فرهنگی

نامه به روحانی: ما اهل فرهنگ جان به‌ لب هستیم

لیلی گلستان در نامه‌ی سرگشاده‌ای خطاب به حسن روحانی از فشارها و محدودیت‌هایی که بر اهل فرهنگ و آثار هنری تحمیل می‌شود به شدت گلایه کرد. او اهل فرهنگ را آبروی مملکت خوانده و از روحانی می‌خواهد آنها را دریابد…
ما اهل فرهنگ دل‌مرده و جان به‌لب هستیم

به گزارش رادیو آلمان،پس از  انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ بسیاری از هنرمندان و فعالان فرهنگی  انتظار داشتند وعده‌های انتخاباتی درباره سپردن امور این حوزه به اهل فرهنگ تحقق یابد.

یکی از این فعالان فرهنگی لیلی گلستان نویسنده، مترجم و گالری‌دار نام‌آشنای ایران است که سه سال پس از روی کار آمدن دولت «تدبیر و امید» در نامه سرگشاده‌ای خطاب به  حسن روحانی از “خسته و دل مرده” شدن اهل فرهنگ سخن می‌گوید.

این نامه با “سلام و صلوات بسیار” آغاز شده و چنین ادامه می‌یابد: «من به شما رأی دادم و نه به وزرا و وکلایتان، پس روی سخنم فقط با شماست و لاغیر. دلم می‌خواست روبه رویم نشسته بودید و حرف‌هایم را نه آرام بلکه با فریاد می‌گفتم.»

مصائب نشر و سینما

گلستان در این نامه به رمان “کلنل” محمود دولت‌آبادی اشاره می‌کند که در ایران مجوز انتشار نگرفته اما ترجمه‌های ناقص نسخه آلمانی آن “روی تمام بساطی‌ها ریخته” است.

او همچنین از دو کتاب ترجمه شده خود نام می‌برد که مجوز تجدید چاپ ندارند،اما نسخه افست شده آنها کنار خیابان‌ها به فروش می‌رسد و در قفسه کتاب فروشی‌ها هم دیده شده است.

این مترجم در ادامه نوشته است: «از عمل کیارستمی بگویم که منجر به مرگش شد یا از فرش قرمزی که برای ورود جسدش پهن کردند! از فیلم “۵۰ کیلو آلبالو” بگویم که بعد از سه ماه گفتند: از دستمان در رفته بود! و لغو مجوز شد.»

“۵۰ کیلو آلبالو” ساخته مانی حقیقی، فرزند لیلی گلستان و نعمت حقیقی، فیلمبردار است که پس از انتقاد برخی مراجع تقلید و رسانه‌های اصول‌گرایان افراطی پروانه نمایش آن حدود یک ماه پیش لغو شد.

متولیان “هیچ‌کاره” فرهنگ

گلستان با اشاره به نمونه‌هایی از جمله “قلع و قمع کتاب‌ها”، “لغو مجوز آخرین لحظه کنسرت‌ها”، ایجاد محدودیت برای شجریان و ممنوع‌الخروج کردن پرویز تناولی، نقاش و مجسمه‌ساز، از ناتوانی متولیان فرهنگی دولت در برخورد با این محدودیت‌ها انتقاد کرد.

او در این نامه که نسخه‌ای از آن در روزنامه شرق منتشر شد نوشت: «متولیان فرهنگ و هنرمان که فقط نظاره‌گرند، دست‌هایشان را به هم می‌مالند، سری تکان می‌دهند و می‌گویند در بضاعت‌مان نیست. یعنی نمی‌توانیم؛ یعنی قدرتش را نداریم؛ یعنی هیچ کاره‌ایم

حسن روحانی در یکی از سخنرانی‌های انتخاباتی خود  برای فریب  افکار عمومی گفته بود: «اگر نمی‌توانیم کاری کنیم، باید از روز اول بگوییم نمی‌توانیم؛ مردم ما دل‌تنگ هستند چون سرمایه‌های انسانی این کشور در حال تلف شدن هستند.»

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا