فرهنگی

راستی به چه فکر می کنیم؟ دلمشغولی ما، این روزها چیست؟

آنها مبالغ قابل توجهی به حوزه علمیه در همین خصوص اختصاص می دهند که برای جلوگیری از بلایای طبیعی، مثل سیل و زلزله آنان که مثل بقیه مردم نیستند با توسل به نیروی ماوراالطبیعه از طریق دعا و نیایش مانع از آمدن سیل و زلزله شوند. واقعا مضحک و تأسف بار است که متولیان امور، زندگی مردم را بدین طریق به بازی می گیرند

هر کس بهتر از دیگران می داند که به چه چیزی فکر می کند که دیگران نمی دانند. خوب مغز آدمها به یک اندازه نیست و ظرفیت مغزها متفاوت است و در مقابلِ مسائل متفاوت ممکن است واکنش متفاوتی را بر انگیزد. البته، امیال و خواسته ها و همانطور که گفته شد دلمشغولی ها هم متفاوت است. در زندگی شخصی این مسئله طبیعی است و هر کس به فراخور نیازهایش تصمیم می گیرد و بر اساس نیازهایش عمل می کند؛ اما در زندگی اجتماعی اینگونه نیست و به همه مردم مربوط می شود و حتی می توان گفت مسئله ای مانند سیل و زلزله دغدغه همه مردم و اصلا موضوع ملی است .
همه حرف من همین است و می خواهم به دوستان و گروههای کنشگر یادآورشوم که: همانطورکه می دانیم سیل فاجعه دلخراشی در آعاز سال نو در کشور ما به باور آورد که همه مردم را دلنگران و شیرینی سال نو را بر کام همه تلخ کرد. هم اکنون خوزستان و شهر اهواز در خطر سیلاب قرار داردو آژیرخطر سرریز کردن سد دز، به صدا درآمده است. در چنین مواقعی دوکار یا وظیفه مجزا از هم وجود دارد یکی وظیفه حکومت است که بایدهمه  امکانات خود را بسیج کند و از همه نیروهای نظامی و مالی انسانی با مدیریت منطقی استفاده کند تا خسارت سیل را به حداقل برساند .
بگذریم از اینکه خسارت حاصل از سیل خود حاصل ناکارامدی و سوء مدیرت حاکمانی است که هیچ برنامه پیشگیرانه برای زمان پس از وقوع سیل نداشته اند و اساسا برای چنین مواقعی راهکار علمی با پشتوانه مالی و انسانی در قالب نهاد و یا ارگانی کار آمد در نظر نگرفته اند. آنها مبالغ قابل توجهی به حوزه علمیه در همین خصوص اختصاص می دهند که برای جلوگیری از بلایای طبیعی، مثل سیل و زلزله آنان که مثل بقیه مردم نیستند با توسل به نیروی ماوراالطبیعه از طریق دعا و نیایش مانع از آمدن سیل و زلزله شوند.

واقعا مضحک و تأسف بار است که متولیان امور، زندگی مردم را بدین طریق به بازی می گیرند و با جمود فکری از راهکارهای علمی سر بازمی زنند که ما همواره شاهد خسارتهای انسانی واقتصادی از این بابت بوده ایم؛ اما مسئله دوم نقش و حضور مردم، به طور مستقیم و غیر مستقیم در چنین وضعیتی است. در این باره عموم مردم به خصوص آنانکه با شهرهای سیل زده فاصله دارند دستشان از کمک مستقیم کوتاه است و تنها کنند به کمک هایی که در توانشان است بسنده می کنند؛ و حال آنکه درصد کمی از مردم که از جنس خواص هستند، یعنی همان سرمایه داران و مال اندوزان و سوداگران بی درد، ککشان هم نمی گزد و با خیال راحت در کاخهای چند میلیارد یشان به عیش و نوش و خوش گذرانی مشغول اند. این کاخها را نه زلزله و نه سیل، و نه حتی سونامی می تواند تخریب، یا آسیبی به آنها وارد کند. به همین دلیل، این طبقه مرفه با زندگی رؤیایی در کنار رانتخواران و دزدان بیت المال و مافیای مالی و… نه دغدغه مردم را دارند و نه دلنگران وارد شدن خدشه ای به زندگی اشرافی خویش اند. به همین دلیل، آنان تافته جدا بافته ای از مردم هستند که شرایطی خود ویژه دارند.
زندگی آنان با سیاستهای سرمایه داری نولیبرالی، مافیایی، رانتی و واسطه گری شکل گرفته که فقط یک سونامی اجتماعی و سیاسی عظیم متلاشیش خواهد کرد؛ سونامی ای که ازجنوبی ترین مناطق شروع می شود و شمالی ترین شمال را یکسره با خود خواهد برد. در اینجاست که شمال با جنوب تلاقی می کند و جغرافیای شهرها از نو شکل می گیرد؛ اما نکته ای که می خواهم بگویم و درپایان گفتار به آن برسم این است که ما باید در دنیای مجازی به موضوعی بپردازیم که هم اکنون لرستان و خوزستان را دچار آسیب جدی کرده و احتمال ادامه خسارات انسانی و اقتصادی راپابرجا نگه داشته است… اطلاع رسانی وهمیاری به طرق مختلف با مردم سیل زده امروز یکی از دغدغه مهم جامعه است.

این شعر معروف سعدی بزرگ وصف حال کنونی جامعه ماست:

چو عضوی به درد آورد روزگار    دگر عضوها را نماند قرار

دولت، پس از گذشت چند روز در مانووری تبلیغی تعدادی از سرکوبگرانش را به میان مردم سیل زده وگل و لجن فرستاده است که با نفرت و شعارضد رژیم مردم روبه رو شده اند. مردم نشان دادندکه هرانسانی که دل در گرو مردم دارد عضوی از پیکره واحد ایرانی است. قدر اراده اراده ملیشان در عرصه وفاق واتحاد ملی شکل می گیرد که مردم ما تجربه ای گرانبها در آن حاصل کرده اند.
عزت زیاد و شب بخیر .

رحمان -ا
۱۳۹۸ / ۱ / ۲۰

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا