جویندگان آفتاب – یادمان ۳۰ سالگی فاجعه ملی+ویدئو

سی سال از فاجعه ی ملی ایران میگذرد. تراژدی‌ ای که در دوماهه پایانِ تابستانِ ۶۷ رخ نمود و در گیر و دارش بیش از پنج هزار آزادیخواه به جوخه ی مرگ سپرده شدند. سال ها باید بگذرد، تا زمان که چرخِ ارابه تاریخ است، آمار واپسیناش را از این جنایت هولناکِ تاریخی بر زبان آورد.

اینک اما هزاران خونِ ریخته شده، سروهایِ سرفرازِ آزادگی و هُشیواری و رزمپویی را برکشیده و جوینگانِ نوینِ آفتاب، در ستیزی دلاورانه با تاریکی اند و می روند که خورشیدِ آزادی را از پشتِ مهِ سنگینِ خودکامگی به میانِ مردم آورند.

کارل مارکس گفته بود:” آنان که به گمانِ خود، تخمِ اژدها می افشانند، جز کِرم هایِ خاکی نمی دروند.”

دژخیمانِ جمهوریِ اسلامی به گمانِ خود، با نابودیِ هزاران زندانیِ بی گناهِ سیاسی، سعی کردند کشور را برایِ غارتگری هایِ بیشترِ خود، به جزیره ثُبات و آرامش بدل کنند. این جنایت رژیم به سرویس های امنیتیِ آمریکا، انگلیس و اسراییل در هدف استراتژیک و همیشگی شان برای سرکوب چپ در ایران خدمت مهمی کرد. ولی حکم تاریخ این است  که ققنوسِ آزادی، از میانِ آن همه آتش و خاکستر و دود، سر بر آورده و می رود که ” آسمان را سقف بشکافد و طرحی نو دراندازد.”

 باری شهیدانِ خلق برایِ همیشه و حتا بیشتر زنده اند. به سخنِ شاعرانه ی احسانِ طبری:

” آیا در خاک خفتن، مُردن است؟”

برگرفته از یوتیوب حزب توده ایران

https://youtu.be/ioaYWzj7PKk

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotn

Print Friendly, PDF & Email