گوناگون

یک سال پس از برجام

یک سال پیش در چنین روزهایی شش قدرت جهانی و دولت ایران بر سر فعالیت های اتمی این کشور به توافق رسیدند. خبرگزاری فرانسه در گزارشی که به همین مناسبت از تهران مخابره کرده، نوشته است : « شور و شوقی که یک سال پیش در نتیجۀ این توافق در ایران به وجود آمد اکنون جای خود را به تردید داده است».برخلاف مدعیات رژیم مبنی بر این که با امضای توافق‌نامهٔ ”برجام“  بحران اقتصادی کشور و عواقب اجتماعی آن به‌سرعت رو به‌حل شدن خواهد رفت، همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد نه‌تنها بحران اقتصادی کشور حل نشده و حتی کاهش هم نیافته است….

در نتیجۀ توافق اتمی بخشی از تحریم های بین المللی علیه ایران لغو شد و در پی آن هیئت های مختلف اقتصادی به این کشور سفر کردند، اما، حاصل این سفرها و رفت و آمدها در اقتصاد ایران بسیار ناچیز و در معیشت و زندگی مردم تاثیر نداشت .

اگر چه سران رژیم «ولایت فقیه» توانسته در این فاصله صادرات نفت خود را افزایش دهد، اما، افزایش صادرات نفت با افت شدید بهای آن در بازار جهانی توأم بوده و تفاهم نامه های اقتصادی که دولت ایران به ویژه برای نو کردن ناوگان هوایی فرسوده اش امضاء کرده همچنان بی سرانجام مانده اند.

سناتورهای آمریکایی شرکت “بوئینگ” را از فروش هواپیماهای مسافربری به ایران منع کرده اند و این شرکت نیز تلویحاً گفته است که با فروش هواپیماهای “ایرباس” به ایران موافقت نخواهد کرد. در واقع، بدون موافقت دولت آمریکا نه “بوئینگ” و نه “ایرباس” نخواهند توانست ۲۰۰ فروند هواپیمای مسافربری به ایران بفروشند.

در این حال، ایالات متحد آمریکا تحریم های یکجانبه اش را علیه جمهوری اسلامی ایران لغو نکرده است. به موجب تحریم ها هر گونه معامله به دلار با دولت ایران همچنان ممنوع است و بانک ها و شرکت های بین المللی نمی توانند با آن دسته از اشخاص حقیقی و حقوقی ایرانی همکاری کنند که از سوی دولت آمریکا به پشتیبانی از تروریسم و نقض حقوق بشر متهم هستند.

به همین علت غالب نمایندگی های شرکت های اروپایی اعلام می کنند که برغم لغو تحریم ها معامله با شرکت های ایرانی همچنان مشکل و پیچیده است. استمرار این مشکلات دربرگیرندۀ خطر بازگشت به وضعیت پیش از توافق اتمی در ایران است؛ رهبر رژیم «فقها»، سپاه پاسداران و در کل اردوی محافظه کاران با واگذاری اقتصاد کشور به سپاه پاسداران، تحت عنوان “اقتصاد مقاومتی”، کو چکترین بیهودی در وضعیت توده ها زحمتکشان ایجاد نگرده اند .

در نبود درآمد مُکفی نفت، حسن روحانی امیدوار بود که پس از توافق اتمی سالانه بین ۳۰ تا ۵۰ میلیارد دلار سرمایۀ خارجی وارد ایران شود تا شاید با استثمار کارگرانی که نه امنیت شغلی دارند و نه بیمه های اجتماعی سفرهاستعمار را پهن کرده و رشد مهارگسیختۀ بیکاری را تاحدودی مهار نماید.

با این حال، لغو تحریم های بین المللی تاکنون بی نتیجه مانده است، به طوری که تحولی در وضعیت رکودزدۀ بنگاه های اقتصادی کشور اعم از کوچک و متوسط و بزرگ روی نداده است.صنعت زدایی و ورشکستگی کشاورزی بازار میهن را همچنان در کمند کالاهای وارداتی قرار داده است.

اگر چه حسن روحانی و تیم وزرایش مدعی هستند که نرخ تورم را از ۴۰ درصد به ۱۰ درصد رسانده اند، اما، به باور عمومی کاهشی اگر در این زمینه صورت گرفته باشد، بیشتر نتیجۀ تشدید رکود اقتصادی است. به اعتقاد افکار عمومی تغییر در وضعیت اقتصادی کشور بیش از آنکه نتیجۀ لغو تحریم های بین المللی باشد، تابع تغییرات مهم سیاسی در داخل کشور است که در هر حال از عهدۀ حسن روحانی و دولت او خارج است.
فشرده گزارش رادیو فرانسه

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا