از هر دری سخنی

نه به دخالت خارجی، نه به کودتای امپریالیستی در بلاروس

حزب کمونیست کانادا دخالت ایالات متحده ، اتحادیه اروپا و سازمان اتلانتیک شمالی ناتو در امور داخلی بلاروس را محکوم می کند…..

حزب کمونیست کانادا از دولت می خواهد فوراً کارزار بی ثبات سازی درکشوربلاروس را متوقف کند و روابط خود را با دولت منتخب الکساندر لوکاشنکو عادی سازد .
گزارش های رسمی نشان می دهد انتخابات ریاست جمهوری که در ۹ آگوست برگزار شد والکساندر لوکاشنکو پیروزگردید نیروهای مترقی جهان از جمله حزب کمونیست بلاروس ازوی حمایت کرده اند . کاندید مخالف سویتلانا تیخانو سکی ،که تنها ۱۰ درصد آرای رسمی را بدست آورد و ادعای پیروزی داشت خواستار انتقال قدرت است. چند ساعت پس از انتخابات ، تیخانوسکی با استیون بیگون معاون اول وزیر خارجه آمریکا ملاقات نمود “شورای هماهنگی” را برای بسیج اعتراضات ضد دولتی اعلام کرد.
انتخابات توسط ناظران بین المللی مورد تائید قرار گرفت . سرگئی لبدف از کشورهای مشترک المنافع آن را “قانونی” و “مطابق با قانون ، رقابتی و عمومی” توصیف کرد.
قابل توجه اینکه سازمان امنیت و همکاری اروپا از اعزام هیئت ناظر خودداری نمود . چند دلیل متناقض برای عدم شرکت ذکر کرد . – در ژوئیه اعلام شد که به دلیل اپیدیمی همه گیر ویروس کرونا ( کووید – ۱۹) ناظر اعزام نخواهد داشت ، سپس ادعا کرد که از آنان دعوت بعمل نیامده است ( اما ازهئیت کشورهای مستقل مشترک المنافع دعوت شد) و در انتها تأخیر دعوت را مطرح کرده ا ند .
اتحادیه اروپا ، ایالات متحده ، کانادا و انگلیس بلافاصله با اعلام تقلب درانتخابات تیخانوسکی را به عنوان پیروز انتخاباتی به رسمیت شناختند . عدم مشارکت سازمان همکاری اروپا را عامل اصلی در نتیجه گیری ذکر نمودند ، با توجه به اینکه چه هیچ مدرکی دال بر اثبات ادعا ارائه نشد همچنان با کارزارضدیت با لوکاشنکو به عنوان “آخرین دیکتاتور اروپا” و بکار گیری تاکتیک های ” برانداز ” با روش میدانی ادامه داده شد .
در ۱۷ اوت ، رابرت شامپاین ، وزیر امور خارجه کانادا ، با صدور بیانیه ای خواستار انتخابات جدید و “تحقیق دقیق از طریق سازمان امنیت و همکاری در اروپا” شد. وی همچنین اظهار داشت که شخصاً با تیخانوسکی صحبت کرد و او را از حمایت دولت کانادا آگاه ساخت .
در همان روز ، حسن یوسف ، رئیس کنگره کار کانادا ، بیانیه ای صادر نمود که خواسته های مشابه را منعکس می داد .
در میان محکومیت ها ، اتهامات و درخواست ها برای اثرگذاری و “تغییر رژیم” در اینجا یک سوال اساسی مطرح است – چرا امپریالیست ها این روزها در کار زاربراندازی در بلاروس حضور فعال یافتند ؟
مبارزات فعلی بی ثبات سازی ریشه در یک تاریخچه طولانی مخالفت با لوکاشنکو و مهمتر از آن ، آنچه او نمایندگی می کند یعنی تنها بازمانده جمهوری های شوروی سابق است که تسلیم در خواست های نئولیبرالیسم و خصوصی سازی نگردید .تسلیم کاهش برنامه های اجتماعی و سلطه خارجی در اقتصاد نشد . پس از تخریب بلوک سوسیالیسم در اوایل دهه ۱۹۹۰ طبقات کارگری اروپای شرقی ویران شد . اما باتوجه به اینکه بلاروس سوسیالیستی نبود ، ولی با سطح بالایی از مالکیت دولت بر صنایع اصلی و تولید و همچنین بسیاری از دستاوردهای اجتماعی دوران سوسیالیسم را حفظ نمود . این کشور همچنین در برابر فشارهای مداوم اتحادیه اروپا و ناتو ایستاد . استقلال ملی و درجه بزرگی از حاکمیت مردمی را حفظ کرد. این واقعیت اصلی محبوبیت پایدار لوکاشنکو در میان توده ها است .
ایالات متحده با قانون “گسترش دموکراسی” در سال ۲۰۰۴ بودجه ای را که برای سازمان های دولتی در نظر گرفت بلاروس را از وام های دریافتی ممنوع ساخت ، تعرض به بلاروس را افزایش داد. در کنار آن ، بنیاد “گسترش دموکراسی” بر گروه های ضد دولتی افزایش یافت زمانیکه دولت رونالد ریگان در سال ۱۹۸۳ تأسیس شد ،بودجه این بنیاد توسط دولت ایالات متحده تأمین شد ، تقریباً در هر عملیات تغییر رژیم ها مورد حمایت ایالات متحده در ۳۰ سال گذشته بکار رفت . بنیاد ملی برای گسترش دمکراسی حداقل ۳۴ مورد کمک پروژه که همه آنها به سازماندهی گروه ها و شبکه های ضد لوکاشنکو در داخل کشوربود اختصاص داد .
در حالی که لوکاشنکو سدی در برابر برنامه های امپریالیستی در اروپای شرقی است ، اما تیخانوسکی مخالف رهبری او با برنامه ادغام به اتحادیه اروپا و آمریکا و ناتو است . خواستار فروش گسترده شرکتهای دولتی به منظور منافع خارجی و خصوصی سازی زمین ، خصوصی سازی مسکن و بهداشت و کاهش برنامه های اجتماعی است. این همان برنامه نئولیبرالیسم تهاجمی است که در سال ۱۹۹۹ در قالب توافق نامه رامبوئه به یوگسلاوی ارائه شد و هنگامی که دولت از اجرای آن خودداری کرد ، منجر به کارزار بمباران ده هفته ای ناتو گردید.
یادآوردیگر عوامل کودتای ۲۰۱۴ در اوکراین است ، زمانی که دولت های امپریالیستی غرب به طور فعال تظاهرات ضد دولتی را شامل می شدند که نیروهای (باندرا) فاشیست های اوکراین بود ، تا کشور را به داخل اتحادیه اروپا و ناتو سوق دهند و محاصره بیشتر روسیه را فراهم سازند .
دربلاروس در حالیکه رسانه های جریان اصلی منحصراً معطوف به اعتراضات ضد دولتی با بمباران تبلیغاتی حرکت کرده اند اما تظاهرات گسترده در حمایت از لوکاشنکو نادیده گرفته شد – روایتی غیر صادقانه که به راحتی توسط برخی از اصحاب کارگر و چپ اروپایی طوطی وار تکرارمی شد . حمایت عمومی ازالکساندر لوکاشنکو چنان شدت یافت که نیروهای مخالف را مجبوربه عقب نشینی تقاضای فوری جهت سرنگونی دولت کرد . از امانوئل ماکرون ، رئیس جمهور فرانسه خواسته شد تا در روند منجر به استعفای لوکاشنکو واسطه شود.
هرچه ایالات متحده و اتحادیه اروپا دخالت و تهدید به مداخله خود را افزایش می داد، خطر خشونت و جنگ به طرز چشمگیری افزایش می یافت . چنانچه تجاوز امپریالیستی به یوگسلاوی منجر به تخریب گسترده زیرساخت های اجتماعی و صنعتی ، مرگ ۲۰۰۰ نفر و آوارگی ۲۰۰۰۰۰ نفر شد. مداخله در اوکراین توسط ایالات متحده ، اتحادیه اروپا و ناتو باعث خشونت و کشتارها ی مرگبار علیه اوکراینی های روس زبان ، اتحادیه های کارگری و گروه های سیاسی چپ گرا شد. همچنین این دخالت با آموزش و کمک مادی مشروعیت سیاسی کودتای فاشیستی در اوکراین را فراهم کرد.
حزب کمونیست کانادا همبستگی خود را به طبقه کارگر و مردم بلاروس ، به ویژه حزب کمونیست بلاروس ، که به مدت سه دهه فعالانه علیه نئولیبرالیسم و امپریالیسم مبارزه کرده است و اکنون باید علیه مداخله آشکار خارحی و تجاوز آنان مبارزه کند درود می فرستد.
ما از دولت کانادا با فوریت می خواهیم برای بی ثبات سازی که به رهبری ایالات متحده و اتحادیه اروپا صورت می گیرد پایان دهند . برقراری مجدد با روابط کامل دیپلماتیک و اقتصادی با بلاروس را به اصل حقوق بین المللی عدم مداخله در امور داخلی سایر کشورها به دولت منتخب دمکراتیک تبدیل و بدان احترام بگذارند .
حزب کمونیست همچنین اتحادیه های کارگری ، صلح و سازمانهای مترقی در کانادا را به مخالفت با مداخله خارجی از جمله دولت کانادا فرا می خواند .
منتشر شده درسایت حزب کمونیست کانادا ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۰
م . چابکی ۲۱ شهریور ۱۳۹۹

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا