زنان

آرمانخواهی یا واقع‌گرایی در تطبیق با قانون در مبارزه با بحث حجاب

آنچه که روزهای گذشته با آن مواجه بوده و قطعا در آینده هم با آن روبه‌رو خواهیم بود، بحث مسائلی است که در میان بسیاری از کنشگران افکار عمومی و مسئولین انتظامی و قضایی از لحاظ شکل، محتوا و مصادیق اختلاف نظر وجود دارد. قطعا در هر جامعه‌ای رعایت اخلاق عمومی، عفت و سلامت رفتاری موجب تضمین بقای خانواده‌ها، سلامت فرهنگ عمومی و نظم پذیری در چارچوب ارزش‌ها خواهد بود. البته در چارچوب اصول جامعه شناسی باید بین اخلاق مورد نظر حاکمیت به عنوان اخلاق رسمی و اخلاق مورد توجه اکثریت مردم و نهایتا آداب، روش‌ها و اخلاقی که در جمع بین این دو نگاه می‌تواند وجوه مشترکی داشته باشد، تفاوتی قائل شد….

ما باید این واقعیت را بپذیریم که ذهنیت‌گرایی نمی‌تواند به عنوان سازوکارهای مناسبی برای ارزش هایی باشد که در شرایط کنونی با توجه به اثرات فرهنگی و شیوه‌های زندگی نوین در میان مردم رواج یافته و در چارچوب دهکده جهانی به عنوان یک واقعیت ملموس و همه گیر تبدیل شده، مبادرت به استفاده از سازوکارهایی کنیم که روش‌های ذهنی را بر واقعیت‌های عینی مورد استفاده قرار داده و از آن انتظار نتیجه مطلوب داشته باشیم. بعد از انقلاب با توجه به ارزش‌هایی که در اوایل انقلاب مردم کاملا یا اکثریت به آن اعتقاد داشتند، تا به امروز عوامل مختلفی باعث شده که بین اخلاق مورد نظر مسئولان و اخلاقی که در فرهنگ عمومی یا بخشی از آن مورد قبول است، فاصله ایجاد شود. انکار این واقعیت در ذهنیت‌گرایی است که مثل گذشته جواب نخواهد داد. برای جلب مردم به ارزش‌های دینی و اخلاقی سنتی باید بسترهای اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی فراهم نمود. صرفا با بگیر و ببند و مجازات همانگونه که تاکنون به نتیجه نرسیدیم، بعدها نیز نتیجه مثبتی به همراه نخواهد داشت. طبیعتا هر ایرانی وطن پرستی خواه آنکه مسلمان باشد یا نباشد ارزش‌های مربوط به عفت و اخلاق عمومی را محترم شمرده، مورد تکریم قرار داده و به آن احترام خواهد گذاشت. اولین مشکل مدیران کشور ما در بحث قضا و نیروی انتظامی اختلاف و عدم شفافیت در این بحث است. در بحث مربوط به حجاب در فضای مجازی یا کشف حجاب یا استفاده از پوشش نامناسبی که امروز نیروی انتظامی حول محور آن مواضعی را اعلام داشته است. آنچه مسلم است در تبصره ماده ۶۳۸ قانون می‌گوید: زنانی که بدون حجاب شرعی در معابر و انظار عمومی ظاهر شوند به حبس از ۱۰ روز تا دو ماه و یا از ۵۰ هزار تا ۵۰۰هزار ریال جزای نقدی محکوم می‌شوند. البته معلوم نیست که اگر مردان بدون حجاب شرعی وارد شوند، تابع کدام یک از این قوانین است؟ زیرا در صدر ماده ۶۳۸ اشاره می‌شود: هرکس علنا در انظار و اماکن عمومی و معابر تظاهر به عمل حرامی نماید که عمل حرام از لحاظ مصداقی فعلی است که با ارزش‌های دینی و ملی مغایر است، مثلا بوسیدن زن و مردی در علن و در خیابان که در فرهنگ ما تاکنون مورد قبول واقع نشده است. بنابراین در بحث حجاب شرعی زنان باید با حجاب شرعی در کوچه، خیابان و مغازه ظاهر شوند. به عبارت دیگر شرط تحقق جرم، نداشتن حجاب شرعی و حضور بدون حجاب شرعی در اماکن عمومی است.

کشف حجاب در فضای مجازی

مفهوم مخالف این است که اگر کسی در خانه خود حجاب شرعی نداشته باشد طبق قانون قابل پیگرد نیست. پس در این قانون راجع به تصویر بی‌حجابی افراد، مطلبی وجود ندارد. در بیانات مقامات محترم نیروی انتظامی بحث مربوط به ورود بدون حجاب یا به عبارت دقیق کشف حجاب در فضای مجازی است. مسئول محترم نیروی انتظامی اشاره می‌کند که در رابطه با کشف حجاب در فضای مجازی به علت اینکه زیرمجموعه ناهنجاری‌ها قرار می‌گیرد، تخلف محسوب می‌شود. این عبارت در تطبیق با قانون نمی‌تواند نشانه جرم باشد. زیرا جرم با ناهنجاری متفاوت است. ناهنجاری یا ناسازگاری، پدیده‌ای است که افراد ارزش‌های اخلاقی یک خانواده را رعایت نمی‌کنند و در جرم شناسی به آن انحراف هم گاهی اطلاق می‌شود. اما هیچ انحراف و ناهنجاری در قانون جرم نیست و نهایت ارزیابی ناهنجاری‌های اینچنینی را مسئول محترم نیروی انتظامی تخلف محسوب نموده‌اند. اما تخلف از ارزش اجتماعی جرم نیست مگر آنکه قانون با عنوان خاص آن را جرم انگاری کرده برای آن مجازات تعیین گردد. در رابطه با کشف حجاب با توجه به تبصره ماده ۶۳۸ توضیحات‌ داده شد و شرط جرم بودن آن هم بیان گردید. اما در فضای مجازی آیا کشف حجاب جرم است؟ حال زمانی که قانون این اقدام را همانند فضای حقیقی جرم اعلام نکند، به عنوان یک حقوقدان در چارچوب قانون اساسی و قوانین موضوعه نمی‌توانیم چنین اقدامی را جرم تلقی کنیم. اینگونه توضیحات به منزله تائید رفتار این فرد سلبریتی یا آن شخص عادی نباید تلقی شود. در جرائم رایانه‌ای در فصل چهارم ماده ۱۴، پیش‌بینی شده است که هرکس به وسیله سامانه‌های رایانه‌ای یا مخابراتی یا حامل‌های داده محتویات مستهجن را منتشر، توزیع یا معامله کند، یا به قصد تجارت یا افساد تولید، ذخیره یا نگهداری نماید و در رابطه با محتویات مستهجن تبصره ماده ۱۴ همان قانون مصوبه سال ۱۳۸۸ چنین آمده است که محتویات مستهجن به تصویر، صوت، متن واقعی یا غیرواقعی یا متنی اطلاق می‌شود که بیانگر برهنگی کامل زن یا مرد یا اندام تناسلی یا آمیزش یا عمل جنسی انسان باشد. در سایر موارد این قانون اشاره‌ای به بحث کشف حجاب یا بی‌حجابی نمی‌بینم. بعضی از این مقامات محترم ادبیاتی را مورد استفاده قرار می‌دهند که شاید بهتر این باشد که ما آنها را به صورت دیگر مورد استفاده قرار دهیم. مثلا اشاره شده است که اینگونه اقدامات موجب تشویش اذهان عمومی است. درحالی که ماده ۱۸ قانون جرائم رایانه‌ای همانند قانون تعزیرات در ماده ۶۹۸ در بحث تشویش اذهان عمومی به مصادیقی اشاره می‌کند که بحث انتشار اکاذیبی علیه دیگران برخلاف حقیقت است. بنابراین در این مورد هم مصداق بی حجابی یا کشف حجاب ارتباطی به تشویش اذهان عمومی ندارد. امروز مشکل جوانان ما در دو بُعد باید مورد توجه باشد: بُعد تامین نیازهای مادی، اشتغال، ازدواج، مسکن و بُعد دوم، توسل به راهکارهای فرهنگی جذاب با آسیب شناسی برای هدایت جوانان که نیازهای آنها را تامین کرده ایم به رعایت ارزش‌های سنتی، اجتماعی، اخلاقی و غیره. در غیراینصورت امکان تحقق نتیجه وجود نخواهد داشت.
آرمان ملی – علی نجفی توانا حقوقدان- استاد دانشگاه

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotn

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا