گوناگون

قوانین کار علیه کارگران

امروز کارگران هفت تپه تنها مشتی از خروار خروار کارگران زحمت کشی هستند که در این سرزمین به بیگاری مشغولند، چرا که چاره‌ای جز آن ندارند.

آنچه این روزها در هفت تپه رخ داده، حاصل سیاست‌های غلط سیستم حاکم اقتصادی و نگاه یک سویه به مسائل و مصائب کارگران است. در کشوری که سازمانی عریض و طویل به نام سازمان تامین اجتماعی دارد با وزارت‌خانه‌ای عریض و طویل‌تر بنام وزارت کار، در کشوری که منابع عظیم ملی دارد اعم نفت، گاز، الماس، مس، منیزیم، اورانیوم و… در کشوری که وسعتی به پهنای دل دریایی مردمانش دارد، سالهاست پدران زحمت‌کش هر شب خسته با جیبی خالی و سری افکنده از شرمساری خانواده به خانه باز می‌گردند. آری، قوانین کار آنچنان بر علیه کارگران نوشته شده که حتی اگر کارگری بخواهد از حقوق از دست رفته خود دفاع کند و شکایت به مراجع قانونی کند باید هزینه دادرسی را از جیب خود بدهد، حتی اگر بتواند حقانیت خود را اثبات کند. این در حالی است که قانونگذار در موارد دیگر به گونه‌ای قانون دعوی را نوشته است که هزینه دادرسی همواره به عهده محکوم علیه است. برای آنکه به عمق درد کارگران پی ببریم کافی است بدانیم به دلیل ضعف شدید قوانین کارگری و سیاست‌های غلط اداره کار، اکثر کارفرمایان حقوقی به مراتب کمتر از حقوق قانونی به کارگر می‌دهند. کما این که همان حقوق مشخص شده در قانون نیز نمی‌تواند مخارج یک خانواده سه نفره را تامین کند.

از طرفی نداشتن سیستم نظارتی صحیح بر بیمه باعث شده کارفرمایان با استفاده از خلاء قانونی و عدم رصد صحیح، ازبیمه کردن کارگران به بهانه‌های مختلف طفره بروند. آن هم چه بیمه‌ای!

بیمه‌ای که در حال حاضر بود و نبودش چندان در مخارج درمانی تاثیری ندارد. اغلب پزشکان از پذیرش آن سر باز می‌زنند و داروخانه‌ها بیشتر نسخه‌ها را خارج از پوشش بیمه می‌دانند. بازنشستگی هم که خود حدیثی مفصل دارد!

امروز کارگران هفت تپه تنها مشتی از خروار خروار کارگران زحمت کشی هستند که در این سرزمین به بیگاری مشغولند، چرا که چاره‌ای جز آن ندارند.

مجلسی‌هایی که از عدم تمایل به افزایش حقوق کارگران در سال آتی دم می‌زنند آن هم از بیم تورم احتمالی، چه می‌دانند شب‌های بی نان سر کردن چگونه صبح می‌شوند؟ چه می‌دانند اشک‌های کودک بی تن‌پوش توسط پدر کارگرش چگونه پاک می‌شود؟ آن‌ها چه می‌دانند پدری که عزیزان بیمارش همچون شعمی پیش چشمانش می‌سوزند و تامین هزینه درمان با حقوق کارگری امکان پذیر نیست، چگونه خرد می‌شود، در خود می‌میرد؟ آن‌ها چه می‌فهمند؟

شاید اگر آن‌ها ابتدا عنایتی به فیش حقوق خود کنند و یک صفر از آن کم کنند کمتر امکان مسافرت به خارج داشته باشند و با ایران گردی بیشتر با درد کارگران ایران آشنا می‌شوند.
هاشم چنگیزی- روزنامه نگار؛ روزنامه مستقل

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا