زحمتکشان

شرایط دشوار معیشتی بازنشستگان

اجرای برنامه های تعدیل ساختاری و خصوصی‌سازی علت اصلی شرایط فاجعه بار زندگی میلیون ها تن از زحمتکشان شاغل و بازنشسته کشور است.

ارزش مستمری بازنشستگان به یک‌ پنجم ارزش حقوق دریافتی در سال ۱۳۵۸ رسیده است

بازنشستگان تامین اجتماعی در نامه‌ای به کمیسیون اجتماعی مجلس، خواستار ارتقای معیشت و بهبود سطح کیفی زندگی خود شدند.به گزارش خبرنگار ایلنا، بازنشستگان تامین اجتماعی در نامه‌ای خطاب به کمیسیون اجتماعی مجلس، مطالبات خود را بیان کردند؛ این نامه که در قالب یک کمپین در فضای مجازی به امضای تعداد زیادی از بازنشستگان رسیده؛ مهم‌ترین خواسته‌های مستمری بگیران را بیان کرده است.

در این نامه آمده است: «مستمری ۷۵ درصد بازنشستگان که حداقل‌بگیر هستند، حدود ۱ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان است که ارزش آن به یک‌پنجم ارزشِ حقوق دریافتی سال ۱۳۵۸ رسیده است. با توجه به اینکه خط فقر حدود ۷ میلیون تومان است، ۹۵ درصد بازنشستگان زیر خط فقر هستند.»

آنها در ادامه نامه، باقی مشکلات و دغدغه‌های خود را مطرح کردند: پرداخت ۷۰ درصد هزینه‌های درمانی از جیب بازنشسته؛ کاهش شدید ارزش سرمایه‌های افراد و دغدغه مسکن. آنها آورده‌اند: ” ۵۰۰ هزار خانه خالی در تهران است، اما بازنشستگان بسیاری خانه ندارند!”

آنها در پایان خواستار ارتقای مستمری‌ها به بالاتر از خط فقر؛ تامین مسکن برای بازنشستگان فاقد مسکن و بهبود سطح خدمات درمانی بیمه شدند.

لزوم حمایت از صندوق‌های بازنشستگی و موجودیت مستقل آن ها

به گزارش خبرنگار ایلنا، این روزها شاهد اعتراضات و مطالبه‌گری‌های گسترده بازنشستگان هستیم؛ از بازنشستگان کشوری و لشگری گرفته تا مستمری‌بگیران صندوق تامین اجتماعی، همگی از شرایط دشوار زیستی و معیشتی خود انتقاد دارند.

ناصر آقاجری (فعال کارگری) در ارتباط با انتقادات و اعتراضات بازنشستگان و خاستگاه این اعتراضات می‌گوید: بازنشسته امروز دردهای زیادی دارد؛ به دلیل بیکاری در جامعه، فرزندان تحصیل کرده‌اش هنوز مستقل نشده‌اند و بخشی از مصرف‌کنندگان حقوق ناچیز بازنشسته‌اند؛ فرزندان‌شان نمی‌توانند زندگی مشترک ایجاد کنند…

وی ادامه می‌دهد: از سوی دیگر، دولتِ وابسته به قوانین بازارِ به اصطلاح آزاد، برای کسب درآمد، به ایجادِ نوسان در بازار ارز -ارزی که تنها در اختیار او و حاشیه‌نشینانش است- می‌پردازد تا نقدینگی بیشتر در اختیار داشته باشد و متاسفانه این شیوه برایش تبدیل به یک منبع درآمد شده است. با این سیاست‌های اقتصادی، تورم ابعادی نجومی می‌یابد و پول ملی بی‌ارزش می‌شود. سقوط پول کشور، ارزشِ حداقل حقوق بازنشسته را به شدت کاهش می‌دهد و لاجرم خانواده‌های عریض و طویلِ وابسته به بازنشستگان، به روز سیاه می‌افتند.

به گفته‌ی آقاجری، هیچ کدام از این وقایع که باعث شدت گرفتن بحران اجتماعی می‌شوند، از نظر نظام تعدیل ساختاری و خصوصی‌سازی و رهبران وابسته به این مناسبات، ارزش بررسی ندارند.

وی ادامه می‌دهد: از این رو دولت و مسئولانِ فرادستی، هنوز به دنبال کاربری کردن مناسباتی اقتصادی تعدیل ساختاری و خصوصی‌سازی هستند؛ همان مناسباتی که ۳۰ سال است هر روز بیشتر جامعه را در بحرانی شدیدتر فرومی‌برد…

صندوق‌ها نباید زمین بخورند!

او ادامه می‌دهد: این سرنوشت شوم خرده کاسبکاری وطنی است و اعتراض‌های پیگیر بازنشستگان به سیاست‌های کلان اقتصادی، این مناسبات و اصول حاکم بر آن را نشانه رفته است؛ زیرا این مناسبات تحمیلی صندوق بین‌المللی پول، نه فقط در ایران بلکه در هر جای جهان کاربردی شده، تنها ویرانی ساختار اجتماعی – اقتصادی را عملی نموده است ولی گویا آقایان تصور می‌کنند ایران یک استثاء است، و امداد غیبی آنها را از بحران بیرون خواهد کشید!

این فعال کارگری در پایان حمایتِ همه‌جانبه از صندوق‌های بازنشستگی را یکی از راهکارهای نجات می‌داند؛ چراکه به گفته‌ی او، صندوق‌ها تنها مایملک بارزش نیروی کار – چه شاغل و چه بازنشسته- هستند و اگر این صندوق‌ها بیش از این زمین بخورند، حیات طبقه کارگر به مخاطره می‌افتد؛ به همین دلیل است که او اعتقاد دارد شاغلان و بازنشستگان بایستی با اتحاد و کنشگریِ همبسته از طریق تشکل‌های مستقل، از موجودیت مستقل صندوق‌ها دفاع کنند.

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotn

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا