اخبار

روحانی خواستار اختیارات ویژه‌ شد؛ مانورهای سیاسی با “تکرار یک بهانه”

روحانی باید در خصوص کم بودن اختیاراتش در کشور توضیح دهد که اگر اختیار لازم را نداشته است، چرا وعده حل مشکلات کشور را در ۱۰۰ روز داده است و اصلا اگر نمی‌توانست مشکلات کشور را حل کند چرا کاندیدای ریاست‌جمهوری شد.

کارگزار نظام ولایی

روزنامه جهان‌صنعت در خصوص سخنان حسن روحانی پیرامون اختیارات ویژه‌ در مطلبی از جمله نوشت :” ناکافی بودن اختیارات دولت، محور اصلی سخنان روحانی در دیدار با فعالان سیاسی و شخصیت‌های حوزوی بوده است؛ موضوعی که بارها از زبان رییس‌جمهور مطرح شده و مورد گلایه او قرار گرفته است”.

“روحانی در دیدار با علما با تاکید بر اینکه امروز برای مدیریت بهتر شرایط نیازمند تمرکز قدرت و تصمیم‌گیری هستیم، اظهار داشت: در دوران جنگ تحمیلی نیز در مقطعی که با مشکل مواجه شدیم، شورای عالی پشتیبانی جنگ ایجاد شد و همه اختیارات در دست این شورا بود و حتی مجلس شورای اسلامی و قوه قضاییه نیز در تصمیم‌گیری آن شورا دخالتی نداشتند و امروز هم در شرایط جنگ اقتصادی قرار داریم. وی تصریح کرد: همان‌گونه که در جنگ هشت ساله اختیارات ویژه‌ای را از امام راحل گرفتیم و توانستیم جنگ را اداره کنیم و حتی موفقیت‌های بسیاری را به دست آوریم امروز هم به چنین اختیاراتی نیاز داریم”.

“رییس‌جمهور در همین رابطه در جلسه با فعالان سیاسی در پاسخ به انتقادات گفت: «وقتی از دولت سوال و مطالبه‌ای می‌شود باید از طرف دیگر بررسی شود که دولت چه مقدار در حوزه‌های مورد سوال دارای اختیار بوده است.» روحانی در ادامه از حوزه سیاست خارجی، فرهنگ و فضای مجازی به عنوان نمونه یاد و تاکید کرد: «باید ببینیم که دولت چقدر در این حوزه‌ها اختیار دارد. باید در حد توان و در حوزه اختیارات رییس‌جمهور از دولت مطالبه داشت.» روحانی قبل از اینها نیز گفته بود که فرماندهی جنگ اقتصادی به عهده رییس‌جمهور است و رهبر انقلاب نیز این سخن را تایید کرده بودند”.

“البته گلایه از محدود بودن اختیارات دولت تنها منوط به روحانی نیست. روسای جمهور قبلی به‌ویژه احمدی‌نژاد نیز در چهار سال دوم ریاست‌شان بارها از این موضوع انتقاد کردند. اما اینکه چرا روسای جمهور در چهار سال دوم ریاست‌شان از این موضوع سخن می‌گویند جای سوال است. به نظر می‌رسد شاید در دوره اول نسبت به حکومت و عرف سیاسی کمی محتاط‌تر رفتار می‌کنند لذا رعایت محدودیت‌ها برایشان خط قرمزی است که هرچند دست و پایشان را بسته اما راجع به آن لب تر نمی‌کنند. البته می‌توان این گمانه را هم در نظر گرفت که شاید چون روسای جمهور نتوانستند به وعده‌های خود عمل کنند در چهار سال دوم ریاست‌شان دنبال مقصر می‌گردند و می‌خواهند با بهانه‌های نبود اختیار در قوه مجریه از مشکلات فرار کنند. این موضوع بیشتر مورد نظر اصولگرایان است. این جریان معتقد است که روحانی تاکنون نیز اختیارات فوق‌العاده‌ای را در بین روسای جمهور در کشورمان داشته است. شاید برجام مهم‌ترین بحث این جریان است”.

اما اختیارات رییس‌جمهور در قانون اساسی موضوعی شناخته شده است. رییس‌جمهور وظایف متعددی برعهده دارد که برخی عبارتند از: اجرای قانون اساسی، امضای قراردادهای بین‌المللی، اعزام سفیران به محل ماموریت و پذیرش سفیران خارجی، ریاست شوراهای عالی کشور، ریاست هیات وزیران و نظارت بر کار آنها و ریاست عالی سازمان‌‌های وابسته. در این میان برخی معتقدند که بعد از بازنگری در قانون اساسی اختیارات رییس دولت بیش از قبل شده که البته در ظاهر این ادعا درست است. قوه مجریه پیش از بازنگری قانون اساسی، از سه رکن رهبری، ریاست‌جمهوری و دولت (تحت اداره نخست‌وزیر) تشکیل شده بود، در حالی که پس از بازنگری سال ۶۸، در دو رکن رهبری و ریاست‌جمهوری (که رییس قوه مجریه و دولت است) متمرکز شد”…

“واقعیت آن است که برخی از حوزه‌ها و بخش‌های مربوط به دولت مطابق عرف سیاسی کشور تحت تاثیر نظر حاکمیتی است. نمونه‌اش مذاکره با غرب است. شرایط برجام آنقدر خطیر است که دیگر از نظر حکومت راهکار روحانی‌، دیپلماسی‌اش و فرستادن وزیر امورخارجه‌اش به آمریکا فایده‌ای نداشته باشد. نمونه دیگر بحث حصر است که رییس‌جمهور بارها وعده رفع آن را داده بود این در حالی است که حاکمیت با این موضوع مخالف است و حتی کاهش مشارکت مردم در انتخابات نیز نمی‌تواند روی تصمیم نظام تاثیرگذار باشد. اما موضوع دیگر که روحانی خودش منتقد اصلی بود بحث فیلترینگ برخی رسانه‌های مجازی است”.

“او در این رابطه نیز از نبود اختیارات دولت گلایه کرد. ضمن اینکه معاون اولش اسحاق جهانگیری هم در خصوص فیلترینگ بارها از محدودیت دولت سخن گفته است. روحانی همچنین در دوره معرفی وزرا در دولت دومش نیز زمزمه‌هایی از فشار به دولت برای انتخاب کابینه داشت”.

“اما روحانی در دوره دوم ریاستش گاه و بیگاه در مواجهه با انتقادات تنها زبان دلش باز شده و از نبود اختیاراتش سخن گفت. این درحالی است که اقدام عملی‌ای از جانب او برای کاهش محدودیت‌هایی که مدعی‌اش است صورت نگرفته”.

“در این رابطه تلاش‌هایی از جانب روسای جمهور قبلی برای افزایش اختیارات رییس‌جمهور شده است. رییس دولت اصلاحات در سال ۸۱ لوایح دوقلو را به مجلس ارائه کرد. یک لایحه در مورد تبیین (افزایش) اختیارات رییس‌جمهور و لایحه دیگر در مورد اصلاح قانون انتخابات بود. این لوایح با وجود موافقت مجلس توسط شورای نگهبان رد شد و نمایندگان مجلس ششم تصمیم به استعفای جمعی و تحصن گرفتند. محمد خاتمی نیز تهدید به استعفا کرد. اما عاقبت لوایح توسط خاتمی باز پس گرفته شد. پس از آن دیگر نه احمدی‌نژاد و نه روحانی تلاش قانونی برای افزایش اختیارات خود انجام ندادند”.

“ولی در شرایط فعلی این سوال مطرح است که روحانی از چه اختیاراتی سخن می‌گوید که ندارد و این اختیارات حتی اگر خارج از قانون باشد به او داده شود اما در عمل موفق نشود چه کسی مسوولیت این ناکامی را می‌پذیرد؟”…

“روحانی چندی پیش اظهار کرده بود که شرایط کشور سخت‌تر از هشت سال جنگ است لذا فرماندهی این جنگ را قصد داشت به رهبری محول کند اما ایشان دولت و رییس‌جمهور را موظف به هدایت این سکان دانستند. و حالا روحانی در این مسیر نیاز به اختیاراتی دارد که تنها با حکم رهبری می‌توان به او محول کرد. باید دید این گلایه‌های دولت موجب افزایش اختیاراتش می‌شود یا نه. البته در این میان روحانی باید در خصوص کم بودن اختیاراتش در کشور توضیح دهد که اگر اختیار لازم را نداشته است، چرا وعده حل مشکلات کشور را در ۱۰۰ روز داده است و اصلا اگر نمی‌توانست مشکلات کشور را حل کند چرا کاندیدای ریاست‌جمهوری شد. او که طبق تحصیلاتش بیش از هر کس دیگری نسبت به قانون اساسی و حتی عرف سیاسی کشور شناخت داشت”.

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotn

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا