گوناگون

خروج ترامپ از برجام باعث تضعیف جنبش درون‌زای دموکراسی‌خواهانه ایران شد

جمعی از ایرانیان خارج از کشور خطاب به دبیر کل سازمان ملل می‌نویسند؛ با بهره‌گیری از جایگاه جهانی خود تلاش کنید تا دولت آمریکا به توافق برجام (AOPCJ) بازگردد، تحریم‌های اقتصادی را لغو و تهدیدات نظامی بر علیه ایران را متوقف کند و از توسل به هر نوع اقدامات تحریک‌آمیز مجعول برای تشنج‌آفرینی و شعله ور سازی آتش جنگ در منطقه، خودداری ورزد.

جناب آقای آنتونیو گوترش، دبیرکل محترم سازمان ملل متحد،

همانگونه که مستحضرید در سال ۲۰۱۵ با حمایت سازمان ملل متحد توافق برجام (AOPCJ) بین ایران و کشورهای ۱+۵ منعقد گردید و در پی آن شورای امنیت با صدور قطعنامه ۲۲۳۱ حمایت رسمی خود را از این توافق اعلام نمود.

با عقد این توافق نه تنها سایه شوم جنگ از سپهر زندگی مردم ایران رخت بر بست بلکه پس از سال‌های مدید مردم ایران به شروع دوره‌ای از رونق و امنیت و ثبات نسبی اقتصادی امیدوار شدند. اما در ماه می ۲۰۱۸، در حالی که مطابق ارزیابی‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (I.A.E.A) ایران به تمامی تعهدات پذیرفته شده خود پایبند بوده است، دولت جدید آمریکا بطور خودسرانه و بدون هرگونه اعتنا به قطعنامه۲۲۳۱، از توافق برجام خارج شد. این رفتار خودسرانه بحران‌های عدیده‌ای را برای جامعه جهانی، مردم منطقه و به ویژه ملت ایران، به‌وجود آورد و رویدادهای تاسف‌باری را رقم زد.

به‌راستی مردم ایران در شگفتند که چرا اعضای دائم شورای امنیت و جناب دبیرکل در قبال خروج آمریکا از موافقت‌نامه‌ای که مورد حمایت قطعنامه شورای امینت نیز قرار گرفته بود، جانب انفعال و بی‌تفاوتی برگزیدند؟ انفعال و بی‌تفاوتی نسبت به چنین مسئله پراهمیتی، حقیقتا برای مردم ایران قابل پذیرش نیست. البته وجود پاره‌ای از محدودیت‌های اجرایی در حوزه عملکرد دبیرکل سازمان ملل امری قابل درک است، اما دبیرکل به‌عنوان شخصی که مسئول و حافظ صلح و امنیت جهانی است در بیان بحران‌هایی که صلح و امنیت جهانی را به مخاطره می‌اندازد، ازتوانایی‌های عدیده‌ای برخوردار است.

به رغم نگرانی‌های جامعه جهانی دولت ترامپ هرگز دلیل قانع کننده‌ای برای خروج خود از موافقت‌نامه برجام ارایه نکرد. دولت آمریکا بلافاصله پس از خروج از برجام به گونه‌ای بی‌سابقه ابتدا نسبت به وضع شدیدترین تحریم‌های اقتصادی برعلیه مردم ایران اقدام نمود و سپس در پوشش حفاظت از امنیت ملی، به اعزام ناو جنگی لینکن، استقرار سیستم موشکی پاتریوت و بمب‌افکن‌‌های بی-۵۲ و جت‌های اف-۳۵ در منطقه و گسیل داشتن چند هزار نیروی نظامی جدید به خلیج فارس، مبادرت ورزید. آیا این اقدامات تهدیدآمیز به معنای تهدید کشور ایران به جنگ نیست؟ همه این اقدامات در حالی انجام شده است که تمامی کشورهای مهم اروپایی به اضافه روسیه و چین، بارها تصریح کرده‌اند که توافق‌نامه برجام راه‌حلی مناسب برای کاهش تنش‌ها و پاسخ به چالش توسعه هسته‌ای و ایجاد ثبات در امنیت جهانی بوده است.

تحریم‌های اعمال شده و تهدید به تجاوز نظامی و جنگ از جانب آمریکا تاثیرات فراوانی بر روی زندگی مردم عادی در ایران گذاشته است. تا بدان حد که فعالین عرصه عمومی و جامعه مدنی این تضییع آشکارحقوق بشری را به مثابه تهدید مستقیم آمریکا علیه مردم ایران قلمداد می‌کنند.

اینک در دنیای کنونی ما، ناظران آگاه به‌خوبی بر این نکته واقفند که این قبیل اقدامات خصمانه آمریکا در چند دهه گذشته، تنها به تضعیف جنبش‌های دمکراتیک درون‌زا و افزایش بی‌ثباتی در کشورهای منطقه انجامیده است. آیا به‌راستی در یک افق درازمدت، اینچنین اقدامات خصمانه‌ای توسعه دمکراتیک این کشورها را از مسیر طبیعی خود منحرف نمی‌کند؟

در طول بیش از یکصد سال گذشته مردم ایران مسیری طولانی را به منظور توسعه جامعه مدنی و بسط نهادهای دمکراتیک، طی کرده اند. در این یک سده، ما شاهد سه رویداد تاریخی جنبش مشروطه در ۱۹۰۵، نهضت ضد استعماری ملی شدن نفت در ۱۹۵۱، و انقلاب سال ۱۹۷۸که به ساقط شدن دیکتاتور مورد حمایت غرب در ایران منتهی شد، بوده‌ایم. لازمه پیشرفت و گسترش جنبش‌های دمکراتیک درون‌زا، وجود شرایطی آرام و فضایی به دور از تشنج آفرینی‌های خارجی است. حال آنکه تحریم‌های وضع شده از جانب آمریکا و تهدیدات نظامی این کشور بر علیه مردم ایران، ایجاد محیط امن و آرام در داخل کشور را به نابودی می‌کشاند و زمینه‌ها را برای تقویت بیشتر جوّ ارعاب و … داخلی، مهیاتر می‌کند.

در چند هفته گذشته برخی تلاش‌های دیپلماتیک میانجی‌گرایانه جهت تشنج‌زدایی از وضعیت خطرناک پیش‌آمده‌ای که مردم ایران و منطقه با آن روبرو هستند، انجام شده است. ما امضاء‌کنندگان زیر از شما می‌خواهیم که با بهره‌گیری از جایگاه جهانی خود تلاش کنید تا دولت آمریکا به توافق برجام (AOPCJ) بازگردد، تحریم‌های اقتصادی را لغو و تهدیدات نظامی بر علیه ایران را متوقف کند و از توسل به هر نوع اقدامات تحریک‌آمیز مجعول برای تشنج‌آفرینی و شعله ور سازی آتش جنگ در منطقه، خودداری ورزد.
با احترام

رونوشت:
– آقای ژان-کلود یونکر، رییس کمیسیون اروپا
– خانم میشل باشله، کمیسیونر عالی حقوق بشر
– خانم دونا میاتوویچ، کمیسیونر حقوق بشر شورای اروپا

اسامی امضاء کنندگان
– پروفسور یرواند آبراهامیان استاد ممتاز تاریخ، کالج باروک
– پروفسور محمد احمدی استاد بازنشسته ریاضیات دانشگاه ویسکانسین
– پروفسور آرشین ادیب مقدم استاد اندیشه جهانی و فلسفه تطبیقی در SOAS دانشگاه لندن
– پروفسورهوشنگ اردوان استاد ممتاز انستیتوی نجوم، دانشگاه کمبریج انگلستان
– تیم اندرسون استاد ارشد جامعه شناسی در سیدنی استرالیا، مولف و فعال حقوق مدنی وتلاشگرصلح
– دکتر بهار باستانی استاد دانشکده پزشکی مرکز پزشکی دانشگاه سنت لوئیز
– مجید تولایی، مدیر ارشد کشاورزی در کالیفرنیا، پژوهنده مستقل و سردبیر پیشین ماهنامه «نامه»
– پروفسورعلی جعفریان استاد ممتاز و باز نشسته ریاضیات دانشگاه نیوهیون کانکتیکات
– پروفسور نوآم چامسکی، استاد زبانشناسی دانشگاه ام آی تی
– پروفسور حمید دباشی، استاد مطالعات ایرانی هاکوب کورکیان و ادبیات تطبیقی دانشگاه کلمبیا
– رضا دلقوی برنامه ریز شهری بازنشسته، منطقه بروکلین نیویورک
– پیرس رابینسون، از مدیران سازمان مطالعات پروپاگاندا ، انگلستان
– فرید راضی فعال جامعه مدنی
– پروفسوراصغررستگار، استاد نفرولوژی دانشکده پزشکی، مدیر برنامه جهانی تندرستی، از مدیران برنامه جهانی ییل-استانفورد، جی اند جی پژوهندگان بهداشت جهانی
– پروفسورمحمد سهیمی، استاد مهندسی شیمی و علوم مواد، رئیس NIOC در مهندسی نفت، دانشگاه کالیفرنیای جنوبی
– دکترعلی شکیبائی پزشک بیماریهای قلبی، آون کانکتیکات
– مهرنازشهابی، پژوهشگر روانشناسی اجتماعی
– پروفسوراسکندرصادقی بروجردی استاد تئوری سیاسی تطبیقی، گلداسمیتس دانشگاه لندن
– اشکبوس طالبی مدرس دانشگاه مریلند
– پروفسورعباس عدالت، استاد علوم کامپیوتری و ریاضیات امپریال کالج لندن
– نورالدین غروی، استاندار پیشین آذربایجان شرقی و پژوهنده مستقل
– فرید مرجائی برنامه ریزی شهری، نویسنده و فعال مدنی
– دکترجمشید مروستی دانشیار روانپزشکی بالینی دانشگاه نیوانگلند
– محمود منشی پوراستاد و رئیس دپارتمان روابط بین المللی دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو
– جنان نجیب، رئیس ائتلاف زنان مسلمان میلواکی، ویسکانسین
– بهراد نخعی، مهندس هسته ای، عضو گروپ NPT، عضو جامعه هسته ای آمریکا
– پروفسوراعظم نیرومند راد استاد بازنشسته پزشکی هسته ای مرکز پزشکی دانشگاه جرج تاون، واشینگتن دی سی
– پروفسورحسین همدانی، استاد ریاضیات دانشگاه مارکوات ویسکانسین
– پروفسور تیم هیوارد استاد تئوری سیاسی زیست محیطی دانشگاه ادینبورگ و مدیر انستیتوی جهان عادلانه همان دانشگاه

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا