گوناگون

“دختر خیابان انقلاب”؛ نماد فقدان حق اعتراض در جمهوری اسلامی

اعتراض مسالمت‌آمیز ویدا موحد که به “دختر خیابان انقلاب” شهرت یافت و دستگیری او بار دیگر نشان داد که شهروند ایرانی در نظام جمهوری اسلامی از حق اعتراض بی بهره است. نگاهی داریم به بازتاب این اعتراض در شبکه‌های اجتماعی.

نام “دختر خیابان انقلاب” بالاخره مشخص شد: ویدا موحد. این عنوان زمانی بر سر زبان‌ها افتاد که تصویر و ویدئویی از این زن در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد و بر صفحه‌ی اول روزنامه ایتالیایی “لا رپوبلیکا” جای گرفت.

ویدا موحد زن ۳۱ ساله‌ای است که اوایل دی‌ماه ۹۶ و چند روز پیش از آغاز موج اعتراضات در ده‌ها شهر ایران، در تقاطع خیابان انقلاب و وصال شیرازی، در اعتراض به حجاب اجباری بی‌حجاب و در حالی که یک روسری سفیدرنگ را بر سر چوب کرده بود بر سکویی ایستاد و آن را در سکوت کامل تکان داد. موحد اندکی بعد دستگیر می‌شود و تا کنون خبری سرنوشت او در دسترس نیست.

از قرار معلوم دستگاه قضایی جمهوری اسلامی و به طبع آن نیروهای امنیتی تاب تحمل کوچک‌ترین حرکت اعتراضی مسالمت‌آمیز را ندارند، و جای شگفتی نیست که این انسداد سیاسی ابعادی همچون موج گسترده‌ی اعتراضات در سراسر ایران به خود گیرد.

در اول بهمن‌ماه فعال مدنی و وکیل دادگستری، نسرین ستوده، در پی یک تحقیق محلی، در اکانت فیس‌بوک خود گفته است که این زن جوان که دارای کودکی ۱۹ ماهه است، در همان روز “بعد از بازداشت مدت کوتاهی آزاد شده و دوباره بازداشت شده است”.

خانم ستوده افزوده است: «ابتدا او را به کلانتری ۱۴۸ خیابان انقلاب منتقل می‌کنند و برایش پرونده‌ای در دادسرای مشهور به خیابان خارک تشکیل شده‌است.» وی همچنان در بازداشت و در زندان به سر می‌برد.

نسرین ستوده سپس در گفت‌وگو با دویچه‌وله گفته است، این زن که نام او هنوز مشخص نبوده، به احتمال زیاد در زندان اوین به سر می‌برد. بالاخره در ۴ بهمن خبری انتشار یافت که نام واقعی “زن شجاع خیابان انقلاب” را ویدا موحد اعلام کرد.

این گونه حرکت‌های اعتراضی بسیاری کاربران را در شبکه‌های اجتماعی فعال کرده است.

بهزاد معزی در شبکه توییتر خود می‌نویسد:

“تحمل مسالمت‌آمیزترین نوع اعتراض راندارند. اما به زودی تمام خیابان‌های ایران با این نماد پر می‌شود. نماد ایستادگی، نمادصلح‌طلبی و نماد عدالت‌جویی”.
عمار ملکی در توییتر خود می‌نویسد: “دختر، خیابان، انقلاب؛ سه عنصری که نظام مقدس از تک تک آنها می‌هراسد و اینک در یک نفر تبلور یافته است”.
کاربری قطعه شعری را در توییتر بازنشر داده است و با هشدار به حکومتگران می‌گوید: “گیرم که بر سر این بام، بنشسته در کمین پرنده‌ای، پرواز را علامت ممنوع می‌زنید؛ با جوجه‌های نشسته در آشیانه چه می‌کنید؟
کاربر دیگری به کج‌فهمی‌ها، عقده‌ها و بیماری مردانی اشاره می‌کند که “حجاب اجباری به این روزشان انداخته است”

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا