اجتماعی

پرستاران نیازمند حمایت قانون

در هیچ مملکتی دو مقوله امنیت و سلامت را به بخش خصوصی واگذار نمی‌کنند.

آرمان ملی، محمد شریفی مقدم ؛ در هیچ مملکتی دو مقوله امنیت و سلامت را به بخش خصوصی واگذار نمی‌کنند. شما تصور کنید که بخش خصوصی به‌جای سپاه و ارتش، امنیت کشور را برعهده بگیرد و دور از ذهن نیست که چه تبعاتی می‌تواند برای کشور به‌همراه داشته باشد.

در حوزه سلامت نیز به همین شکل است، چون در بحران‌هایی نظیر شیوع ویروس کووید ۱۹، وبا و… اگر حوزه سلامت آماده به‌کار نباشد و تضمینی برای انجام وظیفه‌ نیروهای پرستاری و کادر پزشکی وجود نداشته باشد، آمار مرگ و میر بسیار بالا خواهد رفت. در قانون اساسی کشور ما نیز به اهمیت این موضوع تاکید شده و به‌مانند اکثر کشورهای دنیا، بخش پرستاری را به بخش خصوصی واگذار نمی‌‌کنند.

در دولت نهم، شرکت‌های خصوصی پرستاری از سوی وزارت بهداشت برچیده شد و با یک مصوبه بیش از ۲۰ هزار پرستار به استخدام دولت درآمدند.

ما تا سال ۹۳ در کشور نه پرستار فارغ التحصیل بیکار داشتیم و نه پرستار شرکتی و قراردادی. در زمان شیوع کرونا ما متوجه شدیم که ۳۰ درصد پرستاران وزارت بهداشت قرارداد شرکتی دارند، چون تا سال ۹۳ این قانون وجود نداشت. حدود دو هفته پیش آقای نوبخت در لایو اینستاگرامی اعلام کردند که پرستاران شرکتی که شغل خود را از دست داده‌اند، زیر نظر وزارت کار و مشمول قانون این وزارتخانه می‌شوند و آن زمان همه فعالان این حوزه انگشت به دهان ماندند که مگر پرستاران بخش خصوصی هم در کشور ما وجود دارد!

متاسفانه حالا کسانی که از تعدیل نیرو و قراردادهای ۸۵ روزه پرستاران انتقاد می‌کنند، خودشان عضو شرکت «آوای سلامت» هستند. ماهیت این نوع قراردادها که برای کارگران و پرستاران و… وجود دارد استثماری است و کارفرما هر چه بگوید باید آنها بدون چون و چرا به آن عمل کنند و خیلی از پرستاران نمی‌توانند به خطای پزشکان اعتراض کنند.

از سوی دیگر شیوع کرونا در کشور ما مصادف شده بود با پایان قرارداد حدود دو هزار پرستار و آنها به‌دلیل ترس از کرونا قراردادشان را تمدید نکردند، در حالی‌که اگر آنها استخدام دولت بودند، در چنین بحرانی با کمبود پرستار مواجه نمی‌شدیم. در شرایط عادی میانگین تعداد پرستاران نسبت به تخت‌های بیمارستانی در کشور ما از وضعیت خوبی برخوردار نیست و ما جزو کشورهای ضعیف در این حوزه هستیم.

سال‌هاست که وزارت بهداشت سعی دارد که آنقدر فارغ التحصیل پرستاری با ایجاد دانشکده‌های پرستاری، تربیت نماید که اگر کسی ترک خدمت کند، پرستاران دیگر را در بیمارستان‌ها جایگزین آنها کند. به همین دلیل در مدت هفت- هشت سال، تعداد فارغ التحصیلان سالانه پرستاری از پنج هزار به ۱۲ هزار پرستار رسید.

امروزه مردم، هنرمندان، رسانه‌ها و همه افراد جامعه قدردان زحمات پرستاران هستند، اما حق و حقوق آنها پرداخت نمی‌شود. اگر دستگاه‌های نظارتی بعد از آنکه دو هزار پرستار قراردادشان را تمدید نکردند، ورود پیدا نمی‌‌کرد، حدود ۳۰ هزار پرستار دیگر نیز قراردادشان را تمدید نمی‌کردند و نمی‌توان تصور کرد که چه فاجعه‌ای رخ می‌داد.

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotn

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا