جوانان

فیلم بساز و پول پارو کن!

رژیم ولایت فقیه از بدو تأسیس، آشکار و نهان، با دخالت گسترده در امور نمایش، فیلم، تئاتر و هنر، در صدد برآمده است تا نظریات ارتجاعی‌اش را با عنوان هنر اسلامی به مردم تحمیل کند. بااینکه طی این مدت نتیجهٔ این رویکرد وضعیت دشواری را به هنرمندان این رشته‌های هنری تحمیل کرده است، اما تا کنون رژیم موفق نشده برنامه‌های ارتجاعی‌اش را به‌طور کامل به‌انجام رساند….
غلامرضا فرجی، سخنگوی کارگروه اکران روز دوشنبه در گفت‌وگو با ایرنا گفت: «برای اکران نوروزی ابتدا باید تکلیف سرگروه‌ها برای سال ۹۸ مشخص شود، بعد کاندیدای نوروزی نسبت به عقد قرارداد اقدام کنند.» او به ایسنا هم می‌گوید: «برنامه عید درحد گمانه‌زنی‌ است و تکلیف سرگروهای سینمایی برای سال ۹۸ باید مشخص شود و بعد از مشخص شدن کاندیداهای نوروزی نسبت به عقد قرارداد با آنها اقدام خواهد شد.»
با اینکه این جملات هیچ خبر تازه‌ای ندارد ولی به راحتی می‌شود پیش‌بینی کرد که حداقل سه فیلم کمدی در نوروز اکران خواهند شد. چند سالی است که سینمای ایران فقط شده است فیلم‌های کمدی و از سوی دیگر نباید از دارودسته‌های سینمایی هم گذشت. آنان مانند گنگسترها عمل می‌کنند و اگر به بازیگران و عوامل فنی و کارگردانان پرکار نگاهی بیندازید متوجه می‌شوید که تعداد بسیار محدود و انگشت‌شماری در اغلب تولیدات سینمایی ایران حضور دارند. مگر چنین چیزی امکان دارد؟ واقعا باید این دوستان پاسخگوی بیکاری و خانه‌نشینی بسیاری از متخصصان و کارکشتگان سینمای ایران باشند. افراد بسیار زیادی هستند که هم سواد دانشگاهی دارند و هم تجربه حضور در بهترین فیلم‌ها‌ ولی بیکار هستند! هر فیلم سینمایی را نگاه می‌کنید یک گروه خاص بازیگری در آنها هستند. پوسترهای سینمایی را نگاه می‌کنید تنها با چند نام روبه‌رو می‌شوید. جالب است که برخی از کارگردانان مدام فیلم می‌سازند و وسط فیلم ساختن‌شان هم چند‌تا‌ چند‌تا سریال می‌سازند. از صداوسیما به شبکه نمایش خانگی می‌روند، از تولید ویژه‌برنامه به سینما می‌روند و از جشنواره به محیط نقد! سوالی از این دوستان داریم البته اگر مجاز به پرسیدن سوال باشیم! آیا سینمای ایران جایی برای دیگر هنرمندان ندارد؟! در دولت‌های نهم و دهم هم شاهد بودیم که گروهی خاص در تمام فیلم‌ها بودند. آنها از فیلم کمدی بازی می‌کردند تا فیلم‌های دفاع مقدس! چگونه می‌شود یک گروه بازیگری در تمام ژانرها و سبک‌های سینمایی حضور داشته باشند؟ چگونه است که با ۸ فیلم مختلف آن هم با ۸ تهیه‌کننده متفاوت مواجه می‌شویم‌ ولی بازیگر هر ۸ فیلم از یک گروه خاص انتخاب می‌شود؟! اینجا دیگر بحث فروش و گیشه مطرح نیست! اینجا بحث دارودسته‌ها و دورهمی و رفیق‌بازی و زد‌و‌بند مطرح است.
چگونه با سینمای مرده ایران میلیاردر شویم؟
یکی از کارگردانان سینمای ایران مجری تلویزیون می‌شود و اعلام می‌کند: «سینمای ایران مرده است!» بعد هم شروع می‌کند از سینمای هالیوود مثال می‌زند و می‌گوید سینما برای نوجوانان است. باشد … نظرات خیلی خوبی است‌ ولی آیا دلیل چنین سخنانی عدم فروش فیلم این کارگردان نبود؟ آیا دلیل چنین صحبت‌هایی این نیست که کارگردانان جوان به سمت سینما نروند؟ پس چطور می‌شود اولین فیلم بلند سینمایی سعید روستایی تمام جوایز جشنواره فیلم فجر را درو می‌کند و در گیشه هم با استقبال مردم روبه‌رو می‌شود؟ کارگروه اکران و سینماداران مدام از فروش سینمای کمدی می‌گویند. ببخشید! فیلم «فروشنده» اصغر فرهادی کمدی بود؟ یا شما هر فیلم پر‌فروشی را کمدی معرفی می‌کنید؟! چرا سینمای ایران را به سوی کمدی فراموش‌آور برده‌اند؟ واقعا هدف چیست؟ چرا مردم باید فیلم‌های بسیار سطحی و احمقانه و گریه‌آور را با اسم کمدی تماشا کنند؟ چرا مسئولان توجه نمی‌کنند فیلم کمدی تعریف دارد و هزار و یک فوت و فن! اغلب سینمادوستان به فضای حاکم در سینماها اعتراض دارند ولی صدای آنها را کسی نمی‌شنود. چرا فیلم‌های کمدی در جشنواره فیلم فجر شرکت می‌کنند؟ بالاخره ما متوجه نشدیم این فیلم‌ها برای گیشه ساخته می‌شوند یا برای جشنواره؟ اهالی رسانه می‌دانند که این فیلم‌های کمدی برای تبلیغات گسترده وارد جشنواره می‌شوند. آنها از فضای رسانه‌ای جشنواره بهره می‌برند تا در سینما پول پارو کنند و اینجا است که باید گفت بیچاره سینما، بیچاره هنر، بیچاره فرهنگ!

روزنامه ابتکار – سیدحسین رسولی

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا