چرخانفرهنگی

پیشکش اردوی کار…

رحمان: گرامی باد روز اول ماه مه، روز جهانی زحمتکشان

             

وقت برخاستن موجهاست

دریا بازخواهد خروشید

نگاه کن به آن سوی افقها!

آمیخته به واژه های امید و آرزو

پاره ی خورشید را بردوش گرفته

ــــــ

این روزها می دانم،

باز می آید

وقت برخاستن موجهاست

دریا بازخواهد خروشید

نگاه کن به آن سوی افقها!

آمیخته به واژه های امید و آرزو

پاره ی خورشید را بردوش گرفته

با خود می آورد،

و به این ناکجا دنیای آشنا پیشکش خواهد کرد.

این ارمغانش را، به ما،

مردم این جهان.

 

****

هیچ می دانی

دنیا بی حضور تو

خاموش است و بی فروغ،

دلتنگ و سیاهپوش…،

گرفتار در مغاکی سیاه،

که در تالاب این نا کجا آباد

به غارتش می برند

****

هیچ می بینی

درخشش سرخ خورشید را،

زان سوی این شب خسته جان،

و رودخانه و ابرهای نیلی را؟

دریا در التهاب

و کران تا کران پرستاره،

و من،

خسته از شمارش ستاره ها

به پیشباز تو می آیم.

****

هیچ می دانی،

اینجا… نه، دنیا

موطن توست؟

و من در آن هیچ نمی بینم،

جز آفرینش و کار…

که سرمایه با دستهای خونین به تاراج می برد،

حاصلش را؟

****

صبور باش

دلتنگ بی قرار…

باز می آید،

وقت برخاستن موجهاست

دریا خواهد خروشید

 

رحمان      (۰۱/۰۲/۹۵)

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا