فرهنگی

قفل فرهنگ با تغییر وزیر باز نمی‌شود


به گزارش سایت جماران، علی شکوری‌راد درباره قفل‌های عرصه فرهنگ معنقد است: …


باز شدن این قفل‌شدگی‌ها فراتر از اختیارات وزیر است و لزوما با تغییر وزیر باز نمی‌شود و باید در سطوح بالاتر حل و فصل شود. به هر حال باید دید که آیا آقای صالحی امیری می‌تواند وجوهی را هم اضافه کند و یا آمدنش با عقب نشینی توأم خواهد بود. از آقای صالحی امیری انتظار عقب نشینی نمی رود. آقای جنتی به هر حال فرزند آیت الله جنتی بود و یک جای پای محکم داشت؛ با این حال نتوانست در برابر فشارها دوام بیاورد.  باید دید که ایشان این پتانسیل و ظرفیت را بروز می دهد یا نه.
انتظار از یک وزیر در  ساختار حکومتی «ولایت فقیه» که همه کارها با نظارت وتایید ولی فقیه انجام می شود، نه تنها غیر منطقی و نادقیق ، بلکه احساسی و غیر واقع بینانه است.

رژیمی که همه مسائل کشور را در بیت رهبری ورق می زند، وزرا نیز موظف اند در آن چارچوب حرکت کنند. در این ساختار  ابتکار شخصی تعریفی ندارد!  سخنان خامنه ای در باره مصطفی معین  در دولت محمد خاتمی بارزترین نمونه ای است که می توان از آن درس های لازم را آموخت . و راه حل مسائل را در جامعه و با حرکت مردمی سنجید؛ هیاهوهای زودگذر مبنی بر برخورد قاطع با پدیدهٔ “تعویض وزرا” به نتیجه‌یی مطلوب نمی رسد. 

  آیا وزرای مورد اعتماد دبیر کل حزب اتحاد ملت( آقای علی شکوری‌راد)  همین امروز نه دورتر، خبر گدایی دختر دانش آموزی را قبل از رفتن به مدرسه بخاطر نداشتن دفتر و مداد، خوانده ویا شنیده اند.در طول ۳۸ سال گذشته چندین بار وزرا عوض شده؛ آیا گرهی از مشکلات مردم باز شده است؟
آیا همین وزرایی را که ایشان مطرح می کنند ، می توانند کاری را خلاف نظر خامنه ای انجام دهند؟ این نوع موضعگیری ها  معنایی ندارد.  زیرا در دیکتاتوری «نظام ولایی»، نمایندهٔ خدا بر زمین در عمل، نتیجهٔ نهایی کار ها را تعیین می‌کند.  پس  لازم است با قضاوت انسانی در کنار جنبش مردمی باقی ماند و به آن یاری رساند.

آقای علی جنتی و یا آقای صالحی امیری اگر شهامت داشتند و به تحقق حقوق مردم معتقد بودند، خوب بود ولو یک بار، اعتراض کوچکی به عمل کرد رهبر رژیم و شورای نگهبانش می‌کردند که حقوق مردم را این‌چنین آشکارا زیر پا می‌گذارند.

انسان گرایی و خردگرایی در جنبش مردمی بر همگان آموخته است که از این «امام‌زاده» معجزه‌ای رخ نخواهد داد. چارهٔ اساسی، آماده کردن نیروهای اجتماعی و تشدید مبارزهٔ گسترده، سازمان یافته، و هماهنگ همهٔ نیروهای ترقی‌خواه و آزادی‌خواه ایران بر ضد استبداد و ظلم حکومتی است که میهن ما را به چنین اوضاع اسفناکی دچار کرده است.

خسرو آزاد

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا