اجتماعی

تصویری که آتش سوزی چابهار ظاهر کرد

با وجود سه ‌آتش‌سوزی در یک هفته در چابهار اما قصه آتش‌سوزی چنگولک غم‌انگیزتر از مناطق دیگر است… منطقه‌ای که ساکنانش حتی از امکانات اولیه زندگی محروم بودند و از فقر مطلق رنج می‌بردند، این در حالی بود که در برنامه‌ریزی‌های شهری و بودجه‌بندی‌ها نیز هیچ اسمی از آنان برده نمی‌شد.

زندگی کپری در حاشیه منطقه آزاد
همدلی| گروه اجتماعی- اسم منطقه آزاد که بیاید، بلافاصله رفاه و آبادانی و برخورداری از استاندارد بالای زندگی به ذهن متبادر می‌شود، اما گویی تصاویری ئر منطقه آزاد چابهار وجود دارد که این تصور را از میان برمی دارد. کپرهایی از نی و شاخ و برگ درختان در کنار ساختمان‌هایی شیک و نوساز.اتفاقی که چند روز پیش به واسطه آتش‌سوزی در این منطقه بهتر دیده شد. «جنگولک» را می‌توان فقیرترین محله چابهار دانست، سکونت‌گاهی غیر رسمی و فراموش شده با کپرهای به هم چسبیده که در گرمای سوزان جنوب مأمن ۳۰خانوار فقیری بود که برای لقمه نانی چشم به سخاوت دریا دوخته‌ بودند. این محله فقیرنشین که مانند وصله ناجوری در میان ساختمان‌های بلندمرتبه و شیک چند ارگان دولتی از جمله شرکت نفت قرار گرفته بود، چندروزپیش طعمه حریق شد تا زندگی نیم بند اهالی ساکن آنجا در چشم بر هم زدنی به تلی از خاکستر تبدیل شود. هفته گذشته منطقه آزاد چابهار سه ‌آتش‌سوزی را به خود دید:پنجشنبه ۱۸ اردیبهشت ماه حدود ساعت ۱۳:۲۰ دقیقه ‌آتش‌سوزی در محدوده کپر‌های ساخته شده در اسکله صیادی هفت تیر رخ داد که موجب سوختن ادوات صید، سوخت قایق‌ها و ماهور صیادی شد و خسارت زیادی به صیادان وارد کرد. بعد از این حادثه ساعت ۱۴:۴۵ آتش به جان منطقه جنگولک افتاد و زندگی ۳۰ خانواری را که در۱۵ کپرزندگی می‌کردند دود کرد و به هوا فرستاد. پلاژ ساحلی تیس نیز از آتش در امان نماند و او هم طعمه سوزان آتش شد. معاون استاندار سیستان و بلوچستان و فرماندار شهرستان ویژه چابهار نیز در مورد ‌آتش‌سوزی چنگولک گفت:«متاسفانه به صورت کاملا غیراصولی صیادان کپرهایی در حاشیه دریای کوچک خلیج چابهار نصب و سوخت(بنزین) و ادوات صید را در آن نگهداری می‌کنند که در ‌آتش‌سوزی موجب خسارت سنگین به صیادان شد.» رحمدل بامری بیان کرد:«متاسفانه در هر سه حادثه ‌آتش‌سوزی شامل آتش‌سوزی در مجتمع غذایی پلاژ ساحلی تیس، انبار سوخت قایق‌ها دریا کوچک و محله فقیرنشین جنگلوک چون جنس محل حریق از نوع چوب و کپری، کامپوزیت و یونولیت فشرده بوده سرایت آتش‌سوزی به شدت بالا رفته و دامنه خسارت‌های مالی را بیشتر کرده است.»
با وجود سه ‌آتش‌سوزی در یک هفته در چابهار اما قصه آتش‌سوزی چنگولک غم‌انگیزتر از مناطق دیگر است. کسانی که چابهار رفتند یا اطلاعاتی از آن شهر دارند، خوب می‌دانند که نام این منطقه با فقر و نداری گره خورده است. منطقه‌ای که ساکنانش حتی از امکانات اولیه زندگی محروم بودند و از فقر مطلق رنج می‌بردند، این در حالی بود که در برنامه‌ریزی‌های شهری و بودجه‌بندی‌ها نیز هیچ اسمی از آنان برده نمی‌شد. اکنون ۳۰ خانوار آسیب دیده در ‌آتش‌سوزی محله کپری جنگلوک توسط جمعیت هلال احمر اسکان اضطراری داده شدند و توزیع اقلام زیستی در بین این افراد آغاز شده است.

کپرنشینان محروم از هر امکاناتی
یکی از اهالی بومی چابهار که خود را رئیسی معرفی کرد، در مورد این منطقه به «همدلی» گفت:«علیرغم این که چابهار منطقه آزاد تجاری است، انتظار می‌رود ساکنان آن از رفاهی نسبی برخوردار باشند، اما این گونه نیست، بسیاری از مردم چابهار از حداقل امکانات زندگی محروم هستند، اما مردم مناطق کپرنشین به مراتب وضعیت بغرنج‌تری را تحمل می‌کنند.» وی کپرنشینان چابهار و افرادی را که در سکونت‌گاه‌های غیررسمی سکونت دارند، دهها هزار نفر دانست و گفت:«این افراد که در ادبیات جدید به آنان حاشیه‌نشین می‌گویند، از حداقل امکانات زندگی از جمله امکانات بهداشتی محروم هستند. اگر سری به کپرنشین‌ها بزنید متوجه خواهید شد آنان حتی از داشتن دستشویی و حمام بهداشتی نیز محروم هستند و چند خانوار با هم از یک توالت و حمام استفاده می‌کنند که آن هم به وسیله گونی از هم تفکیک شده و بدون سقف است که هر آن امکان دارد جانوری سمی مانند مار، عقرب و … نیز به آن وارد شود. البته برخی حتی از داشتن این سرویس غیربهداشتی و غیراصولی هم محروم هستند.» رئیسی با اشاره به منطقه چنگولک که روز پنجشنبه گذشته حوالی ساعت دو بعدازظهر در آتش سوخت، گفت:«کپرنشینان چنگولک از تهیدست‌ترین مردم بومی چابهار هستند که از عنوان‌های پرطمطراق این شهر مانند منطقه آزاد تجاری و فرصت‌های‌ پیشرفت تجاری و مالی فقط فقر و نداری نصیب آنان شده است. ساکنان این منطقه حتی از تهیه آب شرب نیز ناتوان بودند. هر تانکر آب شیرین ۱۵۰ هزار تومان است که فقط می‌تواند چند روز نیاز آبی خانوارها را مرتفع کند، یک خانوار با جمعیت سه یا چهار نفره اگر بخواهد موازین بهداشتی را درست رعایت کند، در ماه حداقل به سه یا چهار تانکر آب شیرین نیاز دارد که پول آن حدود ۶۰۰هزار تومان می‌شود، این در حالی است که بسیاری از این خانوارها با پول یارانه زندگی می‌کنند و توانایی پرداخت این گونه مبالغ را ندارند. بسیار مشاهد شده است که برخی از کپرنشینان و افراد تهیدست از آب بارانی که برای احشام ذخیره کرده‌اند، برای پخت و پز و مصرف روزانه استفاده می‌کنند.» رئیسی در باره شغل ساکنان چنگولک گفت:«البته شغل کپرنشینان صیادی و ماهیگیری است، اما نه صیادی با لنج‌های پیشرفته، چرا که تهیه آن امکانات نیاز به سرمایه دارد که آنان فاقد این سرمایه هستند، بنابراین مجبورند با قلاب و تورهای ساده اقدام به ماهیگیری کنند که آن هم در رقابت با کشتی‌های ماهیگیری چینی که به صورت صید ترال کف دریا را جارو می‌کنند نمی‌توانند حرفی برای گفتن داشته باشند و با آنان توان رقابت ندارند.» یکی از اهالی کپرنشین منطقه چنگولک که خود را اکبر مرادی معرفی کرد و کپرش را در ‌آتش‌سوزی چند روز پیش از دست داده است و با خانواده ۶ نفری خود در زیر سقف چادری لرزان اهدایی از سازمان هلال احمر زندگی می‌کند، در مورد ‌آتش‌سوزی چند روزپیش به همدلی گفت:«در خواب نیمروزی بودم که با سروصدای اهالی بلند شدم و خود را در میان شعله‌های آتش و دود سیاه دیدم. آتش آن چنان به سرعت تمام کپرها را بلعید که حتی تصورش در باورنمی‌گنجد. در یک چشم به هم زدن تمام داروندارمان خاکستر شد و ما ماندیم با تلی از خاکستر و دود!»

شهرداری به کپرنشینان مجوز ساخت نمی‌دهد
مرادی در مورد وضعیت سلامتی ساکنان آنجا بعد از حادثه گفت:«دیدن شعله‌های آتش که بی‌رحمانه موج می‌زد، ما را چنان هراسان کرده بود که متوجه نشدیم در اطرافمان چه می‌گذرد، خانواده من از این حادثه آسیب جانی ندیدند، اما شنیدم چند نفر دچار سوختگی شدند و حالا در بیمارستان بستری هستند و شرایط مساعدی نیز ندارند. علت این حادثه هم فعلا مشخص نیست، اما برخی می‌گویند به‌خاطر نشتی کپسول گاز اتفاق افتاده است.» وی به گرمای چابهار اشاره کرد و گفت:«هوا گرم است و وسایل سرمایشی نیز که نیاز ما را در این هوای گرم مرتفع کند، نداریم. ما خود این گرما را می‌توانیم تحمل کنیم، اما بچه‌ها را چگونه می‌توان در گرمای ۴۰ درجه و بدون هیچ امکاناتی نگهداری کرد.» یکی از مشکلات شهر چابهار سکونت‌گاه‌های غیر رسمی است که می‌گویند حدود ۷۰هزار نفر را در خود جای داده است. منظقه چنگولک نیز که چند روز پیش در آتش سوخت سکونت‌گاهی غیررسمی بود که شهرداری چابهار مجوز ساخت را به ساکنان آن جا نمی‌داد. مرادی در مورد این موضوع گفت:«زمانی که ما اهالی محله جنگلوک در این منطقه ساکن شدیم، هیچ ساختمان دولتی مانند آموزش‌وپروزش، شرکت نفت و … در این منطقه وجود نداشت. اما اکنون محله‌ای که مالک واقعی آن هستیم، پر شده از ساختمان‌های ارگان‌های دولتی ولی خود ما مجوزساخت و ساز نداریم و مجبوریم در کپرزندگی کنیم. اگر شهرداری به ما مجوز ساخت می‌داد می‌توانستیم با هر سختی که شده آلونکی را برای خود بسازیم که حداقل طعمه حریق یا سیل نشویم. اگر هم مجوز ساخت در این منطقه نمی‌دهد حداقل در جای دیگر از این شهر به ما زمین بدهد تا این مشکل را حل کند.»

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotn

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا