گوناگون

جان، مقدم‌ بر نان و عدد است

از سوی دیگر روحانی گویا خیلی راحت لفظ ۲ میلیون تلفات را بر زبان آورده و اگر برآورد او دقیق است که امکان درگذشت شمار بسیار کمتری از این تعداد وجود دارد ــ از همین حالا باید کمر همت را ببندد و کاری کند که حتی یک تن جانش را از دست ندهد نه اینکه دغدغه‌اش اعتراض‌های ۳۰ میلیونی‌ای باشد که پس از این تلفات ممکن است رخ دهد.

هرمز شریفیان- سحام نیوز
یکی از قاعده‌های حرفه‌ای و اخلاقی در «روزنامه‌نگاریِ بحران» این است که روزنامه‌نگاران، انتقادهای معمول از دولت را در چنین شرایطی کنار بگذارند و در دوران بحران در کنار نهادهای رسمی کشور بایستند.
بسیاری از روزنامه‌نگاران نیز در چنین شرایطی به اصول حرفه‌ای پایبند می‌مانند و تلاش می‌کنند مشکلات و انتقادهای گذشته را کنار بگذارند اما تناقض‌های موجود در سیاست‌های دولت «حسن روحانی» و عدم رعایت شرایط بحرانی توسط آنان به‌حدی است که نمی‌توان انتقادها را مطرح نکرد.
این نوشتار قصد تکرار مکررات و اینکه چرا دولت در ابتدای شیوع کرونا دست به قرنطینه شهر قم نزد و کوتاهی‌های دیگر ندارد و تنها به وضعیت همین یک هفته اخیر و رفتار‌های دولت می‌پردازد، رفتار‌هایی که رئیس جمهور در گفت‌وگویی وضعیت چند استان را در مقابل ویروس کرونا، «سفید» اعلام می‌کند و سخنگوی وزارت بهداشت «کیانوش جهانپور» ساعتی بعد می‌گوید وضعیت هیچ استانی سفید نیست.
از سویی وزیر بهداشت، «سعید نمکی» قرنطینه، در خانه ماندن و تعطیلی کشور را لازم و ضروری اعلام می‌کند و روحانی تاکید می‌کند که تعطیلی کشور امکان‌پذیر نیست به این دلیل که به اقتصاد ضربه می‌خورد!
معلوم نیست در جلسات هیات دولت چه می‌گذرد که خروجی تصمیمات توسط اعضای این هیات یکی نمی‌شود و اظهارات ضد و نقیض به قدری زیاد است که مردم نیز در این بین در ابهام مانده‌اند که بالاخره باید در قرنطینه بمانند یا بر سر کارهای‌شان حاضر شوند. از سویی با برداشت مبلغ یک میلیارد یورو از «صندوق توسعه ملی» موافقت شده و دست دولت تا حدودی باز است تا به مقابله با کرونا بپردازد و با توجه به تاکیدهای مکرر مقامات بهداشتی ایران و جهان، بهتر است که قرنطینه برای مدتی ادامه یابد تا چرخه سرایت بیماری متوقف شود و می‌شود پول ملت را دست کم برای مدت معینی خرج خودشان کرد تا وضعیت به‌سامان شود.
اما نه‌تنها حسن روحانی با ادامه قرنطینه موافق نیست بلکه اظهارات تازه منتشر شده‌اش به‌قدری شگفت‌آور است که به‌راحتی نمی‌توان از کنار آن گذشت و نقدی بر آن نکرد.
بر اساس خبری که شبکه «ایران‌اینترنشنال» امروز منتشر کرده، حسن روحانی در نشست روز ۱۹ فروردین شورای عالی امنیت ملی گفته: «حتی اگر ۲ میلیون نفر بر اثر ابتلا به کرونا بمیرند، به‌دلیل وضعیت اقتصادی نمی‌توان کشور را تعطیل کرد».
او در بخشی دیگر ادامه داده: «اگر مشاغل و اصناف را تعطیل کنیم، چند وقت دیگر با اعتراضات خیابانی ۳۰ میلیون گرسنه روبه‌رو خواهیم شد».
اگر این نقل قول از رئیس جمهوری صحت داشته باشد در اینجا و بالاخره باید به او تبریک گفت که او و تیم‌اش توانسته‌اند چنین پیش‌بینی‌ای از وضعیت اسفبار اقتصادی مردم داشته باشند و خوب است که خود را برای آن آماده کنند. اما پرسش از رئیس دولت این است که چرا از منابع مالی مانند همین صندوق توسعه ملی و سایر نهادهای ثروتمند دیگر که ثروت تک‌تک مردم ایران است برای رفع این بحران اقتصادی استفاده نمی‌شود؟
چرا از هم اکنون برای این پیش‌بینی خطیر چاره‌ای اندیشیده نمی‌شود؟ آیا همه این دشواری‌ها باید توسط مردم کنترل شود؟ یعنی مردم هم باید بر سر کارهایشان بروند تا چرخ اقتصاد بگردد و هم باید به‌دلیل رعایت نکردن «فاصله فیزیکی» و شکستن قرنطینه در معرض بیماری قرار بگیرند و هم نتوانند از ثروت‌هایشان استفاده کنند؟ پس باید از رئیس جمهوری پرسید که وظیفه حاکمان در این بین چه می‌شود؟
این نکته قابل قبول است که تعطیلی کامل کشور امکان‌پذیر نیست اما وقتی روزنامه‌های کاغذی امکان تعطیل شدن دارند، بسیاری مشاغل دیگر نیز امکان تعطیلی دارند و دولت موظف است از محل ثروت‌های ملت، برای مدت کوتاهی به آنان کمک هزینه‌هایی منطقی بدهد تا از معرض ابتلا به این بیماری منحوس در امان بمانند.
از سوی دیگر روحانی گویا خیلی راحت لفظ ۲ میلیون تلفات را بر زبان آورده و اگر برآورد او دقیق است که امکان درگذشت شمار بسیار کمتری از این تعداد وجود دارد ــ از همین حالا باید کمر همت را ببندد و کاری کند که حتی یک تن جانش را از دست ندهد نه اینکه دغدغه‌اش اعتراض‌های ۳۰ میلیونی‌ای باشد که پس از این تلفات ممکن است رخ دهد.

از سوی دیگر روحانی سال گذشته لیست بودجه بگیران از دولت را با شفافیت اعلام کرد تا مردم بدانند چه نهادهایی بابت چه و چقدر از بودجه دولت را به‌خود اختصاص می‌دهند. روحانی در همان زمان اعلام کرد که مردم این بودجه‌ها را پیگیری کنند پس بر او است که اکنون نیز شفاف‌سازی کند که این مبلغ یک میلیارد یورو که از صندوق توسعه ملی دریافت کرده قرار است در کجا، چگونه و چقدر هزینه شود و این حق مردم است تا بدانند ثروت‌شان در دوران بحران، کجا و چگونه صرف می‌شود.
از سوی دیگر وزارت رفاه نیز اعلام کرده مبلغ یکصد میلیارد تومان بابت گذر از شرایط فعلی قرار است به مطبوعات تخصیص داده شود. این در حالی است که برخی از «روزنامه‌داران» در این روزها نه‌تنها حقوق، عیدی و سنوات روزنامه‌نگاران و اهالی مطبوعات را پرداخت نکرده‌اند بلکه با سوءاستفاده از شرایط موجود دست به اخراج روزنامه‌نگاران زده‌اند برای همین وزارت رفاه نیز موظف است با ذکر جزییات اعلام کند که این بودجه به کدام نشریات و کدام مدیرمسئول و به چه میزان پرداخت شده است تا هرچه شفاف‌تر عمل کرده باشد.
آنچه مسلم است بحران کرونا در تمام جهان گریبان دولت‌ها را گرفته و نخستین وظیفه دولت‌ها نجات جان شهروندان خود از شر این بلا است و در این راه ملزم به هزینه کرد ثروت ملت برای خود ملت است که در این صورت با بحران و دغدغه دیگری روبه‌رو نمی‌شوند.

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا