جوانان

آرزوی دانش آموزان این روستا داشتن اینترنت است

با گسترش تکنولوژی و شبکه‌های اجتماعی و اینترنت، سانسور و مخفی کردن مسائل حساس که دولت‌ها تمایلی به رسانه‌ای شدن آن‌ها ندارند، مشکلات متعددی را به‌وجود آورده است که مذاق دولت‌های دیکتاتوری را آزار می‌دهد. این وضعیت در مورد حکومت‌گران در ایران هم صادق است. به‌همین دلیل است که ما به‌طور متناوب مطرح شدن مسائلی را شاهدیم که در همین دههٔ گذشته، کمتر رسانه‌ای می‌شدند….
آرزوی آنها خیلی ابتدایی و ساده است؛ دانش آموزان این منطقه دسترسی به شبکه اینترنت را خواستارند.

«علی فرزاد» معلم ۴۷ ساله با ۱۹ سال سابقه تدریس در آموزش و پرورش است؛ او که تاکنون چندین بار با نجات از حادثه رانش کوه خود را به مدرسه روستای محل تدریس رسانده، این بار هم در ایام کرونا با فداکاری و از خودگذشتگی به صورت حضوری جلوی درب خانه‌های دانش آموزان کلاس می‌رود و به آنان آموزش می‌دهد.

فرزاد»، معلم چاروسایی در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا، شیرین‌ترین خاطره ایام کاریش را تعطیل نکردن کلاس درس به خاطر بیماری کرونا با رعایت فاصله اجتماعی در هوای آزاد اعلام کرده و تلخ ترین خاطره دوران تدریس را محاصره شدن در میان زمین رانش کرده در جاده منتهی به روستا دانسته است.

این معلم چاروسایی خاطرنشان کرد: روستای “سردره “که محل تدریس بنده است اینترنت ندارد، بنابراین با هماهنگی و رضایت کامل اولیا به صورت حضوری شروع به کار کردم تا جاییکه آنها رضایت کامل خود را به اطلاع اداره آموزش و پرورش منطقه رساندند.

فرزاد تصریح کرد: دانش آمورانم قسمم دادند که به گوش مسئولان برسانم تا فکری برای مناطق محروم کنند چرا که آنها همچون سایر مناطق برخوردار آرزوی داشتن اینترنت دارند تا بتوانند از این نعمت و فرصت استفاده کنند. دانش آموزان این منطقه در ایام کرونا نتوانسته اند از برنامه شاد بهره ای ببرند.

وی ادامه داد: یک روز صبح و پس از پایان صف صبحگاهی در مدرسه به یکی از دانش آموزان گفتم مقنعه ات کمی لکه دارد و توصیه کردم در خونه حتما بشوید؛ پاسخ داد که حمام و آبگرمکن ندارند، همین شد که به خانه رفتم و آبگرم کن خانه‌ام را برای آنها بردم.

این معلم، علت خدمتش را در مناطق محروم، تجربه محرومیت زندگی در دوران کودکی اش اعلام کرد و افزود: در گذشته خبری از برق، اینترنت و تلفن و امکانات امروزی نبود و طعم محرومیت را چشیدم و برای همین دوست داشتم به مناطق محروم خدمت کنم.

فرزاد با اشاره به صعب العبور بودن بخش چاروسا تاکید کرد: طی سال گذشته برای رسیدن تا محل کار و تدریس برای ۲۵ دانش آموز باید از ۵ رودخانه عبور می کردم.


به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotn

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا