اجتماعی

رفتار علمی با واکسیناسیون

اصرار بر انتظار برای واکسیناسیون با واکسن ایرانی در پایان بهار آینده، چندان منطقی به نظر نمی‌آید، حتی اگر بر فرض کیفیت واکسن ایرانی بهتر از واکسن خارجی بوده باشد که معمولاً چنین انتظاری نمی‌رود.

مستقل، بابک ابراهیمی – استاد دانشگاه؛ اخیراً واکسیناسیون علیه کرونا در غرب به مرحله اجرا رسیده است، و جز در مواردی معدود که در کوتاه‌مدت حساسیت‌های آلرژیک داده است، در کل این برنامه به صورت قابل قبولی پیش می‌رود. دانشمندان می‌گویند وقتی واکسیناسیون جمعی به درصد معینی از جمعیت در جامعه برسد، زنجیره شیوع بیماری قطع و ایمنی جمعی ایجاد می‌گردد.

و بر بنیان همین نظریه، می‌توان گفت انجام سریع‌تر واکسیناسیون می‌تواند از شیوع کرونا جلوگیری نماید و طبعاً جلوی مرگ‌ومیرهای بیشتری را بگیرد و اوضاع جامعه را از هر لحاظ، اعم از اقتصادی، روانی و … به وضعیت طبیعی برگرداند. مگر اینکه نظریه علمی پاراگراف اول را بشود با دلایل علمی ابطال کرد. باز بنا بر این نظریه ابطال‌نشده می‌توان گفت که اصرار بر انتظار برای واکسیناسیون با واکسن ایرانی در پایان بهار آینده، چندان منطقی به نظر نمی‌آید، حتی اگر بر فرض کیفیت واکسن ایرانی بهتر از واکسن خارجی بوده باشد که معمولاً چنین انتظاری نمی‌رود.

رئیس انستیتو پاستور ایران خبر خوشی از تولید واکسن مشترک با یکی از کشورها خبر دادند و البته نامی از آن کشور نبردند و ما اطلاعی از نام آن کشور و چند و چون مهار کرونا در آن کشور نداریم. فارغ از کشورهای سازنده، توصیه بر استفاده از واکسن‌های آماده مورد تأیید سازمان بهداشت جهانی و نهادهای معتبر و مترقی است و هر چه تأیید این نهادها و مصرف آن در جوامع مترقی و موفق در مهار بیماری، بیشتر باشد، توصیه و تأکید برای خرید آن واکسن منطقی‌تر است.

واکسیناسیون امری فوری است برای بازگرداندن سلامت و نشاط جامعه هراسان که بیماری ابعاد مختلف حیاتش چون اقتصاد را تحت تأثیر غیر قابل انکاری قرار داده است. فلذا پرهیز از تصمیم‌گیری‌های غیرعلمی در تمام ابعاد مرتبط به تهیه واکسن ضروری می‌نماید. در حقیقت، فوریت اجرای برنامه واکسیناسیون نظر شخصی نیست، بلکه یک نظر علمی است که انجام هر چه سریع‌تر آن جلوی فجایع بعدی را می‌گیرد. به ویژه که سابقه اظهارنظرهای نادرست را از مدافعان واکسن داخلی داریم.

از جمله مخالفت با قرنطینه در اسفند ۹۸ که آن را متعلق به قرون وسطی و جنگ جهانی می‌دانستند اما چند ماه بعد همان‌ها در وضعیت نامناسب‌تر شیوع بیماری التماس می‌کردند که دولت برنامه قرنطینه یا محدودیت‌ها را اعمال کند. در آغاز ایامی که زندگی رو به تلخی و خشکی می‌گذاشت، در سرمقاله همین روزنامه به تاریخ ۱۰ اسفند تحت عنوان مدیریت ایام کرونا، این تصور غلط مدیران ذیربط از قرنطینه را به نقد کشیدیم ولی آقایان و خانم‌های دست اندر کار در آن هنگام التفاتی نفرمودند.

در همان موقع برخی که متوجه ابعاد خطر و مرگ و میر در انتظار سال سیاه ۹۹ و ما‌ه‌‌هایی از ۹۸ نبودند، دست بر کمر زده سینه جلو دادند و پرسیدند آن وقت هزینه‌های زندگی صاحبان مشاغل تعطیل و واحد‌های بسته را که می‌دهد؟ چرا دیدارهای شیرین نوروزی با پدر و مادر را با سیاست قرنطینه و ایزوله و جدایی و .. تلخ می‌کنید؟ بله در قرنطینه طبعأ باید حمایت مالی نیز وجود می‌داشت. برخی معترضان چند ماه بعد از اینکه ناقل بیماری به پدر و مادر و موجب مرگ عزیزان شده بودند، ناراحت شده اظهار پشیمانی می‌کردند. همچنان که تعطیلی‌های بیشتر با شیوع بیشتر ناگزیر بود.

بی‌توجهی به علم و نظرهای علمی و سست پنداشتن این نظرها، و علم را انتزاعی دیدن و نه به انضمام زندگی روزمره، هزینه حیات و جامعه را بالا می‌برد؛ و این باور نادرست با ریشه‌هایی قابل بررسی و مطالعه، امری‌ست معمول در میان نه تنها مدیرانِ نه چندان کم‌شمار بلکه همچنین در میان شمارِ قابل توجهی از افراد بسیار معمولی جامعه.

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا