زحمتکشان

مبارزه فرهنگیان علیه خصوصی سازی آموزش !

در آستانه سال تحصیلی جدید و بازگشایی دبستان ها و دبیرستان ها؛ معلمان کشور خواستار افزایش دستمزد٬ توقف خصوصی سازی آموزش و تامین امنیت شغلی شدند.

خواست معلمان کشور؛  توقف خصوصی سازی و مزد یکسان برای کار یکسان

به گزارش خبرنگار ایلنا، روز گذشته وزارت آموزش و پرورش از متوسط حقوق ۵ میلیون و ۵۰۰ هزار تومانی معلمان رسمی خبر داد.بعد از اعلام این خبر، معلمان مدارس آزاد که در بخش خصوصی آموزش یا همان مدارس غیرانتفاعی کار می‌کنند، در تماس با ایلنا از روند تبعیض‌آمیز در آموزش کشور انتقاد کردند. آنها گفتند: دستمزد ما ساعتی و بر مبنای حداقل حقوق ساعتی وزارت کار پرداخت می‌شود درحالیکه ما هم همان کار معلمان رسمی را انجام می‌دهیم و به اندازه آنها کارایی و کیفیت داریم.آنها ادامه دادند: متوسط دستمزد ما یک میلیون و نیم یا با خیلی ارفاق دو میلیون تومان است اما متوسط دریافتی معلمان رسمی ۵ میلیون و نیم است؛ آیا این عدالت است؟!

معلمان غیرانتفاعی از آموزش و پرورش درخواست دارند در سال تحصیلی جدید فکری به حال امنیت شغلی و معیشت معلمان آزاد بکند؛ آنها خواستار جذب در بدنه آموزش و پرورش و یکسان‌سازی شرایط کار هستند: قانون کار یکسان- مزد یکسان که یک قانون بالادستی و لازم الاجرا در همه محیط‌های کار است، در آموزش و پرورش اجرا نمی‌شود.

طبقاتی شدن آموزش  با اجرای برنامه خصوصی سازی

چندی پیش ایلنا در گزارشی در باره خصوصی سازی آموزش نوشته بود :” ما در ایران دو برابر مهد نئولیبرالیسم، مدارس خصوصی داریم… پس میزان شاخصِ «نرخ رشد خصوصی‌سازی آموزش» نیز نشان می‌دهد که ما بسیار تند رفته‌ایم و هزینه‌های ارائه آموزش رایگان را به راحتی  از دوش دولت برداشته‌ایم بنابراین با استناد به این شاخص نیز نمی‌توان ادعا کرد که آموزش و پرورش «گران» اداره می‌شود”…

“مهمترین مشکل معلمان مدارس غیرانتفاعی، متفاوت بودن اساسیِ معادلات و فرمول‌های روابط کار است. این معلمان به‌جای اینکه مانند همتایان رسمی خود، تحت پوشش قانون مدیریت خدمات کشوری باشند و کارمند دولت  و بیمه شده صندوق بازنشستگی کشوری محسوب شوند، تحت پوشش قانون کار و کارگر محسوب می‌شوند؛ آنهم کارگر ساده‌ی فصلی که به صورت ساعتی حقوق می‌گیرد و بیمه او نیز در فصول اشتغال به صورت ساعتی به حساب تامین اجتماعی واریز می‌شود. این تفاوت اساسی، ریشه همه مشکلات و کاستی‌های اشتغال معلمان غیرانتفاعی است”…

“از آنجا که در روند خصوصی‌سازی آموزش در دهه‌های گذشته، بخش عظیمی از مدارس کشور به بخش خصوصی واگذار شده‌اند، رابطه کاری معلمان شاغل در بخش خصوصی با وزارت آموزش و پرورش به عنوان کارفرمای بلافصل و مستقیم قطع شده است (گرچه نکته قابل تامل اینجاست که هنوز این معلمان با آموزش و پرورش رابطه گزینشی دارند و باید در مراحل گزینش و استخدام شرکت کنند) و دارندگان مدارس خصوصی و هیات امنای این مدارس، به کارفرمای مستقیم این معلمان تبدیل شده‌اند؛ در نتیجه رابطه کاری میان نیروی کار و کارفرما، از یک رابطه کارمند / دولت به رابطه‌ی کارگر/ کارفرمای بخش خصوصی بدل شده است. این استحاله‌ی صورت گرفته در روابط کار، موجب شده که چون معلم آزاد طرف قرارداد با بخش خصوصی است، کارگر و تحت پوشش قانون کار و تامین اجتماعی باشد و چون معلمی از اساس کاری تمام-وقت و شامل همه‌ی فصول سال نیست (موظفی یک معلم ۲۴ ساعت در هفته است و ایام عید و سه ماه تابستان مدارس تعطیل است)، معلمان آزاد تبدیل به کارگرانی پاره‌وقت یا فصلی شده‌اند که در ایام باز بودن مدارس، حداقل دستمزد مصوب شورایعالی کار را به صورت ساعتی دریافت می‌کنند و فقط در همان ایام، به تعداد ساعات تدریس خود، مشمول بیمه تامین اجتماعی می‌شوند”…

“تا زمانی که تغییر ساختاری در معادلات روابط کار صورت نگیرد و  این معلمان به جای قانون مدیریت خدمات کشوری تحت پوشش قانون کار باشند و به جای بیمه شده صندوق کشوری، مشمول بیمه سازمان تامین اجتماعی باشند، هیچ امیدی به اجرای قانون بالادستی و الزام آورِ «کار یکسان- مزد یکسان» نیست”.

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید

@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا