فرهنگی

برخیز و با بهار سفر کرده بازگرد *

چه خوف انگیز است هستی!
آنگاه که زیستن چنان شود
که تمیز پلید و پاک
دیگر…

هوده ای نباشد برایت
دویدن

بی که پایی بجنبد
خواندن
بی که آوایی در گلویت
ساز شود
نفس کشیدن
بی که دلیلی زنده
بر زنده بودن
داشته باشی
مباد برتو !
محو شدن در تنهایی
مباد بر تو زیستنی این چنین…
مباد بر تو !
که روزی…
شمشیر کشیده بودی:
بر ستم،
بر مرگ،
بر بی هودگی،
بر پوکی…
“ای آشنای من
برخیز و با بهار سفر کرده بازگرد”
جهان – ۲۹ مهر ۱۳۹۶
————————
*بیت از نادر نادر بور

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا