چرخاندیدگاه‌ها

چگونگی مبارزه با فقر در چین دو اطمینان و سه تضمین

نوشته: شی جین پینگ

برگردان: واحد مشیر

با شناختن دستاوردهای خود ، لازم است در مورد مشکلات نیز کاملاً واضح باشیم، و از مشکلاتی که در راه پیروزی کلی مبارزه با فقر با آنها روبرو شدیم نیز آگاه شویم. اینها را می توان به سه دسته اصلی تقسیم کرد:

(از بین بردن فقر تا پایان سال ۲۰۲۰ به استناد سخنرانی رئیس جمهور چین شی جینپینگ)

بعد از ظهر دیروز از هواپیما پیاده شدم، ابتدا به منطقه خودمختار Shizhu Tujia جایی که مدرسه ابتدایی Zhongyi، و خانواده های فقیر در آنجا زندگی می‌کردند و روستای Huaxi که اعضای کهنه کار حزب کمونیست چین بودند هدایت شدم. با نمایندگان روستا، با مقامات محلی، کارکنان مبارزه با فقر و پزشکان منطقه صحبتی داشتم. از طریق این گفتگوها توانستم شخصاً بینشی در مورد پیشرفت کار در زمینه کاهش فقر در چونگ کینگ و حل مشکلات موجود را که انجام شده بود، کسب کنم. در وهله اول تضمین به روستائیان فقیر بود، که نیاز به غذا و پوشاک و دسترسی آنها به آموزش اجباری، مراقبت های اولیه پزشکی و تضمین فضای امن زندگی بود (از این پس به عنوان “دو تضمین و سه تضمین”). اکنون احساس می‌کنم سطح کاهش فقر در چونگ کینگ چیست.

مبارزه حیاتی علیه فقر

نوزدهمین کنگره ملی کمیته مرکزی خلق چین در سال ۲۰۱۷، ریشه کن کردن هدفمند فقر و رفاه متوسط را به عنوان یکی از سه مبارزه مهم برای توسعه همه جانبه جامعه تعیین نمود. در سال های اخیر، تلاش های ما برای از بین بردن فقر از نظر شدت، دامنه و تأثیر به یک سطح بی سابقه رسیده، و ما مطابق با اهداف خود پیش رفته ایم.

در نوامبر ۲۰۱۵، در کنفرانس مرکزی کاهش فقر و توسعه، این موضوع را روشن کردیم که تا سال ۲۰۲۰ ما باید اطمینان حاصل کنیم که «فقر منطقه ای و زیر فقر قرار داشتن تمام مردم مناطق روستایی در چین، بطور کلی باید از بین برود». تاکیدم در این نشست بر محور چهار پرسش معطوف بود: چه افرادی دقیقاً به کمک نیاز دارند، چه کسانی باید ابتکارات کاهش فقر را اجرا کند، نحوه کاهش فقر چگونه باید انجام شود و چه معیارها و رویه هایی برای غلبه بر فقر لازم است؟ با توجه به شرایط، به نظر می رسد که این سؤالات به طور مؤثری به آن پاسخ داده و برطرف شده اند.

تجزیه و تحلیل دقیق

درکی که ما برای آن داشتیم: چه کسی دقیقاً به کمک نیاز دارد، متعهد شدیم فقر را با روشی هدفمند کاهش داده و ریشه کن کنیم، غربالگری فقر را در سطح روستاها بطور فرد و خانوار انجام دادیم و موارد فقر را شناسائی کردیم. با تنظیم روش های خود این بررسی را انجام دادیم و معیارها را در نتیجه تحقیقات دقیق تر و دقیق‌تر پیگیری کردیم. در بررسی به این نتیجه رسیدیم که چه ابتکاراتی کاهش فقر را عملی می‌کند. ما بیش از سه میلیون یا بالاتر مقام ادارای دولتی در سطح منطقه داشتیم، مثل شرکت های دولتی و نهادهای مرتبط با دولت مستقر در روستا که باید عمل می کردند. در حال حاضر ۲۰۶،۰۰۰ منشی اول کمیته های حزب کمونیبست در روستاها وجود دارند، و ۷۰۰۰۰۰ مقام در روستاها مستقر شده‌اند علاوه بر این ۱،۹۷۴،۰۰۰ کارمند برای کاهش فقر و میلیون ها نفر از مسئولان روستاها در سطح شهر وجود دارند. با انجام این کار، ما نیروهای خود را در خط مقدم کاهش فقر بطور چشمگیری تقویت و تضمین کردیم که تلاش های ما در این زمینه، غلبه بر آخرین موانع مهم بود.

نبرد هدفمند

برای تعیین و نحوه کاهش فقری که باید انجام می گرفت، برای رهائی مردم از فقر، ما پنج اقدام اساسی مطرح کردیم: با افزایش تولید از طریق جابجایی، از طریق جبران زیست محیطی، آموزش و ارتقاء کمک هزینه، برای کمک به آنها در رفع نیازهای اساسی شان. ما فقر را کاهش و اشتغال را افزایش دادیم، مراقبت های پزشکی را بهبود بخشیدیم، به مردم برای تولید در‌آمد و دارائی هایشان کمک کردیم. در کل بر مبنای نیازهای مناطق مختلف ابتکار عمل به خرج دادیم و متناسب با افراد و تأمین مردم، به آنچه فاقد آن بودند و آنان را می توانست فعال می کرد انجام و قادر باشند. اینگونه ریشه‌ای ما توانستیم فقر را کاهش دهیم.

موفقیت بزرگ

ابتدا، ما به طور منظم خروج از فقر را ترویج کرده ایم. تعداد روستاییانی که زیر خط فقر فعلی زندگی می‌کنند از ۹۸.۹۹ میلیون در سال ۲۰۱۲ به ۱۶.۶ میلیون در سال ۲۰۱۸ کاهش یافته است، که مربوط به کاهش کلی ۸۲.۳۹ میلیون است. به طور متوسط بیش از ده میلیون نفر به مدت شش سال متوالی از فقر رهائی یافته و نرخ فقر از ۱۰.۲ درصد به ۱.۷ درصد کاهش یافته است. ما روند قبلی را معکوس کردیم ، بنابراین اکنون این تعداد افرادی که از فقر خارج می شوند سال به سال در حال کاهش است. استانداردهای ما برای رهایی از فقر و رفع تنگنا در دو دوره گذشته بگونه ای بوده است که ما نتوانسته ایم از جمعیت فقیر بکاهیم و در این مورد حدود ۳۰ میلیون رکود داشتیم. این امر نقش بسزائی داشت. از ۸۳۲ مناطق فقیر در کشور، تنها در ۱۵۳ منطقه بر فقر غلبه شد. تعداد مناطق فقیرنشین، که علیرغم تلاش های ما برای مقابله با فقر، در حال افزایش بودند، اکنون در حال کاهش اند. تخمین زده می‌شود که پس از انجام کار برای از بین بردن فقر ده میلیون نفر و ۳۳۰ مناطق فقیر در آغاز سال ۲۰۲۰، تنها ۶۰ استان فقیر و ۶ میلیون فقیر در سراسر کشور وجود خواهند داشت.

اقدامات گسترده

دوم اینکه ما با “دو اطمینان” موفقیت کلی بدست آوردیم. مطمئن شدیم که برای اکثر شهروندان فقیر ما غذای کافی تأمین شد، پوشاک و اینکه مردم در اکثر مناطق به جاده ها دسترسی پیدا کردند، از آب آشامیدنی، برق ، ارتباطات ، آموزش، مراقبت پزشکی و فضای امن برای زندگی برخوردار شدند. کارهای ساختمانی با جابجایی اهالی مناطق در طول دوره برنامه پنج ساله (۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰) انجام گرفت.

سوم، ما قصد داشتیم حدود ده میلیون نفر را جابجا کنیم این جابجایی در مناطق فقیر نشین را برنامه ریزی کردیم. تا پایان سال گذشته کار ساخت و ساز مربوط به جابجایی ۸.۷ میلیون نفر به پایان رسیده بود، و بیشتر مهاجران از فقر خارج شدند. ما فرض می کنیم که باقی مانده کار ساخت و ساز به طور کامل در سال جاری به پایان رسد.

کمونیست ها در خط مقدم

چهارم، مبانی نقش اصلی حزب کمونیست چین در مناطق روستایی تقویت شد. تعداد کثیری از مقامات در مبارزه با فقر، انسجام و اثربخشی زیر واحد های محلی حزب کمونیست چین در مناطق روستایی به طور قابل توجهی بهبود یافت، مهارت های رهبری و مدیریت در سطح محلی به طور قابل توجهی خود را نشان دادند، روابط حزب و مردم، بین مقامات و مردم پیشرفت نمود.

موفقیت ها و تجربیاتی که در مبارزه با فقر کسب کردیم، به دانش و راه حل های چینی در مبارزه جهانی با کاهش فقر، و نشان دادن قدرت سیاسی رهبری حزب کمونیست چین و سیستم سوسیالیستی در چین نقش داشته اند. هیچ تمجیدی از جامعه بین المللی نشد. اما بسیاری از کشورها و سازمان های بین المللی ابراز امیدواری کردند از تجربه کاهش فقر چین بهره مند شوند. چین تنها کشور در حال توسعه است که به طور همزمان به توسعه سریع و کاهش فقر در مقیاس بزرگ دست یافته و به فقرا این امکان را داده است تا در ثمره اصلاحات و توسعه سهیم باشند. این یک دستاورد شگفت انگیز است.

سختی‌ها و مشکلات

با شناختن دستاوردهای خود ، لازم است در مورد مشکلات نیز کاملاً واضح باشیم، و از مشکلاتی که در راه پیروزی کلی مبارزه با فقر با آنها روبرو شدیم نیز آگاه شویم. اینها را می توان به سه دسته اصلی تقسیم کرد:

اولین مورد، شامل مشکلاتی است که به طور مستقیم بر تلاشهای ما جهت دستیابی به اهداف کاهش فقر تأثیر می گذاشت/

دوم، شامل پیشرفت های دیگری است که بایستی در کار ما انجام می شد. واقعیت این است که بسیاری از مشکلات کاهش فقر وجود داشت، به عنوان مثال، عدم انجام مسئولیت، اجرای دستورالعمل ها یا ابتکار عمل؛ تشریفات و اقدامات بوروکراتیک، جعل و دستکاری اعداد و سوء استفاده از بودجه های مبارزه با فقر.

سوم، شامل مشکلاتی می شود که باید در درازمدت به تدریج برطرف شوند. به عنوان نمونه، پایه های توسعه صنعتی ضعیف و اقدامات لازم برای مراقبت های بعدی جهت افراد فقیر منتقل شده بود، ناکافی بودند، مکانیسم های پایدار جهت مسیر ثابت فقر هنوز باید ایجاد شوند.

برنامه ریزی ها تا پایان سال

رویهم رفته “دو اطمینان” واضح است، اما “سه تضمین” هنوز نقاط ضعف بسیاری دارند. در اطمینان از دسترسی برای آموزش اجباری، بیش از ۶۰۰۰۰۰ کودک پس از تحصیل (آموزش اجباری خارج شده اند) اجباری از مدرسه خارج شدند. مدارس شبانه روزی در شهرها ومجتمع ها توسعه نیافتند، برای برخی از کودکان که در مناطق روستایی باقی مانده اند با توجه به اطمینان از دسترسی به مراقبت های اولیه، تحصیلات دشوار است. نمونه‌های دیگر: برخی از افراد فقیر تحت مراقبت های پزشکی اصلی نیستند و بعضی از آنها سریعاً برای بیماری های شایع و مزمن درمان نمی شوند. امکانات پزشکی در مناطق فقیرنشین، شهرداری ها و روستاها ناکافی است و برخی از روستاهای فقیر اقدامات پزشکی و پزشکان متخصص ندارند. در مورد اطمینان از دسترسی به مسکن و فضای امن زندگی، حدود ۱,۶ میلیون خانوار در سطح منطقه وجود دارند که نیاز به نوسازی آپارتمان های خراب آنها دارد، ۸۰۰۰۰۰ خانوار از این تعداد در فقر زندگی می کنند. برخی از مناطق روستایی ارزیابی چنین آپارتمانی ها را انجام نداده اند یا نتوانسته اند از صحت این ارزیابی ها اطمینان حاصل کنند. دسترسی به آب آشامیدنی تمیز برای ۱.۰۴ میلیون فقیر حل نشد در حالیکه تأمین آب برای ۶۰ میلیون ساکن روستایی قبلاً تثبیت شده بود، می باید تا سال ۲۰۲۰ این مشکلات به طور موثری برطرف شود، چرا که بر موفقیت ما در مبارزه با فقر بشدت تأثیر خواهند گذاشت.

مسئولیت اجتماعی

صنایع و ادارات دولتی می باید تمام تلاش خود را برای دستیابی به اهداف ما در ارتباط با کاهش فقر تمام و کمال انجام دهند و از روند کار خود اطمینان حاصل کنند. کسانی که مانع از دستیابی به اهداف ما می‌شوند و نتوانسته اند مسئولیت پذیری، اجرای سیاست ها و ابتکار عمل شان را انجام دهند، باید پاسخگو باشند.

برای رفع مشکلات باید سخت تلاش کنیم. آخرین دور از بازرسی های ویژه و ارزیابی نتایج مبارزه با فقر، بسیاری از مشکلات آشکار و مسلط را کشف کرده است که عمدتا در مناطق زیر وجود دارد. شکست کاهش فقر، کاری از منظر عمدتا سیاسی مطرح می شود. که در ارتباط با عدم کفایت مسولیت پذیری تعریف و تفکری ناعادلانه و اجرای بدون لیست قلمداد می شود. مورد بعدی انحراف از اصل کاهش فقر هدفمند است. برخی فقر و کمک های امدادی، کوپن های شرکت های وابسته به جامعه را نشانه توزیع پول فرض نمودند یا بجای تمرکز نیروی خود در کارهای هدفمند، کمک هزینه های نگهداری را کاهش می دادند. فرمالیسم اغراق آمیز و گراییش بیش از حد شیوه های بروکراسی. به عنوان مثال برخی از آنها برای زیباسازی نما هزینه کردند، که فایده ای برای مردم ندارد و فقط هدر دادن بی معنی پول کشور است. علاوه بر اینها، با توجه به تعداد زیاد جلسات ، بازرسی ها و فرم های تکمیل شده، مقامات محلی به خستگی دچار شدند. مسئولین مناطق و ادارات باید لیست کاملی تهیه کنند و اطمینان حاصل کنند که مسائل مربوط به هر طبقه بندی به درستی حل شده تا بتوانیم سال آینده پایه محکمی برای کار ایجاد کنیم.

کنترل موفقیت

ما بایستی کیفیت کاهش فقر را بهبود ببخشیم. در مورد مبارزه با فقر، هم کمیت و نیز کیفیت باید در نظر گرفته شود، دومی باید بیشتر در مرکز توجه قرار گیرد. ما نمی توانیم سناریوئی را مجاز بشماریم که ادعا شود وظایف کاهش فقر خود را به‌موقع و خوب انجام داده اند اما بعد یک یا دو سال دوباره به فقر برگردیم. وقتی یک رویکرد پیچیده ای را اتخاذ می کنیم، باید در کیفیت کاهش فقر بهبودی و بهتر شدن را مشاهده کنیم و نتایج تلاش های خود را در این زمینه را تحکیم و تثبیت کنیم. ما باید با اعمال دقیق استانداردها و رویه های مربوطه، خروج از فقر را به شدت کنترل کنیم تا اطمینان حاصل کنیم که ابتکارهای کاهش فقر واقعاً مؤثر بوده و به کسانی که واقعاً به کمک نیاز داشتند رسیدگی کردوایم. باید اولویت را برای جلوگیری از برگشت مجدد فقر و بررسی های به موقع پیگیری افرادی که از فما باید ایجاد مکانیزم های طولانی مدت را امتحان کنیم که مردم را به طور پیوسته از فقر بیرون بیاوریم، از جمله تقویت کاهش فقر از طریق توسعه صنایع در مناطق فقیرنشین و کمک فوری به کسانی که در فقر و موارد جدید فقر قرار می گیرند بشود. هدایت هزینه به این مناطق، بهبود آموزشهای مناسب و ترویج فرصت های شغلی غیرکشاورزی برای نیروی کار مازاد روستایی، تا افراد فقیر بتوانند شغل پایدار پیدا کنند. باید به افرادی که در آنجا جابجا شده اند و مراقبت های لازم را ارائه بدهیم تا اطمینان حاصل کنند، تلاش های ما برای مقابله با فقر به مردم کمک می کند تا اعتماد به نفس و توانایی خود را از توسعه دهند خود را از فقر رهایی بخشند تا با ابتکار پایدار بتوانند از این مبارزه حمایت کنند.

نقش بسیار مهم حزب

ما باید سیستم ها و سازوکارهایی را برای پیشبرد کاهش فقر ایجاد کنیم، از طریق حزب آموزش موثر مسئولان مسئول کاهش فقرو افزایش مهارت های مقامات در همه سطوح و احساس تعهد و مسئولیت بیشتری در آنها ایجادر کنیم. باید بر نقش اساسی سازمانهای حزب محلی در رهائی و رونق توده ها از فقر، تعمیق تلاش ها برای مبارزه با فساد و سوء رفتار در مبارزه با فقر و اجرای تصمیمات سیاسی تأکید کنیم. ما باید بسیار نگران زندگی، سلامتی و ایمنی کسانی باشیم که در صدر مبارزه با فقر قرار دارند و کمک های بلاعوض و پشتیبانی طولانی مدت جهت خانواده های مسئولانی که درگذشتند فراهم کنیم. باید مقاماتی که در سطح محلی عملکرد خوبی داشته اند و تائید عمومی را به دست آورده اند، به طور مؤثر به آنان آموزش داده تا مورد استفاده قرار گیرند. ما همچنین باید روابط عمومی را فعال و از مقامات برجسته تقدیر کنیم تا مردم از داستان های قهرمانی آنها در مبارزه با فقر مطلع شوند. پیروزی در مبارزه با فقر یک مأموریت تاریخی است که هم شکوهمند و هم بسیار چالش برانگیز است. اگر می خواهیم این مأموریت را به یک موفقیت کامل تبدیل کنیم ، باید به تلاش های جدی ادامه دهیم. باید با شجاعت عزم خود را ادامه دهیم و کمک های جدید و بزرگتری انجام دهیم تا بتوانیم به اهداف خود پیروزی در مبارزه با فقر و ایجاد جامعه ای با رفاه متوسط برسیم.

منبع: عصر ما، ارگان حزب کمونیست آلمان

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotn

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا