دیدگاه‌ها

از تئوری “ناب” تا عمل ممکن نه چندان مطلوب

موجمال: از تئوری ناب – و بیشتر ذهنی مرکب سیاه بر سفیدی کاغذ  مارکس و انگلس، تا واقیعت زنده و پیاده کردن ایده سوسیالیزم بیشک فاصله است. دکتر محیط عزیز در این برنامه تئوری مطلق و ناب مارکس را بسیار عمده و مطلق کرده و مشکلات پیاده کردن آنرا پاک نادیده گرفته، حال آنکه عدالت اجتماعی در هر جامعه، در هرمقطع تاریخی و با هر سطح تولید به تناسب شرایط موجود، کم یا بیش، قابل دسترسی است.

تکیه بر ایدۀ محض، اتوپیا و منزه نگری در تصور انسان آرزومند سوسیالیزم، بیشک به درجا زدن در فلسفه، تئوری و پرهیز از مبارزه و عمل منجرمیشود. نوعی عبادت آئینی، ذهنی میشود، ارتجاعی میشود.

در واقع این لنین و لنینیسم است که تجسم عینی، زمینی و اجرائی مارکسیسم است.

اگر طرحهای مارکس و انگلس برای مدینۀ فاضله، بیشتر یک اتوپیا و تخیل بود، مبارزه درعرصۀ عمل و در نهایت به رهبری لنین – ترتسکی – استالین و دیگران  بود  که با تعبیر خلاقانه و واقع نگری جهان پر آشوب ما به انقلاب اکتبر فرا روئید و جهان را تکان داد.

انقلاب اکتبر، تجسم عینی،عملی و زمینی مارکسیسم بود که  آیندۀ جهان را رقم زد. با همۀ کاستی ها و لغزشهایش  ناگزیر آن.

مارکسیسم کلاسیک قرن نوزده، به تنهائی پای در تخیل دارد و بدون لنینیسم بی معنی است.

این یک سفسطۀ رندانه است که برای کم  کردن  جاذبۀ فزاینده در جهان به سوسیالیسم (عدالت و آزادی دست یافتنی) تنها و تنها به نقشه، طرح و پلان سوسیالیسم در اندیشۀ مارکس قرن نوزده بچسبیم و آنچه در قرن بیستم و بیش، توسط لنین و دیگران صورت عملی به خود گرفت را به نقد کشیم که: “سوسیالیسم موجود” در شوروی  سابق، چین، کوبا، کرۀ شمالی و دیگر جاها دور از “آیه های” مارکسی است!

 

دگماتیسم درهمین شیوۀ سفسطه آمیز شکل گرفت که چندان هم خود بخودی نبود. این سکه درواقع، در زراد خانۀ تئوریسین های سرمایه داری و امپریالیسم زده شد و بسیار زود، رایج میان “روشنفکران”  شوروی ستیز، ظاهرن مومن به “مارکسیسم” ناب شد.

سوسیالیزم ناب و مطلق ایشان و دیگر “مومنان” حضرت مارکس پهلو به دین میزند و تنها، معنا در ناکجا آباد میتواند داشته باشد. غیر قابل دسترسی، وعده ای سر خرمنی، “امام زمانی” توخالی.

اجرای ایده های سوسیالیزم در هرکشور جز این نمیتوانست باشد که بود و هست.

تعصب، دگماتیسم مورد ادعای این گونه افراد نسبت به  سوسیالیسم به خود ایشان باز میگردد نه در آنچه در قرن  بیست و بعدها توسط معماران این ایده صورت گرفت.

مطلق گرائی اسکولاستیک ایشان و دیگر”مارکسیستها”  راه را برای اندیشه های لیبرالیستی راست و ارتجاع جهانی هموار کرد، گزک به دست تئوریسین های سرمایه داری داد و بس.

سوسیالیسم، بی شک در فازهای بعدی جامعۀ رشد یابنده  به موازات رشد تکنولژی و دانش پویای بشری بهبود خواهد یافت و به تکامل خواهد رسید، از همین راه  که  طی شده، بر پایۀ همین آزمون ها و خطاهای اجتناب ناپذیر، یا پذیر، درعمل.

شرایط متغیر در هرجامعه و هر برهۀ تاریخی نوع  و  کیفیت این آرزوی دیرین بشری را برای به زیستی تعیین میکند.

۱۸.Apr.17

Dr. Morteza Mohit, 15 Apr. 2017 – استقلال، آزادی، عدالت اجتماعی

نوشتار در پاسخ  به  نقد  سفسطه آمیز  سوسیالیسم  واقعن موجود،  توسط  مرتضا محیط.

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا