یادمان و رویدادها

راه

رحمان: برای رحمان هاتفی نماد و  عصاره شور و خرد و عشق و… چراغ راه درظلماتی قیراندود.
کمونیستی شیفته، که یادش همیشه ماندگاراست و نامش برتارک مبارزات کارگران و زحمتکشان می درخشد.

این همه حضور معنا؛
و این خودآگاهی بی حد و مرز
از حقیقتی آفتابگونه –
و آن همه مروارید در اعماق اقیانوس
وجودت،
در تو کیِ شِکُفت و…
بار گرفت،
و سر به خورشید کشید؟
که طراوت سِحرانگیز سروده هایت
با عشقی رازگونه
از اعماق روح سترگت
عطراگین در فضایی از سیاهی
و تباهی پیچید؛

و من هنوز مستم؛
صبحگاهان با ششهایم
نفس می کشم
چُنان عطرِ گلهای بهاری
از آن می نوشم و…
در آینه ای که مقابلم گذاشتی
می جویم نهایت خویش را
و باز می گردم از آغاز؛
بار می گیرم
از تبارتو؛

و این راه؛
که در گامهای استوار تو
بی خلل تداوم یافت،
در کالبد فروشکسته ات
به دستان دژخیم،
خاموش نشد،
در عروق شب انسداد نیافت!
نقشی از خون بر دیوار زد؛
درکدام نقطه؟
نطفه بست و…
چنان توفانی آغازید؟
که دریافتم،
یارانت کنون؛
ای دریغ؛
بی تو سخت و جانفرسا؛
می پویند آن- راه که تو رفتی –

من… گوهر خویش را
در عشق رازگونه تو یافتم؛
و در آن راهی … که تو،
در پیش رویم نهادی.

رحمان
۵/۸/۱۳۹۸ (۲۰۱۹/۱۰/۲۷)

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا