گوناگون

وقتی آمارها سخن می‌گویند

امروزه بسیاری از بیماران مبتلا به کرونا که حتی علائم بیماری نیز دارند در سطح شهرها بدون ماسک رفت‌وآمد می‌کنند و باعث آلوده شدن تا ۴۰۰ نفر در یک روز می‌شوند.

ایرج خسرونیا، طی چند روز گذشته بازهم چالش آمار و تعداد واقعی مبتلایان به کرونا در کشور برسر زبان‌ها افتاده و بسیاری معتقدند که آمارهای رسمی وزارت بهداشت بیانگر صددرصدی وضعیت فعلی شهرها و استان‌های کشور نیست. همه می‌دانیم که معیار تایید ابتلای یک فرد به کرونا و اضافه شدن او به لیست آمار وزارت بهداشت، منوط به تایید آزمایش‌ها و تست‌های PCR و بالینی است. حالا اگر آمار با واقعیت‌ها فاصله دارد مقصر این موضوع وزارت بهداشت و درمان نیست، بلکه پزشکان و کلینیک‌ها و بیمارستان‌های خصوصی هستند که وقتی به‌طور یقین به بیماری که از آن آزمایشی گرفته نشده (به دلایلی همچون زمان‌بر بودن و هزینه بالا) اعلام می‌کند که به کرونا مبتلا شده و باید در منزل دوران استراحت خود را سپری کند.

روز گذشته شاهد بودم در یک بیمارستان متعلق به یکی از دانشگاه‌ها، پزشک بدون تست کرونا، ابتلای خانواده پنج‌نفره را تایید کرد. اما سوال اینجاست که اگر آن پزشک تشخیص کرونایش درست بود، چه تضمینی وجود دارد که آن فرد مبتلا با دستکش، ماسک و رعایت فاصله‌گذاری‌های اجتماعی از منزل بیرون بیاید؟ امروزه بسیاری از بیماران مبتلا به کرونا که حتی علائم بیماری نیز دارند در سطح شهرها بدون ماسک رفت‌وآمد می‌کنند و باعث آلوده شدن تا ۴۰۰ نفر در یک روز می‌شوند.

دولت و ستاد ملی مقابله با کرونا باید هرچه سریع‌تر در کلانشهرها دستورالعملی را به مطب‌ پزشکان و کلینیک‌های خصوصی یا بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه‌ها ارائه دهد که حتما بیماران مشکوک یا در صورت تشخیص قطعی، را برای انجام تست کرونا به بیمارستان‌های دولتی معرفی نمایند، تا از آنها تست گرفته شود و در صورت مثبت بودن به لیست آمار روزانه وزارت بهداشت اضافه شوند. اگر پزشکان بازهم از انجام این کار شانه خالی کردند، به‌صورت جدی با آنها برخورد شود، چون صحبت درمورد جان صدها و شاید هزاران نفر است. نباید به‌صورت خوش‌بینانه فکر کنیم که همه چیز تحت کنترل است و آمار تعداد روزانه مبتلایان همان است که اعلام می‌شود. بدون تردید آمار واقعی بیشتر از این تعداد است، ولی چون بیماران تست PCR و بالینی نمی‌دهند، جز آمار رسمی نمی‌آیند.

از سوی دیگر بسیاری از بیماران که به دستور وزارت بهداشت باید مراحل قرنطینه را در منزل‌شان سپری کنند، قرنطینه خانگی را شکسته و برای امرارمعاش به سر کار می‌روند و یک سرماخوردگی معمولی را دلیل علائم کرونا به بستگان و همکارانش اعلام می‌کنند، درحالی‌که آن فرد باید در یک مدت مشخص از خانه بیرون نیاید. بسیاری از بیماران روزمزد هستند و اگر دو تا سه روز در محل کارشان حاضر نشوند، پولی برای سیر کردن شکم خانواده‌هایشان ندارند. هیچ‌کسی هم به آنها پولی پرداخت نمی‌کند. این یک ضعف است که برای بیماران هزینه سپری کردن دوران قرنطینه را پرداخت نمی‌کنیم. آنها بعد از سه تا چهار روز که نشانه‌های سرفه و تنگی نفس‌‌شان تا حدودی کاهش یافت، مجبورند به سرکارشان برگردند و درحالی‌که قدرت بیشتری در واگیری بیماری به افراد دیگر را دارند، روزانه صدها نفر را مبتلا می‌کنند.

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotn

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا