زحمتکشان

سختی تورم گلوی کارگران و زحمتکشان را می فشارد

اختلاف میان هفت میلیون و ۲۰۰ هزار تومان متوسط هزینه زندگی و دستمزد ماهی یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان کارگران نشانگر وضعیت وخیم معیشتی خانوارهای کارگری است؛ اما آن دسته از کارگران که با پدیده مزد معوقه دست به گریبان هستند ٬ چگونه زندگی می کنند؟

اقتصاد دلالی و نابودی امنیت شغلی زحمتکشان

همدلی- فاطمه آقایی‌فرد: در اقتصادی که تا بوده بر پایه نفت چرخیده و تولید به حال خودش رها شده است، حال و روز کارگران اگر خوب باشد، جای تعجب دارد. کارگرانی که حالا چه در بنگاه‌های اقتصادی واگذار شده به بخش خصوصی و چه در شرکت‌های دولتی عرق می‌ریزند تا هر روز سختی تورم و گذران معیشت بیشتر گلویشان را فشار دهد. این مساله را نه تنها از سوی رسانه‌های مختلف و حتی با نگاهی به اوضاع معیشتی این قشر ضعیف که با تورم ۴۲درصدی این روزها، کمتر از دو میلیون تومان در ماه دریافت می‌کنند، می‌توان فهمید؛ بلکه با بررسی آمارهای رسمی نیز به این نتیجه می‌توان رسید که دخل کارگران به زور خرجشان نمی‌رسد.

آنطور که برآوردهای بانک مرکزی از هزینه خانوارهای شهری در سال ۹۶ نشان می‌دهد، متوسط هزینه ناخالص یک خانواده در پایتخت ماهانه پنج میلیون و ۷۰۰ هزار تومان بوده که با لحاظ نرخ تورم ۲۶.۹ درصدی در سال ۹۷، این هزینه در تهران به هفت میلیون و ۲۰۰ هزار تومان می‌رسد؛ این در حالی است که بر اساس گزارش چند روز گذشته مرکز آمار، نرخ تورم ۱۲ ماهه منتهی به مرداد سال جاری در مقایسه با مدت مشابه در سال گذشته به ۴۲.۲ درصد رسیده که این شاخص نسبت به تیر سال گذشته ۱.۸ درصد رشد کرده است.

با مقایسه اختلاف هفت میلیون و ۲۰۰ هزار تومان متوسط هزینه زندگی در تهران و دستمزد یک حداقل بگیر که ماهی یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان است، سوالی که به ذهن می‌رسد این است که این قشر ضعیف چگونه از پس هزینه‌های بالای زندگی برمی‌آیند؛ البته پاسخش هم روشن است، خیلی راحت بسیاری از کالاهای ضروری برای سلامت و رفاه هر فردی، از سبد خرید اقشار ضعیف حذف می‌شود.

اوضاع تلخ معیشت این‌روزهای کارگران هر چند قصه امروز و دیروز نیست… اما آمارهای نگران‌کننده‌ای وجود دارد که از بحرانی‌تر شدن معیشت کارگران در مقابل این گرانی‌ها خبر می‌دهد. شاید در کل کشور کارگرانی باشند که با دستمزد کمتر از دو میلیون تومان، حداقل درآمد بخور و نمیری دارند و از بسیاری از تفریح‌ها و اجناس ضروری برای رفاه‌شان چشم‌پوشی می‌کنند، اما در مقابل این اقشار ضعیف کارگرانی وجود دارند که ماه‌هاست حقوقی از سوی کارفرمای خود دریافت نکرده‌اند و به دلیل رکود و بحران واحدهای تولیدی، همچنان از جیب می‌خورند.

کارگرانی که حقوق نگرفته‌اند

چند روز پیش بود که آمار مربوط به اطلاعات بنگاه‌های مشکل‌دار، حاکی از این بود که ۱۳۰ هزار و ۴۰۰ کارگر در کل کشور حقوق معوق دارند که این کارگران در ۱۱۹۳ بنگاه کشور مشغول به کار هستند. بر اساس گزارش چند روز پیش مهر، در حوزه حقوق معوق، ۱۱۹۳ بنگاه در سطح کشور دستمزد نیروی کار خود را با تاخیر چندماهه پرداخت کردند یا همچنان بعد از ماه‌ها پرداخت نکرده‌اند. اطلاعات به دست آمده از وضعیت حقوق معوق کارگران نشان می‌دهد، در ۳۱ استان کشور بنگاه‌های دارای حقوق معوق وجود دارند و در مجموع دستمزد ۱۳۰ هزار و ۴۱۳ نیروی کار در سطح کشور از یکماه و بیشتر پرداخت نشده است.

بررسی آمار به تفکیک هر استان نیز حاکی از آن است که بنگاه‌های اقتصادی استان تهران با حقوق معوق ۱۷ هزار و ۲۷۱ کارگر در صدر قرار دارند که این حجم از حقوق معوق نیروی کار مربوط به ۳۰ بنگاه اقتصادی است.پس از تهران، بنگاه‌های اقتصادی استان مرکزی بیشترین حقوق معوق را در سطح کشور دارند، به طوری که حقوق ۱۰هزار و ۲۷۱ نیروی کار در ۶۱ بنگاه اقتصادی در این استان با تعویق در پرداخت مواجه شده است.

علاوه بر این در استان هرمزگان پرداخت حقوق ۸ هزار و ۶۶۵ کارگر شاغل در ۷۱ بنگاه اقتصادی با تاخیر مواجه شده است.استان خوزستان نیز در زمره استان‌های دارای بیشترین کارگر با دستمزدهای معوق قرار دارد. در این استان ۸ هزار و ۱۷۵ نیروی کار که فقط در ۱۸ بنگاه اقتصادی فعالیت دارند، با تعویق در پرداخت حقوق مواجه شده‌اند.همچنین ۸ هزار و ۱۳۴ نیروی شاغل در ۳۵ بنگاه اقتصادی استان آذربایجان شرقی دستمزد معوق دارند. در استان فارس نیز تعداد ۷ هزار و ۹۰۴ نیروی شاغل در ۱۲۳ کارگاه و بنگاه اقتصادی حقوق شان معوق شده است.

اعتراضات کارگری

پیگیری مطالبات کارگری یکی از ماجراهایی است که در سال‌های اخیر توجه بسیاری از رسانه‌ها را به خود جلب کرده است. دو سال پیش بود که این ماجرا در صدر اخبار رسانه‌ها قرار گرفته بود. بررسی تعداد این اعتراضات خبرهای مختلفی را از بطن آرشیو رسانه‌ها بیرون می‌کشد که در برخی موارد ۸۳ مورد از این اعتراضات ثبت شده است. از اعتراضات کارگران اخراجی کارخانه‌های قزوین گرفته تا تجمع کارگران معدن آق دربند سرخس دراعتراض به عدم پرداخت ماه‌ها حقوق و ….، قصه‌هایی که اگرچه دیگر تکراری هستند، اما به سادگی یادآور این نکته هستند که اقصاد ایران به دلیل اینکه بر اساس دو دو تا چهارتای اقتصادی پیش نمی‌رود و دلالی به جای تولید محور بودن، نقش پررنگی در آن دارد، همیشه شاهد این جریان‌ها خواهد بود و کارگران با چنین اعتراضاتی باید به حق و حقوق خود برسند…

وضعیت کارگران ایرانی در مقایسه با دیگر کشورهای جهان حکایت از این دارد که در سال‌های اخیر نوسان نرخ ارز باعث شده تا ایران در صدر فهرست کشورهایی که ارزانترین نیروی کار را دارند، قرار بگیرد. نیروی کار ارزان، قراردادهای سفید امضا، مشکلات معیشتی در شرایطی که تولید نقش پررنگی در اقتصاد ایران ندارد، از جمله مشکلاتی هستند که باید سیاست‌گذاری‌های مناسبی برای آن‌ها اتخاذ شود…

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotn

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا