فرهنگی

سخن از محتوی و برنامه است نه شکل بی مضمون

به جای عنوان دهان پرکن و شکلی «دموکراسی پارلمانی سکولار» از محتوی و برنامه آن سخن بگویید!
آنها باید متحدان خود را در جای دیگری و در نیروهای اجتماعی و سیاسی ملی و مدافع استقلال،دموکراسی، آزادی و عدالت اجتماعی جستجو کنند ، نه در همگامی با چهره هایی که کارنامه آنها آشکارا نشان از عدم پایبندی و تعهدشان به استقلال و عدالت اجتماعی دارد!….

محتوی “دموکراسی پارلمانی سکولار” بیاینه ۱۵ نفره با ترکیبی که آن را امضاء کرده اند، نه تنها مبهم است که در بردارنده چیست، بلکه با توجه به محتوی بیانیه و ترکیب بخشی از شرکت کنندگان آن و کارنامه سیاسی آنها ، دقیقا بیانگر تلاش بورژوازی امپریالیستی برای تصاحب جنبش اعتراضی و مطالباتی مردم است. برخی از چهره های مردمی و مبارز حقوق دموکراتیک اگر بخواهند جایگاه خود را در صفوف نیروهای ترقی خواه و مردمی حفظ کنند ، ناگزیر از مرزبندی با بخشی از چهره های مشکوکی هستند که در راه اندازی این کمپین مشارکت دارند . آنها باید متحدان خود را در جای دیگری و در نیروهای اجتماعی و سیاسی ملی و مدافع استقلال،دموکراسی، آزادی و عدالت اجتماعی جستجو کنند ، نه در همگامی با چهره هایی که کارنامه آنها آشکارا نشان از عدم پایبندی و تعهدشان به استقلال و عدالت اجتماعی دارد!
آنچه می تواند مبنای همگامی و اتحاد در بین نیروهای ترقی خواه باشد ، قبل از هر چیز باید یک برنامه حداقلی دموکراتیک ،آزادی خواهانه ، عدالتخواهانه و ملی باشد نه یک شعار کلی و مبهم به نام دموکراسی سکولار پارلمانی که معلوم نیست قرار است چه نتیجه ای برای اکثریت عظیم کارگران و زحمتکشان و قربانیان نئولیبرالیسم و سیستم ضد انسانی سرمایه داری جهانی در ایران داشته باشد.
طبقه زحمتکش جامعه ما از یاد نبرده است که در سال ۵۷ رژیمی در ایران با نام جمهوری اسلامی و با یک رهبری کاریزماتیک و پایگاه اجتماعی بسیار گسترده بر سر کار آمد که قرار بود مدافع مستضعفان و پاربرهنه ها و کوخ نشینان و….باشد . در عین حال قرار بود که آب و برق و گاز و… را هم رایگان کند و….قرار بود تضمین کننده آزادی و استقلال باشد و….نتیجه آن امروز در مقابل دیدگان همه هست. تصور اینکه از این باصطلاح دموکراسی پارلمانی سکولاری هم که هیچ چیزش روشن نیست و بخشی از امضاء کنندگان و مدیریت آن را هم نیروهای بدسابقه و مشکوکی در دست دارند، چه چیزی ممکن است در بیاید ، نباید خیلی دشوار باشد.
این باصطلاح “دموکراسی پارلمانی سکولار ” آقایان و خانم ها ، تداعی کننده زمینه سازی برای ایجاد جریانی باصطلاح سیاسی و اهداف خاصی است که نمونه های آن کم نیستند و جریاناتی مثل ارتش باصطلاح آزاد در سوریه و یا افرادی چون پترو پوروشنکو در اوکراین و…از دل آن در آمده است.
به نقل ازصفحه فیس بوک مسعود امیدی

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا