اخبار

پس از چهل سال سخن از اعتصاب بازار است

اعتراض و اعتصاب چند روز اخیر در بازار تهران از جمله موضوعاتی است که نمی‌توان و نباید به سادگی از کنار آن عبور کرد. تبلیغات رسمی همچون همیشه سعی دارد تا با برابر نشان دادن اعتراضات ناشی از نارضایتی با آشوب و اغتشاش دست خارجی را در وقایع این چنینی کشف کند و دولتی‌ها هم به جای تحرک و اصلاح ناکارآمدی که به آن مبتلا شدند یا با بی تفاوتی از کنار چنین اعتراضاتی عبور می‌کنند و یا از طرح و نقشه رقیبان سیاسی می‌گویند…

بهارنیوز: این چرخه معیوب یک بار در اعتراضات دی ماه ۹۶ نیز خود را نشان داد. آنجا که به جای شنیدن مطالبات مردم در اعتراضات و تغییر و اصلاح سیاست‌ها گروهی اعتراض را آشوب نامیدند و از نقش خارجی‌ها در آن گفتند و گروهی دیگر جناح تندرو رقیب دولت را به عنوان پشت صحنه آن حوادث معرفی کردند.

واقعیت آن است که آنچه در یکی دو روز گذشته رخ داده است در تاریخ پس از انقلاب بی سابقه بوده و موضوع اعتصاب و اعتراض بازار را می‌باید به عنوان یک موضوع فوق‌العاده مورد بحث و بررسی جدی قرار داد.

در این روزها و همزمان با آنکه در بی تفاوتی و بی برنامگی مسئولان دولت قیمت دلار سر به فلک کشیده است رکود چند سال اخیر هم به اوج خود رسیده است و فشار غیرقابل تصوری به مردم اعم از خریدار و فروشنده وارد آمده است.

بسیاری از تحلیلگران اقتصادی و سیاسی پیش‌بینی می‌کردند که نتیجه طبیعی و قطعی بی برنامگی اقتصادی دولت و ناکارآمدی سیاسی موجود در کشور اعتراضاتی در کف خیابان خواهد شد.

بی توجهی مطلق دولت به هشدارهای کارشناسان و حتی حامیان سیاسی خود و اصرار بر حفظ تیم اقتصادی بی کفایت و سیاست‌های ناکارآمد اقتصادی وضعیتی را پدید آورده است که حالا همه ناراضی و معترض هستند و برای اولین بار پس از چهل سال سخن از اعتصاب بازار است.

در این ارتباط  لازم است، اظهار نظر قدیمی ترین حزب سیاسی میهن مان ایران را با خوانندگان محترم سایت صدای مردم و علاقه مندان به سرنوشت کشورمان درمیان بگذاریم:« در سال ۱۳۹۲، در انتخاباتی مهندسی شده، حسن روحانی- کاندیدای مطلوب رهبر- رئیس جمهور شد. روحانی و اعضای کابینه‌اش چه پیش و چه پس از انتخابات، مکرر این نوید را می‌دادند که با امضای توافق برجام، وضعیت اقتصادی میهن بهبود خواهد یافت. حزب تودهٔ ایران، در همان موقع و پس از آن بارها بر این موضوع پافشاری کرد که معضلات اقتصادی بیش از آن‌که به‌دلیل تحریم‌های اقتصادی باشد، ریشه در سیاست‌های اقتصادی تعیین‌شده رژیم دارد، و با توجه به این‌که رویکرد اقتصادی رژیم به سیاست‌های نولیبرالی گرایش دارد، امیدی به بهبود وضعیت اقتصادی مردم متصور نیست. درپیش گرفتن سیاست اقتصادی نولیبرالی، محاصرهٔ اقتصادی ایران از سوی امپریالیسم، و وجود رژیم و دولتی ضدمردمی- رژیم و دولتی که نماینده فاسدترین گروه‌های سیاسی در حاکمیت و قدرت است- آینده‌ای روشن برای مردم و میهن را نوید نمی‌دهند.»

https://www.tudehpartyiran.org/2013-11-28-19-45-55/3974-1054-4-4-5

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا