زحمتکشان

طرح اصلاح قانون کار و وظایف جنبش سندیکایی

تحول‌های صحنۀ سیاسی بازتاب مستقیم بر جنبش کارگری و سندیکایی میهن ما داشته است. جنبش کارگری و بطور خاص جنبش سندیکایی کارگران ایران، در ماه‌های اخیر به موازات تحول و کشمکش‌های سیاسی در حاکمیت، در برابر وظایف و نیز چالش‌های گوناگون قرار گرفته است. طرح دوباره اصلاح قانون کار بسود کلان سرمایه‌داری همزمان با گسترش مناطق آزاد تجاری و نیز مصوبه مجلس دهم در زمینه ایجاد مناطق ویژه و آزاد اقتصادی– تجاری و ادامۀ اجرای برنامۀ ویرانگر آزاد سازی اقتصادی (هدفمندی یارانه‌ها) مسائل و موضوعات کلیدی پیشروی مبارزات جنبش سندیکایی کارگران میهن ما به شمار می‌آیند…
اتحاد عمل جنبش سندیکایی کارگران و تعیین سیاست صحیح ضرورت مبرم مرحلۀ کنونی

طرح دوبارۀ اصلاح قانون کار در چارچوب سمت‌گیری اقتصادی– اجتماعی جمهوری اسلامی و سیاست آزاد سازی اقتصادی صورت می‌پذیرد. از این‌رو می‌توان تاکید کرد وظیفه مقدم جنبش سندیکایی کارگران میهن ما مبارزۀ همزمان با برنامه‌های اقتصادی و طرح‌های ضد کارگری ناشی از این برنامه‌هاست.

ولی فقیه، مجلس، قوه قضائیه و دولت در زمینۀ به اجرا گذاردن برنامه‌های اقتصادی و تامین و تضمین امنیت سرمایه فعال بوده و پافشاری می‌کنند. در این وضعیت و در حالی‌که امنیت شغلی و معیشت طبقۀ کارگر رو به وخامت بیشتری نهاده است، مهم‌ترین وظیفۀ جنبش سندیکایی بازسازی بدنۀ این جنبش است که تنها و تنها از راه ارتباط مستمر با توده‌های کارگر در کارگاه‌ها و کارخانه‌ها امکان پذیر است.

اصولاً جنبش سندیکایی کارگران بنا به ماهیت و خصلت خود متکی به نیروی عظیم کارگران و زحمتکشان است. جنبش سندیکایی، تمامی کارگران و زحمتکشان را، صرفنظر از تفاوت‌های ایدئولوژیک، مذهبی، نژادی و زبانی شامل می‌گیرد. سندیکاهای کارگری بر وسیع‌ترین توده‌های زحمتکش تکیه داشته و عام‌ترین مسائل دفاع از حقوق کارگران را مطرح می‌کنند. از این‌رو بین جنبش سندیکایی و جنبش کارگری، که دومی در فعالیت حزب سیاسی طبقه کارگر تجسم دارد، ارتباط عضوی و متقابلی وجود دارد. اما این ارتباط متقابل به معنی یکی بودن جنبش سندیکایی و حزب طبقه کارگر نیست؛ جنبش سندیکایی در صحنه سیاسی خنثی و بی‌طرف نیست.

در سندیکا مسائل مربوط به همه کارگران و آنچه همۀ این کارگران را گرد هم می‌آورد مطرح است. نظر به این ویژگی تشکل سندیکایی از امکانات گسترده برای تجمع همه کارگران و زحمتکشان برخوردار است.

در ماه‌های اخیر، علاوه بر تلاش به احیایِ شیوه نامه ضد مردمی “استاد شاگردی”، حاکمیت حدود یک ماه پیش طرح بسیار ارتجاعی “تسری معافیت کارفرمایان متبرکه به کارگاههای کوچک” را جهت حذف حداقل دستمزد برای کارگران شاغل در”کارکاههای کوچک زیر ۵ نفر”، “عدم تبعیت از قواعد قانونی مربوط به اخراج و فسخ قرارداد”، حذفِ مقررات در رابطه با “ساعات کار”، حذف مقررات در رابطه با “محاسبه مزایای شغلی و سنوات پایان کار” در روابط کارِ کارگران شاغل در کارگاه‌‌های کوچک پیشنهاد کرد [ایلنا، ۲۱ تیر ۹۵]. با تأکید روی “استقرار ۸۵ درصد از اشتغال کشور در بنگاه‌های کوچک”، اخیراً معاون وزیر کار “نکته اشاره اقتصاد مقاومتی” را “هدف گرفتن اشتغال غیر کارخانه‌ای و خرد” عنوان کرد [ایلنا، ۲۲ تیر ۹۵].

این موج تازه‌ای از یورش به منافع کارگران و حقوق سندیکایی آنان است؛ از این‌رو لازم است جنبش سندیکایی را با افشای سیاست‌های جمهوری اسلامی تجهیز و تقویت نمود. در چنین اوضاعی، طرح شعارها و وظایف ناهم‌خوان با ظرفیت و میزان توان جنبش سندیکایی نه تنها به سازماندهی جنبش اعتراضی پراکنده کنونی لطمه وارد می‌سازد، بلکه خواسته و ناخواسته بسود سیاست کلان سرمایه‌داران و جمهوری اسلامی تمام می‌شود.

در حالی‌که دوباره لایحه اصلاح قانون کار توسط دولت روحانی طرح و از سوی مجلس مورد استقبال قرار گرفته است، و تشکل‌های زرد حکومتی با ریاکاری تمام مشغول مانور پیرامون آن هستند، برخی نحله‌های فکری معین می‌کوشند مبارزه جنبش سندیکایی را تحت عناوینی همچون “جامعه کارگری و وظایف آن”، “جنبش مستقل کارگری” و … به بیراهه کشانده و هم‌صدا با جریانات حکومتی مانند خانه کارگر مبارزات کارگری سندیکایی را به دنباله و زایده جریانات خاص حکومتی مبدل سازند.

جنبش سندیکایی کارگران بخش جدایی‌ناپذیر جنبش مردمی و مبارزات ملی و دمکراتیک مردم میهن ماست. نمی‌توان این جنبش را با طرح شعارهایی غیرواقع‌بینانه در سطحی قرارداد که عملاً به پراکندگی و تضعیف آن می‌انجامد و بسود ارتجاع، یعنی ولی فقیه، سپاه پاسداران و دیگر مراکز و قوای جمهوری اسلامی است. وظایف جنبش سندیکایی، تاکید می‌کنیم جنبش سندیکایی در بطن و چارچوب منافع عمومی تعین و به برنامۀ عمل مبدل می‌گردد. جز این جنبش سندیکایی در دایره کور پراکندگی، سرکوب و کنترل حکومتی باقی خواهد ماند.

باید با سازماندهی جنبش پراکنده اعتراضی کارگران و تلاش برای بازسازی بدنۀ جنبش، وظایف پیش‌رو را به درستی تعیین و با تمام نیرو علیه برنامه‌های اقتصادی جمهوری اسلامی و بسود احیای حقوق سندیکایی کارگران مبارزه کرد.
کارگر متحد همه چیز

کارگر متفرق هیچ چیز

منبع: اتحاد کارگر

http://www.etehadkargar.org

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا