گوناگون

سوت پایان کرونا کی به صدا در می‌آید؟

استفاده ابزاری از مردم و به‌خطر انداختن جان آنان در راه حفظ دین اما درعمل حفظ قدرتِ “اسلام سیاسی”، برای مستبدان دینی چه خمینی و چه خامنه‌ای  امری عادی و ضروری بوده‌ و هست. از همان ابتدای انتشار ویروس جدید، سران رژیم ولایی می‌دانستند به‌دلیل نبود سامانه “طب ملی” و ناچیز بودن امکان‌های خدمت‌رسانی اجتماعی در کشور از عهدهٔ اقدام‌های درمانی‌‌ای ضروری به‌منظور توقف شیوع بیماری کرونا برنخواهند آمد….

کرونا چه زمانی رخت سفر را می‌بندد و دنیا را ترک می‌کند؟ آیا کرونا آمده است‌ که برود؟ این پرسش‌های بی‌پاسخ و هزاران پرسش مشابه دیگر در طول شبانه‌روز از ذهن بسیاری از مردم دنیا می‌گذرد .سیاستمداران نیز هر از چندگاهی در مورد پایان کرونا حرف می‌زنند و دانشمندان نیز تاریخ‌های متفاوتی را برای آن ذکر می‌کنند.
همدلی، ستار لطفی: با این حال، در میان انبوه این آرزوها، اما و اگرها و گمانه‌زنی‌ها برای پایان این ویروس چینی، برخی نظر متفاوت‌تری دارند. آنها می‌گویند به جای ترس و نگرانی از این مهمان ناخوانده باید خوگرفتن و زندگی کردن با آن را تمرین کرد و یاد گرفت.
ویروس کرونا به عنوان مهمانی نامریی و ناخوانده ماه‌هاست شتاب ابن کره خاکی را گرفته و ترس و نگرانی زیادی را به جان ساکنان آن‌‌‌انداخته است. گویا کرونا فرمان «ایست» به دنیا داده است. زندگی در بسیاری از کشورها متوقف شده، مدارس و دانشگاه‌ها تعطیل شده و کرکره مراکز اداری و تجاری پایین کشیده شده است، بیمارستان‌ها شلوغ و کادر درمانی فشار مضاعفی را تجربه می‌کنند. کرونا دنیا را با شرایطی مواجه ساخته است که پیش از آن فقط در فیلم‌های تخیلی‌هالیوودی قابل مشاهده بود.
در میان آشفته‌بازاری که کرونا درست کرده است، چشم امید همه جهانیان به مراکز علمی دوخته شده تا شاید دارویی برای این ویروس سمج کشف کنند که او را از یکه‌تازی بیندازند. مراکز علمی دنیا نیز به تکاپو افتاده که دارو یا واکسنی بسازند که شر این ویروس منحوس را از سر دنیا کم کنند، اما نتیجه این تلاش جهانی فعلا به جایی نرسیده است و این ویروس ساخت چین است که تا اینجای کار مدال پیروزی بر گردن دارد‌.
طولانی شدن کشف دارویی برای مقابله با کرونا، برخی را به این فکر واداشته است که به جای تن دادن به نبردی نابرابر با آن، سعی کنند تا زمان دستیابی به ابزاری برای مبارزه با این ویروس، زندگی با آن را یاد بگیرند. این‌‌‌اندیشه و بینش به ادبیات مسئولان بهداشتی و سیاستمداران نیز راه یافته است، گویا آنان نیز پذیرفته‌اند که ویروس کرونا به این زودی قصد جلای دنیا را ندارد و دنیا ناگزیر است آن را بپذیرد و تا زمان کشف واکسن این بیماری به زندگی با آن تن دهد.
حسن روحانی، ‌رئیس جمهور چند وقت پیش با بیان این که باید خود را برای زندگی با کرونا آماده کنیم، در جلسه هیات دولت گفت:«به این سادگی نیست که بگوییم ۱۰ روز یا ۲۰ روز دیگر یک ماه دیگر کرونا دیگر وجود ندارد، بلکه این ویروس وجود دارد، ممکن است عده‌ای مبتلا شوند عده‌ای به بیمارستان بروند، این روند نه فقط در ایران، بلکه در همه دنیا اینطور خواهد بود که باید با آن زندگی کنیم»
جمشید انصاری، معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان اداری و استخدامی کشور نیز چند وقت پیش گفت:«باید یاد بگیریم با کرونا زندگی کنیم و دستورات بهداشتی به‌صورت کامل رعایت شود.»
مسئولان کشورهای دیگر نیز کم‌کم به این باور رسیده‌اند که کرونا فعلا وجود دارد و نمی‌توان به خاطر وجود این ویروس کشور را ماه‌ها به تعطیلی کشاند، بنابراین بسیاری از کشورها، تحت پروتکل‌های بهداشتی سختگیرانه‌ای اقدام به بازگشایی پلکانی مشاغل گرفته‌اند. مثلا در اسپانیا که یکی از کشورهایی است که آمار بالایی از مبتلایان و قربانیان کرونا داشت، از ۲۵ فروردین برخی از مشاغل غیرضروری که به خاطر تعطیلی عمومی و قرنطینه تعطیل شده بود، با رعایت پروتکل‌های سختگیرانه‌‌ای باز شدند. به همین منظور دولت اسپانیا در متروها و اماکن عمومی ماسک را به صورت رایگان در اختیار مردم قرار داد تا بتواند از شیوع بیشتر بعد از کنترل نسبی آن در کشورش جلوگیری کند. البته بسیاری از کشورها هنوز به قرنطینه و به قوانین سختگیرانه تردد معتقدند و این شیوه را برای مقابله با کرونا برگزیده‌‌‌اند. ناگفته پیداست بازگشایی مشاغل و محدود کردن قرنطینه یا خانه‌نشینی نیاز به رعایت تمام و کمال پروتکل‌های بهداشتی در خارج از منزل و محل کار است. بدون تردید نمی‌توان با نادیده گرفتن قوانین و مقررات بهداشتی کرونا را به عقب راند و مدعی یادگیری زندگی با کرونا شد. واقعیت این است که کرونا نظم دنیا را به‌هم زده است. نظمی که در طول سالیان سال شکل گرفته و بخشی از حافظه جمعی جهانیان شده است.
این نظم حاصل تصمیم‌های تاریخی بشر در بزنگاه‌های مهم و خاص دنیا بوده است .اکنون در قرن بیست و یکم ویروسی نامریی این نظم را که حاصل آزمون و خطاها و تصمیمات بشریت است، به‌هم زده است. بنابراین بشر برای بقا نیازمند تعریف نظم جدیدی است؛ نظمی که هم توان مقابله با ویروس کرونا را داشته باشد و آن را به عقب‌نشینی وادارد و هم سیستم زندگی در این عصر را فلج نکند.
آن گونه که متخصصان این حوزه می‌گویند روش مقابله با این ویروس رعایت نکات و موارد بهداشتی و حفظ فاصله فیزیکی از همدیگر است. شاید بتوان در تعریف نظم جدید اساس و بنا را بر رعایت سختگیرانه موارد بهداشتی گذاشت. شاید افرادی که از طوفان کرونا جان سالم به در ببرند در دنیای پساکرونا بسیاری از عادات مردمان قبل از کرونا را نداشته باشند.
شاید سطح بهداشت بیشتر ارتقا یابد و دنیای پساکرونا از لحاظ بهداشتی یا حتی رعایت فاصله‌های فیزیکی قابل قیاس با دنیای قبل از کرونا نباشد. شاید کرونا خود بزنگاهی باشد برای تصمیم‌های جدید با هدف حفظ بقا!
باید بپذیریم کرونا چه یک ویروس آزمایشگاهی باشد، چه نباشد، نیامده است که برود. کرونا به لیست بیماری‌های دنیا اضافه شده است و این بیماری تا زمانی که دارو یا واکسن آن کشف نشود، یک تهدید جهانی محسوب می‌شود، اما بعد از کشف و تولید انبوه دارو به نحوی که همگان قابلیت دسترسی به آن را داشته باشند، تبدیل به یک بیماری بومی ‌خواهد‌ شد. مانند صدها بیماری که سالیان و قرن‌ها قبل در یک مقطع زمانی قربانیان زیادی را گرفته است و اکنون به‌خاطر کشف داروی آن تهدیدی محسوب نمی‌شوند و عملا اسمی از آنان باقی مانده است. بیماری طاعون، وبا و … از این دسته هستند.

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotn

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا