گوناگون

شاقول‌های امر ملی در رسانه ملی!

صداوسیما را گرچه رسانه ملی نامیده می‌شود، اما با تعمقی نه چندان عمیق هم می‌توان بی‌مسمایی این نام را دریافت.

آرمان ملی، علی موسایی: هرچند در عرصه جدال‌های گفتمانی- سیاسی، گرایشات جناحی مسئولان این «رسانه»، تکلیف سیاستگذاری آن در عرصه سیاسی را عیان می‌سازد، اما عمق عمیق جناحی- شخصی‌شدگی و نا«ملی» بودگی آن را می‌توان از شخصی‌شدگی امر اجتماعی‌ای چون ورزش نیز دریافت.

حذف «عادل فردوسی‌پور» گزارشگر «محبوب ملی» از صفحه «رسانه ملی» را می‌توان آیتی آشکار از عدول و عبور «رسانه ملی» به مسائل «فرو ملی» ، «جناحی» و «شخصی» تعبیر کرد. این پدیده به‌وضوح نشان داد که «مساله رسانه ملی»، چیزی غیر از«مساله ملی» است. سوال مقدر آن است که کدام «مصلحت ملی» تصمیم‌گیران «رسانه ملی» را بر آن می‌دارد که بخش موثری از «ملت» را از گزارش یک بازی فوتبال توسط «محبوب‌ترین گزارشگر ملی» بی‌نصیب کنند؟ عادل را اما نمی‌توان تنها محبوب محذوف از صفحه رسانه ملی دانست، هرچند جذابیت ورزش فوتبال، حذف او از عرصه صداوسیمای ملی! را بیش از حذف سایر محذوفان و مطرودان نمایان ساخته است.

پیش از او نیز شاهد حذف موسیقیدان بزرگ ملی، شادروان استاد محمدرضا شجریان، از عرصه رسانه ملی بودیم؛ همچون سایر چهره‌های محبوب و ماندگار ملی در عرصه‌های فرهنگ، هنر، سیاست، اجتماع، اقتصاد و….کنار گذاشتن سرمایه‌های نمادین ملی به‌عنوان مواد و مصالح سرمایه کلان ملی، مساله‌ای نیست که بتوان به‌راحتی از کنار آن گذشت و بر عواقب و پیامدهای آن بر منافع و مصالح ملی چشم پوشید.

به نظر می‌رسد ریشه این رویه‌های مغایر با مصالح ما، از سوی رسانه ملی، آن است که اینان، وحدت، انسجام، اعتماد و امنیت ملی را در «مابه‌ازایی» به نام منافع و مطامع جناحی (در خوشبینانه‌ترین حالت) و لجاجت‌های شخصی (در دیدگاهی بدبینانه) نادیده می‌گیرند، که در هر صورت خطایی بزرگ است.

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

 

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا