اخبار

بدهی ٧٠٠ هزار میلیارد تومانی دولت به نهاد‌های مختلف

سردمداران  استبداد ولایت فقیه ،در این اواخر سر و صدای فراوانی پیرامون فقر زدایی راه انداخته اند. در هر کوی و برزن بوق و کرنا بدست می گیرند و در آن می دمند؛که گویا بطور جدی و سر سختانه مشغول مطالبات برنامه های گسترده ای هستند. و در آینده نزدیک با به اجرا در آوردن آن، به بلای فقر و تنگدستی در جامعه پایان خواهند داد!.  ادعا می کنند که با برنامه ریزی های گوناگون قریب ۶۰ درصد مردم از جمعیت کشور یا به عبارتی بیش از ۴۰ میلیون نفر به برکت رژیم موجود در زیر فقر زندگی می کنند؛ به سطح یک زندگی معمولی ارتقاء خواهند داد و آنان را از نعمات مادی بهره مند خواهند کرد!. در این راستا روزنامه جوان طی راپورتی نشان می دهد که دولت یازدهم با بدهی ۷۰۰ هزار میلیار تومانی به پایان عمر خود نزدیک می‌شود که به عنوان پرهزینەترین و بی‌برنامەترین دولت شناخته شده است…

روزنامەی جوان طی راپورتی با تیتری تحت عنوان “٧٠٠هزار میلیارد تومان بدهی نصیب رئیس جمهور آینده خواهد شد” به وضعیت اقتصادی ایران پرداخته و در آن به صرف بدون برنام هزینەهای اشاره کرده است.

بر اساس این گزارش در دولت روحانی میزان هزینەهای روزانه از مرز ١٣٣ درصد گذشته و در پایان سال ٩۵ به مبلغ ٢٠٨هزار میلیارد تومان رسیده که با مقایسه با سال آغاز به کار این دولت، با افزایش ١١٩هزار میلیارد تومانی روبرو بوده است.

این گزارش می‌افزاید، عدم شناخت کابینەی روحانی از سیاستگذاری‌های اقتصادی عاملی شده تا دولت ٧٠٠هزار میلیارد تومان بدهکار شود.

این گزارش زمانی منتشر می‌شود که وزیر کار رژیم طی مصاحبەای اعلام کرد که وضعیتمان آنچنان وخیم است که حتا اگر سالیانه ١میلیون شغل ایجاد کنیم تا سال ١۴٠٠ آمار بیکاریمان در همین سطح باقی خواهد ماند.

آنچه برای مردم ما روشن است این حقیقت است که رهبران رژیم تا همین چندی پیش اصلا قبول نداشتند در « بهشتی» که آنان بنام« حکومت اسلامی» تدارک دیده اند و عدل و قسط  اسلامی را جاری ساخته اند، فقر نیز وجود دارد! آنان از بازاریان و کلان سرمایداران محترمی که انحصار تمام مایحتاج عمومی مردم را در دست دارند باج هایی به نام خمس می گیرند و حق امام…. و گویا مبالغ یاد شده را هم در اختیار  افراد نیازمند قرار می دهند و بدینوسیله خیال خود را از فقر در جامعه اسلامی آسوده می سازند!.

در هر حال ، سوال مطرح شده ای است از رژیمی که خود با اجرای سیاست های نابخردانه، عامل مستقیم فقر مردم بوده است، چگونه می توان انتظار داشت که به اینگونه فلاکت ها نقطه پایان بگذارد؟ مگر نه اینست که در زمان اجرای سیاست های ناب به اصطلاح اقتصاد اسلامی که رهبر «فقها »به تعبیر دیگر آن را «اقتصاد مقاومتی» نامگذاری کرده است.

مگر نه اینست که بیکاری و تورم و گرانی کمرشکن، بخش عظیمی از قشر متوسط را به جرگه تهیدستان و تنگدستان سوق داده و بخش انحصاری طبقه کلان سرمایه دار دلال پیشه را در دایره تنگ اعضای خانواده حاکمان، محدود کرده است؟ رژیمی که از صاحبان همین در آمدهای افسانه ای نمی تواند مالیات وصول کند، رژیمی که شرکت های دولتی آن از بیت المال می دزدند و حتی از پرداخت مالیات نیز خوداری می کنند، رژیمی که سران آن و نیروهای امنیتی و سپاه پاسدارانش اختلاس مالی می کنند و تشویق می شوند، رژیمی که جان صنایع موجود را گرفته و هر روز بطور متوسط با ۳۵ اعترض و تظاهرات کارگری مواجه است  با کدام امکانات مالی باقیمانده می خواهد به جنگ فقر برود که خود عامل آن می باشد؟با در آمدهای ارزی صادرکنندگان محترم بازار؟ با نفتی که خود قیمت آن را تعیین نمی کند؟ با هزینه های سرسام آور دستگاه های عریض و طویل سرکوب مردم؟ برای زدودن فقر، در کنار راه اندازی یک بسیج ملی و میهنی که رژیم جمهوری اسلامی قادر به آن نمی باشد. روش های بسیار مشخصی وجود دارد که نیازمند شعار دادن بویژه برای گرم کردن تنور فرسوده انتخابات و تشکیل سمینارهای بیهوده نیست.

اساسی ترین روشی که در ابتدا باید اجرا شود، زدودن دو نوع فقر عمومی از پیکر جامعه است: فقر اقتصادی و فقر سیاسی موجود در جامعه.

برای زدودن فقر سیاسی، اولین اقدام ضروری که باید صورت بگیرد نفی حاکمیت رژیم کنونی است که عامل بلاواسطه فلاکت یادشده می باشد. رژیم«فقاهتی» و ابزار پوسیده آن نمی تواند به میدان نبرد با فقر قدم گذارد. به راحتی می توان یقین حاصل کرد که هدف رژیم از این هیاهو نیز چیز تازه ای نیست جز ادامه عوام فریبی و برای چندمین بار پراکندن شعارهای خالی در هوا، یعنی ادامه همان سیاست کهنه و فرسوده به‌طورمکرر در ویترین نمایشگاه  انتخاباتی پیشرو !.

سیاستی که خود، غنی نباشد ، نه می تواند به نبرد با فقر بپردازد و نه در جنگ با آن موفقیتی بدست بیاورد،و کیست که نداند غنی بودن هر سیاستی را در جامعه امروز انسانی فقط می توان با معیارهایی مانند آزادی، دموکراسی و توجه به نیازهای انسانی شهروندان… محک زد. معیارهایی که جمهوری اسلامی از بیخ و بن با آن بیگانه است.

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا