است»
[هدف رژیم از این گسستن و دشوار نمودن راه فعالیت هنری در کشور، کشاندن عرصه های گوناگون هنری به چنبره  دیوان سالاری«وزارت ارشاد»ویا به چنگال سایر «دستگاهای سانسور» واپس گرای قرون وسطایی ست  تا بتواند استقلال هنری را سلب و به گنجینه فرهنگ ملی ما ضربه جبران نا پذر بزند]. تاکید از ما

آقای زمانی بدرستی مطرح می کنند : «هنرمندان باید جایگاه مشخصی در جامعه داشته و صاحب احترام باشند. باید دست آن‌ها را باز گذاشت و مدام با اعمال محدودیت‌های مختلف، آنها را آزار نداد. اگر این اتفاق‌ها بیفتد، می‌شود گفت تحول فرهنگی رخ داده است اما متاسفانه حتی در دولت آقای روحانی هم با تکرار محدودیت‌های سابق، عملا چیزی از تحول و بهبود وضع ندیده‌ایم.»

وی همچنین با تاکید بر ظرفیت‌های فرهنگی و اجتماعی هنر گفت: «اگر هنرمند بتواند با خیال راحت و بدون نگرانی‌های قبل و بعد از تولید، به خلق هنری بپردازند و رسانه‌ها معیارهای درست و سالمی از شناخت هنری و فرهنگی را به مردم ارائه کنند،‌ بسیاری از مشکلات جامعه به کمک هنر از میان برداشته می‌شود.»
فشرده گزارش کلمه و آنا

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا