گوناگون

سرهای بی‌کلاه کوخ‌نشینان

این طبقه که صاحبان اصلی املاک، ارز، سکه، سهام بورسی، خودروهای لوکس و … به حساب می‌آیند، از آسیب‌های تورمی تا حدودی مصون می‌مانند. چراکه ارزش سرمایه و دارایی آنها با افزایش تورم، بیشتر می‌شود.

آرمان ملی، علی‌اصغر سمیعی: زخم‌های کهنه‌ای در بدن اقتصاد کشورمان وجود داشته که تاکنون به علت بنیه بالایی که این اقتصاد با استفاده از دوپینگ درآمدهای نفتی داشته نادیده انگاشته شده، ولی به خواست خداوند عدو سبب خیر شده و درآمدهای نفتی کشور به‌شدت افت داشته و به سمت صفر میل کرده است. در این شرایط خواه‌ناخواه اجبار حاصل می‌شود که به زخم‌هایی که تاکنون نادیده گرفته شده، توجه و البته برای درمان آن کوشش شود. مهم‌ترین زخمی که به اعتقاد نگارنده بر پیکر اقتصاد کشور مشاهده می‌شود همانا تورم بسیار بالاست که به‌نوعی می‌شود آن را ام‌الفساد دانست.

تورم یعنی اخذ مالیات پنهان و غیرعادلانه، یعنی برداشت از ثروت مردم بدون توجه به درآمد مازاد آنها و بدون توجه به ثروت آنها؛ تورم یعنی کم‌شدن ارزش پول مردم به طور مساوی چه فقیر باشند، چه ثروتمند؛ بدین شکل که ارزش پول نقد آنها کم می‌شود. طبیعی است که طبقه ضعیف جامعه که دارایی و ثروت دیگری غیر از پول نقد که حاصل حقوق ماهانه ناچیز آنهاست آسیب بیشتری از افزایش تورم ببینند. این طبقه نه ملکی دارد و نه سهامی در بورس. این طبقه نه ارزی در گاوصندوق دارد و نه طلایی در گنجینه خود. پس طبیعی است که آنها را آسیب‌پذیرترین افراد در مقابل تورم معرفی کنیم. وقتی بر فرض اعلام می‌شود که تورم در سال ۳۰ درصد است، یعنی ۳۰ درصد از درآمد آنها کم می‌شود،

ولی در مورد طبقه ثروتمند ماجرا به رویه‌ای دیگر است. فقط پول نقد آنها و ارزش درآمدهای ریالی‌شان از تورم آسیب می‌بیند. این طبقه که صاحبان اصلی املاک، ارز، سکه، سهام بورسی، خودروهای لوکس و … به حساب می‌آیند، از آسیب‌های تورمی تا حدودی مصون می‌مانند. چراکه ارزش سرمایه و دارایی آنها با افزایش تورم، بیشتر می‌شود.

به هر حال وقتی نرخ تورم در کشور بالا باشد، به طبقه فقیر جامعه فشار وارد می‌شود؛ بر این اساس دولت‌ها برای کمک به اقشار آسیب‌پذیر یا حداقل به بهانه این موضوع، ناچارا شروع به پرداخت یارانه‌های نقدی و غیرنقدی می‌کنند و از آنجایی که هدفی در کنه طرح‌های یارانه‌ای وجود ندارد، یارانه خود ضربه مهلک دیگری به معیشت فقرا وارد خواهد کرد. یارانه هم فقط در پرداخت یارانه‌های نقدی ریالی خلاصه نمی‌شود.

به‌عنوان مثال دولت با پرداخت ارز ارزان ۴۲۰۰ تومانی به واردکنندگان کالاهای اساسی قصد دارد حداقل رفاه اقشار نیازمند را تامین کند و در اصل کالاهای نهایی را با قیمت ارزان‌تری به دست مصرف‌کننده برساند، اما خود این اقدام فسادزاست و رانت‌های مختلفی را در چند سال اخیر به وجود آورده است. ضمن اینکه سود و نفع چندانی هم به حال مستضعفان ندارد، بلکه سود اصلی را عاید رانت‌خوارانی می‌کند که با انواع حیله‌ها و زد و بندها به ارز ارزان دسترسی پیدا کرده‌اند. خود چندنرخی‌شدن هم چه برای ارز یا برای هر کالای دیگری که باشد می‌تواند

عامل شکل‌گیری فسادهای دیگری نظیر رشوه‌دهی و رشوه‌گیری شود. البته کسانی هم که دستشان به رانت و رشوه نمی‌رسد، اگر سرمایه‌ای در اختیار داشته باشند به گرفتن بهره و ربا از بانک‌ها بسنده می‌کنند و فقط سرهایی که بی‌کلاه می‌ماند همانا سرهای اکثریت فقیر و آسیب‌پذیر جامعه است؛ یعنی کسانی که امام خمینی (ره) درباره آنها فرمودند: «یک موی این کوخ‌نشینان بر همه کاخ‌نشینان ترجیح دارد.».

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotn

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا