گوناگون

سخنان تکان دهنده توکلی و میرسلیم

آن چه را که احمد توکلی بیان کرد؛ بیست سال پیش، مردم گفتند و نوشتند و چنین روزهایی را پیش بینی کردند. 

مستقل، حمید رضا فتحی سقزچی -حقوقدان: احمد توکلی عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام است. در رژیم گذشته به عنوان زندانی سیاسی به اعدام محکوم شده بود. محکومیت او با یک درجه تخفیف به حبس ابد کاهش یافت. در چهار دهه گذشته در عالی‌ترین مناصب سیاسی حضور داشته است. سخنان اخیر وی تکان دهنده است. وی می‌گوید: «به رهبری گفتم که شفافیت را از دفتر خودتان آغاز کنید تا بنیاد مستضعفان و سایر نهادها هم پیروی کنند، پذیرفتند و از ما طرح خواستند. ما هم طرحی ارایه دادیم ولی دفتر ایشان طرح ما برای ایجاد شفافیت در این نهاد را قبول نکرد.

نهادهایی مثل بنیاد مستضعفان و ستاد اجرایی فرمان امام و… که به ولی‌فقیه مربوط است، انتظارات مردم و البته حساسیت‌های آنان به‌مراتب بیشتر است. اگر اشکال در این نهادها باشد، باید مسئولان آن بسیار محکم، کتک بخورند.»‌ توکلی همچنین گفت: «ما به مردم دروغ گفتیم؛ حالا به ما می‌گویند «دروغگو»؛ اسلام را هم بدنام کردیم. علی از یک دینار حق مردم نمی گذشت ولی در جمهوری اسلامی این چنین نیست و ما سال‌هاست که شیپور را از سر گشاد آن می‌نوازیم.»/ اعتماد

سخنان سایر مسئولان کنونی و پیشین هم شوک آور است. مصطفی میرسلیم می‌گوید مدارک خود درباره «رشوه ۶۵ میلیارد تومانی» شهرداری تهران برای جلوگیری از تحقیق و تفحص مجلس از شهرداری تهران را به قوه قضاییه داده است.» محمد هاشمی عضو سابق مجمع تشخیص مصلحت نظام هم خطاب به مسئولان گفت: «فرش‌های کاخ مرمر کجاست؟»

این در حالی است که هنوز پاسخی از سوی مسئولان به این پرسش‌ها داده نشده. فضل الله صلواتی نماینده پیشین مجلس هم در مقاله‌ای نوشت: «در سال اول مجلس شورای اسلامی، بنده و چند تن از نمایندگان مجلس شورای اسلامی از سوی کمیسیون اصل نود مأموریت یافتیم تا گزارشی از اقدامات بنیاد مستضعفان به مجلس بدهیم؛ اموال غیرمنقول سران و متموّلین رژیم گذشته، از اتومبیل، فرش و عتیقه­‌جات «لاتعد و لاتحصی»؛ (غیر قابل شمارش بود) از ریز و درشت، چه بسیار روی هم انباشته شده بود، چه مجسمه­‌های ارزشمند، چه تابلوهای قیمتی، سراغ طلاها و نقره‌ها….».

هر چند روزنامه کیهان از پرویز فتاح به تندی انتقاد کرد اما فضل الله صلواتی خطاب به رئیس بنیاد مستضعفان نوشت: «خدایتان موفق دارد، گزارشی از فرش‌های نفیس و خودروهای فوق العاده درباری و تابلوهای گران قیمت بدهید، آن‌ها در کدام موزه‌ها جای دارند؟ آن‌ها را که ما مجلسیان دیدیم صدها خودرو و هزارها تابلو و اشیاء ارزشمند بود، این‌ها کجاست؟ و چه سرنوشتی پیدا کردند؟ از ابتدا تا امروز از این ثروت کلان چه خدمتی به مستضعفان شده است؟ و آیا آن‌ها بهانه بوده‌اند!؟ با آنان‌ که املاک را به نام مزایده‌ ولی با مصالحه یا توصیه مالک شده‌اند چه باید کرد؟! آیا آن املاک باز پس گرفته می‌شود؟»

سخن پایانی

پاسخ به این پرسش‌ها و به ویژه چرایی بروز این وضعیت را علم «حقوق عمومی» معلوم کرده است. آن چه را که احمد توکلی بیان کرد؛ بیست سال پیش، مردم گفتند و نوشتند و چنین روزهایی را پیش بینی کردند. پرسش اصلی این است که چرا برخی از مسئولان کشور سال‌ها از مردم عقب‌ترند. احمد توکلی و سایر مسئولان کشورمان مانند ناخدای یک کشتی‌اند. آنان باید بتوانند با استفاده از امکاناتی که در اختیار دارند؛ جهت طوفان‌های اجتماعی را تشخیص دهند. حکومت به آنان سپرده شده است تا عاقل‌ترین فرد جامعه باشند و از آسیب به حقوق عمومی جلوگیری کنند؛ نه این که پس از حیف و میل اموال عمومی، از یک دیگر بپرسند اموال عمومی کجاست.

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا