اجتماعی

گسترش خانه‌های جمعی در جنوب شهر

«خانه مجردی برای آقایان، اتاق شبی ۲۰‌هزار تومان، زیر زمین، ۵۰ متری، فقط به مجردها، ترجیحا دانشجو!» اینها بخشی از آگهی‌ها در دیوار در محدوده‌های میدان امام حسین، میدان امام خمینی، راه‌آهن و محله‌های شلوغ نزدیک به دانشگاه دیده می‌شود و شب‌ها سقفی برای بسیاری از جوانانی است که به امید پیدا کردن کار شهر و روستایشان را رها کرده‌اند و به پایتخت آمده‌اند.

آرمان ملی- وحید استرون: اما این یک روی قضیه است و این خانه‌ها یا بهتر بگوییم اتاق‌ها به پاتوق معتادانی تبدیل شده که ۱۰ تا ۱۵ نفر در یک اتاق ۱۲ متری می‌خوابند. این خانه‌ها دور از چشم قانون با مبالغ بالاتری اجاره داده می‌شوند و مردانه یا زنانه بودنش تصمیمی است که صاحبخانه می‌گیرد تا خانه‌اش را که اصلا شرایط مناسبی برای زندگی ندارد، اجاره دهد. دیگر اجاره و رهن خانه‌های مجردی، به یک رویه عادی در شهر تهران تبدیل شده و هر روز رو به گسترش است. در محله‌هایی مثل حوالی امام حسین ، شرایط کمی فرق می‌کند. پشت ویترین املاکی‌ها خانه‌هایی که بی‌شباهت به خوابگاه دانشجویی نیست تنها به مردها با بهایی کمتر از خانه‌های مستقل اجاره داده می‌شود. خانه‌هایی که کلنگی محسوب می‌شوند و از لحاظ ایمنی شرایط خوبی ندارند. زنگ خطر برای این خانه‌ها زمانی به صدا در می‌آید که بسیاری از این مردان مجرد از شهرهای دورافتاده وارد شهر بزرگی چون پایتخت شده‌اند تا لقمه نانی و پولی به دست آورند برای زن و بچه‌ای که کیلومترها آن طرف‌تر منتظر او هستند.

چندی قبل طرح ضربتی در محدوده میدان امام حسین آغاز شد و در مرحله نخست این طرح ۶۳ خانه‌ مجردی که پاتوق معتادان و مجرمان شده بود، پلمب شد و در مرحله دوم روز گذشته سرهنگ جلیل موقوفه‌ای، جانشین پلیس پیشگیری پایتخت از پلمب ۹۲ خانه مجردی در حوالی میدان امام حسین خبر داد. این خانه‌ها در خیابان‌های صفا، اسدی و حوالی میدان امام حسین(ع) غیرقانونی فعالیت داشتند و ۱۷۴ معتاد، ۵۲ خرده فروش مواد مخدر و ۳۷ سارق نیز در این طرح شناسایی و دستگیر شدند. جانشین پلیس پیشگیری پایتخت همچنین گفته است: برخی از مالکان منازل به‌دنبال درآمد‌زایی هستند و یک اتاق را به ده تا ۱۵ نفر اجاره داده و شبی ۱۵‌هزار تومان می گیرند، بدون اینکه امکانات بهداشتی در این منازل ایجاد کرده‌ باشند. در این طرح ۳ خانم نیز دستگیر شدند.

فاصله زیاد درآمد تا اجاره خانه

پدیده خانه‌های جمعی یا به قول شهرداری خانه‌های مجردی، در محله‌هایی همچون امام حسین، راه آهن، شوش و… تحت تاثیر عواملی چون اعتیاد و فقر شکل گرفته‌اند. ترکیب خانه‌های مجردی که مسئولان شهرداری تهران در گفته‌هایشان از آن استفاده می‌کنند، اصطلاح غلطی است و آدم را به اشتباه می‌اندازد. در این خانه‌ها صرفا افراد مجرد زندگی نمی‌کنند و در خانه‌های جمعی اتاق‌هایی در اجاره گروهی از شهروندان آسیب دیده است، افرادی که درآمد بسیار پایینی دارند. بسیاری از محلات پایین شهر این روزها به پاتوق کارگران مهاجر (داخلی و خارجی) تبدیل شده که تنها به‌دنبال جای خواب هستند، تا شب را به صبح برسانند و سحرگاه راهی محل کارشان شوند. این روزها متقاضی اجاره خانه‌ای به ‌اصطلاح نقلی در محله‌ای مانند صفا که جزو ارزان‌ترین ‏خیابان‌های امام حسین برای اجاره مسکن است و یک کارگر مجرد برای اجاره یک خانه ۳۵ متری باید ماهانه ۸۰۰‌هزار تومان اجاره بدهد و با کسر ‏مبلغ اجاره از مجموع دستمزدش (با توجه به نرخ کارگری در سال ۹۸) تنها ۹۶۸‌هزار تومان ناقابل برای او باقی خواهد ماند تا ‏بتواند از عهده دیگر هزینه‌های زندگی در پایتخت همچون هزینه خوراک و پوشاک، بهداشت و ‏درمان، حمل‌ونقل و ارتباطات و … برآید. از سوی دیگر درآمد بسیاری از کارگران آنقدر نیست که هزینه شبی ۱۰۰‌هزار تومان برای مسافرخانه و ماهانه ۷۰۰‌هزار تومان برای یک خانه دهند. اغلب این کارگران برای کارهای فصلی از شهرستان‌های دور و نزدیک به تهران می‌آیند و در خانه‌هایی با اجاره بهای اندک ساکن می‌شوند. مهدی صابری، یکی از این کارگران است که شب‌ها به همراه ۸ نفر دیگر در یک اتاق ۱۵ متری زندگی می‌کند. او می‌گوید: که در خانه ۴۰ متری و دو طبقه ۲۵ نفر شب‌ها می‌خوابند و صاحب خانه یا بهتر بگوییم املاک سر کوچه‌مان شبی ۲۰‌هزار تومان از ما می‌گیرد. باید ساعت هفت عصر به خانه برویم و ساعت ۸ خانه را ترک کنیم. اتاق‌مان آنقدر کوچک است که به سختی می‌خوابیم و از یک سرویس بهداشتی و حمام ۲۵ نفر استفاده می‌کنند. البته ناراضی نیستیم و بهتر از خوابیدن در خیابان و زیر پل است.او در رابطه با اینکه چطور به تهران آمده می‌گوید: اهل شهرستان خواف در استان خراسان هستم و یک دختر دارم. در اینجا در تراشکاری کار می‌کنم و نصف حقوقم را هر ماه به حساب همسرم می‌فرستم. هر ماه، دو روز به شهرم می‌روم تا خانواده‌ام را ببینم. قبلا در پارک می‌خوابیدم ولی مامور پارک اجازه نمی‌داد و پول مسافرخانه یا گرفتن یک خانه ندارم، چون خانه وسایل می‌خواهد و پولی برای خرید آنها ندارم. با دو نفر از دوستانم ماهانه پول اجاره این خانه را می‌دهیم، چون هم نزدیک به محل کارم است و هم تلویزیون، فرش و رختخواب دارد. او همچنین می‌گوید: حتی سیگار هم نمی‌کشم و خیلی از هم‌خانه‌هایم معتاد نیستند، اما شاید چند نفری مواد فروش هم باشند که من نمی‌شناسم.

محله‌های مجردی

بر اساس پژوهشی که شهرداری انجام داد به‌طور میانگین ۶۳‌درصد مردم پایتخت دارای مسکن ملکی هستند که این رقم در مناطق مختلف بسیار متفاوت است. به‌طوری که در مناطق شمالی شهر تا ۶۹‌درصد در منطقه یک و در غرب، در منطقه۲۱ می‌رسد. در مناطق ۲، ۳ و ۶، با ۶۶‌درصد تملک واحد مسکونی وضعیت مطلوبی از این نظر وجود دارد و مناطق ۱۰، ۱۲ ۱۳، ۱۵ و ۲۲ با ۶۰‌درصد دارای کمترین میزان است. همچنین در زمینه اجاره‌نشینی در مناطق ۵، ۱۰ و ۱۵ بیشترین و مناطق ۱ و ۳ کمترین آمار را دارد. هرچند هنوز آمار دقیقی از تفکیک ساکنان خانه‌های جمعی با آنها که مجردی زندگی می‌کنند وجود ندارد، اما این یک حقیقت انکار‌ناپذیر در جنوب شهر تهران است. به گفته، علی‌اکبر محزون مدیرکل دفتر جمعیت نیروی کار مرکز آمار می‌گوید: به افرادی که از سن تجرد قطعی عبور کرده باشند، مجردان قطعی می‌گویند و تعداد آنها در کل کشور ۲۲۰‌هزار نفر است. ۱۱‌میلیون و ۸۰۰‌هزار نفر مجرد هرگز ازدواج نکرده در کشور داریم که با احتساب افراد بدون همسر در اثر فوت یا طلاق، جمعیت مجردان ایران به رقم ۱۳‌میلیون و ۳۲‌هزار نفر می‌رسد.

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotn

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا