اجتماعی

ویروس دموکراتیک؛ درمان دموکراتیک

کرونا ویروس و انتشار آن به‌رغم همه عوارض بد و منفی‌اش، یک نکته مثبت را برجسته کرده است. اینکه مفهوم جامعه و ‏همبستگی اجتماعی را به صورت عینی زنده کرد.

به گزارش شهروند؛ کرونا نشان داد که اگر ویروسی دموکراتیک عمل می‌کند و در مبتلا کردن ‏مردم فرقی نمی‌گذارد، باید درمانش نیز دموکراتیک باشد و همه مردم از فقیر و غنی، پیر و جوان، زن و مرد، شاغل و بیکار، ‏شهری و روستایی، حکومتی و غیر حکومتی، رئیس و مرئوس به یک اندازه از نظر درمان مورد توجه قرار گیرند. برابری میان ‏انسان‌ها و هم‌سنگ بودن آنان در این بیماری و درمان آن یک ضرورت است.

وضعیت این بیماری مثل آن کشتی است که در میان ‏اقیانوس است و یک نقطه آن سوراخ می‌شود. اگر این نقطه کوچک تعمیر نشود به سرعت موجب غرق شدن کل کشتی می‌شود.

درباره کرونا نیز همین صادق است. نه‌تنها باید همه اقشار و گروه‌ها به صورت یکسان مورد توجه قرار گیرند، بلکه اقشار حاشیه‌ای ‏و ضعیف را باید بیشتر مورد توجه قرار داد، زیرا خطر ابتلا و انتقال و آلوده‌کنندگی آنان بیشتر است. کسانی که نیازمند حداقل ‏تأمین مخارج خود هستند، چگونه می‌توانند مایع ضدعفونی‌کننده مصرف کنند؟ یا با فاصله کوتاه دستان خود را با آب و صابون ‏شست‌وشو دهند؟ یا از ماسک استفاده کنند؟ یا از همه اینها مهم‌تر خود را قرنطینه کنند؟ کسانی که اصولاً فاقد حامی یا خانواده یا منبع ‏درآمدی هستند، یا حتی سرپناه جدی ندارند، قرنطینه برای آنان چه معنایی دارد؟

طبیعی است که این افراد در برابر کرونا هم ‏ضربه‌پذیرتر هستند و هم تبدیل به منبع متحرکی برای انتقال آن می‌شوند‎. رسیدگی به اقشار آسیب‌پذیر را باید در مبارزه با کرونا در اولویت جدی قرار داد. اگر این کار غیر ممکن است، باید حداقل با آنان ‏مشابه دیگران رفتار کرد تا از امکانات و خدمات یکسانی بهره‌مند شوند‎.

همچنین بسیاری از افراد هستند که در محیط‌های جمعی زندگی می‌کنند. زندانیان، آسایشگاه‌های معلولان و عقب‌افتادگان ذهنی، ‏آسایشگاه‌های سالمندان، گرم‌خانه‌های شهری و… همه جزو مواردی هستند که به علل گوناگون نه‌تنها به احتمال بیشتری مبتلا ‏می‌شوند بلکه در انتقال نیز نقش بزرگ‌تری را ایفا می‌کنند و باید مورد توجه باشند.

به‌جز موضوع ابتلا، نکته مهم دیگری نیز وجود دارد که نباید فراموش شود. بخشی از مردم هستند که بر اثر عوارض رفتاری ‏ناشی از این ویروس درآمدشان دچار اختلال جدی شده است. ازجمله افرادی که کارکن مستقل و دارای درآمدهای روزانه و غیراستخدامی هستند. اعم از کارگران روزمزد یا صاحبان مشاغل و حرفه‌هایی مثل برخی از مغازه‌داران، رانندگان و… که باید برای ‏مدتی که آنان دچار اختلال مالی می‌شوند فکری کرد، حتی اگر نتوانیم کاری جدی انجام دهیم با همراهی و همدلی با آنان و به فکر ‏آنان بودن حداقل بخشی از سنگینی این بار را از دوش آنان برداریم.

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

 

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا