دیدگاه‌ها

حزب چپ بلاروس، متحد چپ اروپا!

م. چابکی: در حالیکه احزاب کمونیست کارگری جهان به صورت روشن و شفاف مواضع خود را در برابر مداخلات اتحادیه اروپا و آمریکا در یک همبستگی انترناسیونالیستی اعلام نمودند، چپ متحد اروپا در بلاروس با  کلی گویی، منزه طلبی وبا سیاست یک بام دوهوا درتوجیه  مبارزه با حاکمیت، موضع مترقی نداشت.

زمانیکه نیروهای مترقی جهان نگرانی خود را درانتخابات ۹اوت ۲۰۲۰« روسیه سفید » نسبت به تحرک‌های سیاسی مشکوک و ماجراجویانه و بیانیه‌های تهدیدآمیز و بسیار خطرناک ایالات متحده آمریکا – ناتو واتحادیه اروپا مبنی بر ضرورت مداخله در بلاروس اظهار می داشتند، و پیشنهادهای موذیانه‌ همسایگان ناتوی، لهستان – لتیوانی –اوکراین در ایجاد بحران با طرفداری فعال از مخالفان دولت، یا تهدید به بازگرداندن تحریم‌های اقتصادی و دیپلماتیک برای فلج کردن دولت قانونی تلاش می کردند، حزب چپ بلاروس جدا شده ازجنبش کارگری کمونیستی با نام(جهان عادلانه) در ائتلاف با جبهه ماجرا جویان قرار داشت. سرگی کلاگین رهبرحزب درمصاحبه ای گفت: “ما دربازی کارگزاران حکومتی شرکت نخواهیم کرد. ما کاندید مستقل نخواهیم داشت ولی در کارزار انتخاباتی شرکت می کنیم.” درششمین پلنوم که درتاریخ ۲۰۲۰.۱۰.۳۱برگزارشد  گفت: “اساس بحران کنونی که یک ربع قرن ادامه دارد آلکساندر لوکاشنکواست”. حزب وقایع در بلاروس را به عنوان آغاز انقلاب بورژوا- دموکراتیک ارزیابی می کند، که با حداقل برنامه ماهمزمان است…

حزب چپ بلاروس هرچند با بیان دیپلماسی موافق دخالت اروپا نبود اما در راستای ضدیت با لوکاشنکو در کارزارعملی در اتحاد با هار ترین جریان راست قرار داشت.

سرگی کلاگین بنیانگذار حزب چپ “جهان عادلانه” یکی ازرهبران حزب کمونیست درسال های پرتنش بعد از تخریب اتحاد شوروی است. درسال ۱۹۹۱ همراه  دیگر رهبران و کادرها، حزب کمونیست بلاروس را احیاء کرد. اما دیری نگذشت اختلاف دردرون حزب برسرمواضع کلیدی آغاز شد. پیروزی رئیس جمهور جدید، حمایت ویا عدم حمایت درسال ۱۹۹۴از لوکاشنکو. اختلافات پارلمان که اکثرا در حیطه نمایندگان راستگرا بود. تغییرات درباره قانون اساسی نیاز روزبود و مسئله هم پاشیدگی پس ازاتحاد شوروی که مافیای الیگارشی همچون مسیر روسیه واوکراین برای بدست گیری قدرت تلاش می کرد. مسئله خصوصی سازی، مسئله زبان روسی بعنوان زبان دوم که دارای پیوند تاریخی فرهنگی وآداب رسوم مشترک هستند، مسئله پرچم دولتی و زدودن پرچم سه رنگ «سفید- سرخ- سفید»سنت راستگرایان وغیره که همزمان با همه پرسی قانون اساسی درسال ۱۹۹۶صورت می گرفت، اختلاف کمونیست ها به اوج خود رسید درنتیجه حزب کمونیست بلاروس درپیوند انترناسیونالیستی با احزاب کمونیست کارگری ادامه داد. جهان مترقی از برنامه مرحله ای کمونیست های بلاروس حمایت نمودند. مدتی در بلاروس دو حزب کمونیست فعالیت داشت. پیشنهاد برای اتحاد دو حزب از طرف سرگی کلاگین پذیرفته نشد و آنرا توطئه «کا.گ. ب» برای متلاشی کردن مخالفان لوکاشنکو دانست. درنتیجه حزب کمونیست کلاگین با تغییر نام  به (جهان عادلانه) درسال ۲۰۰۹ عضوحزب چپ اروپایی شد و دارای دفتر رسمی در«روسیه سفید»است.

باید یاد آور شویم در فرایند کنگره فوق العاده در تاریخ ۲ دسامبر ۲۰۰۶ تصمیم بر این شد که “اتحادیه احزاب چپ” به عنوان بنیانگذاران مشترک ایجاد شود. در ۱۷ دسامبر همان سال، کنفرانس تأسیس اتحادیه احزاب سیاسی “اتحادیه احزاب چپ” برگزار شد که علاوه بر کمونیست های طرفدار کلاگین، حزب سوسیال دموکرات بلاروس (گرامادا) و حزب زنان بلاروس (نادزیا) نیز وجود داشتند. این کنفرانس منشور و برنامه اتحادیه را تصویب کرد در سال ۲۰۰۹ حزب کمونیست به حزب چپ متحد بلاروس نامگذاری شد که به دلیل پراکندگی واژه«متحد» حذف گردیدو تنها حزب چپ (جهان عادلانه) به ثبت رسید.

در ۲۷ ژانویه ۲۰۰۱، در سومین جلسه کنگره، در مورد نگرش حزب به انتخابات ریاست جمهوری بحث شد. رهبر حزب سرگئی کلاگین به عنوان کاندید ریاست جمهوری معرفی شد، اما تعداد امضاهای لازم (۱۰۰ هزار) در حمایت از وی جمع آوری نشد. در همین راستا، کمیته مرکزی حزب در مورد لزوم اتحاد احزاب مخالف برای ریاست جمهوری تصمیم گرفت. در ماه مه، پنج نامزد مخالف برای ریاست به اصطلاح “پنج” تن تشکیل شد که در نتیجه مذاکرات، تصمیم به تعیین رئیس فدراسیون اتحادیه های کارگری، «ولادیمیر گونچاریک»، به عنوان یک نامزد واحد تعین گردید سرگئی کلا گین در یک سخنرانی ویژه گفت: اگرچه این تصمیم سازش است، ولی مواضع اتحادیه کارگری به ما نزدیک است و نظر سیاسی ولادیمیر گونچاریک “نمی تواند نوعی جدایی در ما ایجاد کند.” با این وجود، الکساندر لوکاشنکو در انتخابات ۹ سپتامبر ۲۰۰۱ پیروز شد، در حالیکه «ولادیمیر گونچاریک» فقط ۱۵.۶۵% آرا را به دست آورد. در سالهای، ۲۰۰۶، ۲۰۱۱ و ۲۰۱۵ نیزبلاروس باسپری نمودن فراز ونشیب و رقابت انتخاباتی الکساندرلوکاشنکو با اکثریت آرا رئیس جمهورشد.

در  ۹ اوت ۲۰۲۰نیز الکساندرلوکاشنکودر ششمین دوره انتخابات شرکت وبا رای اکثریت ۸۱.۱% به پیروزی رسید. رقیب انتخاباتی، متحد غرب «سویتلانا تیخانوسکایا» با، فاصله چشم گیرنزدیک به ۱۰%شکست خورد. اعتراضات وسیع خیابانی با سناریوی از پیش ساخته شده با شعار «نقض دمکراسی و تقلب»که با حمایت اتحادیه اروپا – آمریکا وهمپیمانانشان دردستورکار براندازانه بود چند ماه ادامه یافت.

رفیق«کوستاس پاپاداکیس» عضوپارلمان اروپائی حزب کمونیست یونان اوضاع بلاروس را به نمایشنامه ای مقایسه کرد که بارها در کشورهای دیگر تکرار شد: لیبی، سوریه و اوکراین . به گفته این نماینده، کشور لهستان، کشورهای  بالتیک اوکراین، به طور جدی مقامات بلاروس را متهم می کردند، اما خود آنان با تحریم احزاب کمونیست و زندانی رهبران مخالف، حقوق سیاسی شهروندان را نقض کردند… البته دراین نمایشنامه تصویر دیگری هم وجود داشت. که در یک راهپیمایی با توضیح رفیق پاپاداکس، نزدیک اقامتگاه ریاست جمهوری… زمانی‌که رئیس جمهورمسلح با گروه محافظ وارد این سناریو شد به گفته وی «فیوز انقلابیون پرید». ولی مخالفان آنرا «ژست» به حساب می آوردند! در این فضاء:

“چپ المان در” همبستگی با اعتراضات و اعتصابات برای انتخابات آزاد ودمکراتیک “در تصمیم کمیته اجرایی  ۱۵اوت ۲۰۲۰ الکساندر لوکاشنکو رامتهم کرد که ” دارای۸۰% رای جعلی است… دیکتاتوری از سال ۱۹۹۴ به گونه ای اقتدارگرایانه بر کشوربلاروس دراروپای شرقی فرمانروایی کرد… وادامه داد، همبستگی خود را با رهبری”جهان عادلانه” حزب خواهرما دربلاروس ومعاون رئیس حزب سبز اعلام می داریم…

بخشی از چپ ایران نیز تحت عنوان: “دربلاروس چپ برای مطالبات اجتماعی درقلب اعتراض ها می جنگد” فعال شد و “مواضع حزب چپ بلاروس و حزب چپ آلمان نسبت به رخدادهای” روسیه سفید” را انتشار داد. اخبارروز سایت سیاسی، خبری چپ ۲۲- ۲۳شهریور۱۳۹۹- تارنمای« به پیش» حزب چپ ایران (فدائیان خلق).

درهمینجا می توان از چپ ایتالیا حزب تجدید حیات کمونیستی درباره بحران دربلاروس نام برد که مسعود امیدی پژوهشگرو نویسنده از زبان انگلیسی ترجمه نمود و با طرح این سئوال “آیا می شود امروز در بلاروس طرفداری از آزادی و دموکراسی و مخالفت با “دیکتاتوری لوکاشنکو” را تبلیغ کرد و مدعی مخالفت و عدم همراهی با مداخله امپریالیستی و روی کارآمدن آلترناتیو مد نظر اتحادیه اروپا و آمریکا بود؟ آیا آلترناتیوی بجز جریان نئولیبرال- نئوفاشیستی هژمون و وابسته به غرب در تحولات بلاروس وجود دارد؟” وی در تحلیلی تحت عنوان بلاروس: دیالکتیک عدالت اجتماعی، دموکراسی ودیکتاتوری نظرات انتقادی خود را بیان نمود.

حزب توده ایران نیزآشکارا مطرح کرد: اکنون روشن شده است در میان تظاهرکنندگان معترض به نتیجهٔ رسمی انتخابات، نئوفاشیست‌های اوکراینی شناخته‌ شده‌ای حضور داشته‌اند… همچنین، نفوذ گروه‌های تلگرامی مانند “تختا” که مرکز اصلی آن در لهستان است، مورد تأیید قرار گرفته است. به‌علاوه، پرچم سفید- قرمز و سفیدی که مخالفان دولت در دست دارند، پرچم دوره‌های ویژه‌ای… در کنار شبه‌نظامیان “اس‌اس” نازی فعالیت می‌کردند… اینکه بلاروس در دهه‌های اخیر هدف تهدیدها و طرح‌های تجاوزگرانهٔ امپریالیستی بوده است امری روشن است.”( نامه مردم شماره ۱۱۱۱تاریخ ۱۰ شهریور ماه ۱۳۹۹ تحولات نگران کننده دربلاروس)

در حالیکه احزاب کمونیست کارگری جهان به صورت روشن و شفاف مواضع خود را در برابر مداخلات اتحادیه اروپا و آمریکا در یک همبستگی انترناسیونالیستی اعلام نمودند، چپ متحد اروپا در بلاروس با  کلی گویی، منزه طلبی وبا سیاست یک بام دوهوا درتوجیه  مبارزه با حاکمیت، موضع مترقی نداشت.

خطرشکل گیری کودتای خونین که حزب کمونیست بلاروس در بیانیه‌ای تحت حمایت همسایگان ناتویی مطرح نمود، خواهان همبستگی فعال احزاب‌ کمونیست کارگری جهان شد، رهبری حزب کمونیست اعلام کرد: “بیش از ۲۰ سال است که جنگ روانی و اطلاعاتی بی‌سابقه‌ای علیه جمهوری بلاروس در جریان است. بر اساس اطلاعات مغرضانه و تحریف شده، نهادهای اروپایی و آمریکایی تحریم‌هایی علیه مقام‌های دولتی وموسسات اداری کشورمان وضع کرده‌اند. تزریق مالی به داخل کشور برای استفادهٔ سازمان‌های غیردولتی، که در بین مردم “ستون پنجم” نامیده می‌شوند، صورت می‌گیرد. اینها کسانی‌اند که حامیانِ مالِی غربی دارند و نیرویی بالفعل در بی‌ثبات کردن اوضاع محسوب می‌شوند.”

کمونیست های بلاروس هشدار دادند که با پیروی از استراتژی اتحادیه اروپا و آمریکا  برای مخاطبان در شهرها وروستا التر ناتیوسازی صورت گرفت. «سرگی تیخانوسکی»  وبلاک نویس برای لایه های تجاری جدید– مانند «ویکتور باباریکو» بانکدار که با چهره سازی او سایت های اینترنتی بزرگی ایجاد شد و رئیس سابق آنان دردستگاه های دولتی «والری تسپکالو» در “ایجاد اخلال در روحیه نخبگان وفادار به لوکاشنکو نقش ایفا کرد. جنگ روانی ای صورت گرفت که در عصر نوین با روش‌ ماهواره‌ای ایالات متحده بر اساس آموزش “انقلاب‌های رنگین” پایه گذاری شده است. بازیگران هرکشور نقش خود را ایفا نمودند. جمهوری چک به عنوان منبع تغذیه از ستاد مرکزی، لهستان به عنوان شبکه تکثیرکانال های رسانه ای (نکستا، NEXTA ) کشور های لیتوانی توسط رسانه بل سایت BelNPP  بسترساز ارگان های جایگزین در تبعید وبعنوان یک سر رابط با اروپا عمل می کرد، باندرای اوکراین بازوی اجرائی عملیات تخریبی نیزبه فعالیت پرداخت.

سازمان دهندگان بر اساس سناریوهای کلاسیک  قبل از انتخابات با استفاده از فناوری های نوین در هر حرکت با بکار گیری تاکتیک های جدید برای بی ثبات سازی فعال بودند. کودتا گران در پشت صحنه با کانالهای تخصصی تلگرام با هدف نفرت پراکنی – تحقیر دولت، تضعیف پایه های ایدئولوژی بیش از همه به جعل رسانه ایی، با تمام امکانات دست بکار شدند. گروه های ظاهرا “مستقل” به استناد به کانال های تلگرامی وشبکه های اجتماعی سهم خود را در تضعیف اعتماد مردم به مقامات در پشت زمینه های تحریک آمیز مبارزه با بیماری همه گیر «ویروس کرونا» آغاز کردند.

رئیس جمهور گفت: عبور از خط قرمز پذیرفتی نبود اقدامات مأموران اجرای قانون به کاهش تخریب کمک کرد. پس از آن، “جوجه انقلابی ها» به طور ناگهانی تاکتیک خود را تغیر دادند، و اعتراض را به شکل فرشته ای بی گناه برگزار کردند. از گل های رنگین، و لباس های سفید در کارناوال های شنبه و یکشنبه استفاده کردند. اعتراضات را خود جوش مردمی و مسالمت آمیز نشان دادند که  دارای رهبران مشخص نیست و حرکت معترضین به اراده آنها نبوده گویا پلیس مانع تظاهرات مسالمت آمیز آنان شد.

«تیخانوسکایا» با پشتبانی مالی۵۴ میلیون یورو واعلام  جمع آوری ۷ میلیون دلار برای کمک به اعتصاب سراسری تشکیل «شورای همااهنگی» با ۳۵ نماینده مختلف ومعتمد با التیماتوم به لوکاشنکو نتوانست به ایده های اتحادیه اروپا اعتبار بخشد هرچند مفتخر به دریافت جایزه ۵۰ هزار یورویی«ساخاروف» درآخر سال ۲۰۲۰شد.

پیام های جهانی نیروهای مترقی با سرعنوان «دست ها ازبلاروس کوتاه» در بیانیه کمیته مرکزی حزب کمونیست آلمان ۲۱ اوت ۲۰۲۰ و ده ها حزب  کارگری کمونیستی جهان تضاد دو دیدگاه را نشان داد که گفته شد: اگر بی‌ثبات سازی پیروز شود و بلاروس در حوزۀ نفوذ ناتو قرار گیرد، هدف این اتحاد جنگی، محاصره کامل فدراسیون روسیه است. به علاوه، بلاروس تنها جمهوری بازمانده از اتحاد شوروی است که در آن بخش بزرگی از تولید در دست دولت مانده و دست‌آوردهای اجتماعی حداقل تا حدّی حفظ شده اند.(روزنامه پراودا  شماره “۳۱۰۰۷” (۷۵)۲۵ -۲۶اوت ۲۰۲۰ حمایت کمونیست ها از برادران بلاروس)

اما رهبرحزب چپ بلاروس معتقد بود: بازمانده ازایده شوروی یا کمونیست ها غیرقابل تحقق است. مردم متوجه خواهند شد پیروی از این مسیر بی معنا است… همانطور که حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی سعی در ایجاد آن داشت مردم  به راهی دیگر برای زندگی زمینی برگشتند… به همین دلیل ما کاملاً کمونیست نیستیم… اجازه تکرار اشتباهات قبلی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی را نخواهیم داد… اگر یک ایدئولوژی پیشرفته باشد و بتواند مردم را خوشحال کند، در انتخابات پیروز خواهد شد، اگر ناتوان باشد، بگذارید دیگری پیروز شود(مصاحبه سرگی کلاگین رهبرحزب چپ بلاروس”جهان عادلانه” با LEFT.by (چپ بلاروس تجدید حیات می کند)

برخوردهای یک بام ودوهوا انسان را به یاد برتولت برشت می اندازد که می گفت: آنکه حقیقت را نمی داند نادان است آنکه حقیقت رامی داند ولی انکارمی کند تبهکار….

در سال‌های اخیر، به‌ویژه در پی فروپاشی دولت‌های سوسیالیستی در اروپای شرقی و اتحاد جماهیر شوروی، دستگاه‌های تبلیغاتی سرمایه‌داری مردم را به پذیرش نظم نوین جهانیِ خود فرا خوانده‌اند، نظمی که در آن انحصارهای سرمایه‌داری تعیین‌کنندهٔ سرنوشت بشر خواهند بود. پیام این کارزار روشن بوده است: مبارزهٔ طبقاتی در جهان پایان یافته است، سوسیالیسم مدینهٔ فاضله‌ای دست ‌نیافتنی است….(« نامۀ مردم »، شمارۀ ۱۰۸۱، دوشنبه ۱۷ تیر ماه ۱۳۹۸ دربارهٔ سردرگمی و سِتروَنیِ اندیشه‌های «چپ نو»)

کانال تلویزیون پایتخت بلاروس  (STB) در تاریخ  ۲۰۲۰.۱۱.۰۱ با صاحب نظران سیاسی، دانشمندان  از جمله گیورگی آتامانف عضوشورای رهبری حزب کمونیست بلاروس، استاد درعلوم تاریخ مارکسیست – لنینیست، از افسران جبهه افغانستان و باتجربه غنی در سازمان حزبی پس از تخریب اتحاد شوروی، در رابطه با وقایع  نگران کننده بلاروس گفتگوی داشت وی می گوید:

در اینجا باید با دقت تمام به احزاب نگریست. هر چنداین احزاب در سیستم چند حزبی تجزیه خواهند شد، بنابراین باید احزاب سازنده ای در جهت منافع اکثریت مطلق شهروندان کشورمان وجود داشته باشد. ما باید ذهن خود را برای ادامه زندگی آماده کنیم . امروز ۱۵ حزب سیاسی دربلاروس وجود دارد، که فقط تعداد کمی آنها را می شناسند. و بیشتر مردم به ما روی می آورند که می خواهند قانون انتخاباتی را طبق یک سیستم مختلط معرفی کنند. در این مورد برنامه احزاب وجود دارد… در واقع در مجامع عمومی احزاب سیاسی از این جهت که برای دستیابی به قدرت مبارزه می کنند تفاوت دارند… (سازماندهنگان اعتراضات بلاروس ! یا برای کسب پول، یا مجری سیاست سفارشی ویا جاه طلبی های شخصی)

از سوی دیگر اپوزیسیون مورد حمایت غرب تحت رهبری « تیخانوفسکابا» خواهان خصوصی‌سازی بخش بزرگی از بنگاه‌های دولتی است که قرار است به تملک سرمایه‌ گذاران خارجی درآیند. قرار است زمین به یک کالا مبدل شود، مسکن خصوصی شود، هنجارهای بازار و معیارهای اتحادیۀ اروپایی در پیش گرفته شوند. کاهش بودجه و خصوصی‌سازی در بخش بهداشت در نظر گرفته شده، و فهرست درمان‌های رایگان قرار است شدیداً کاهش یابد. مطالبات برنامه همیشگی صندوق بین‌المللی پول حتی پیش از دستیابی به پیروزی در حال تدوین است همه این‌ موارد را می توان در طرح برنامه اپوزیسیون دید… البته شهروندان خواهان رفع مشکلات هستند نه با میدان گسترش نفوذ ناتو و اتحادیه اروپا…

نیروهای ترقیخواه جهان خواهان آن هستند حاکمیت بلاروس به رسمیت شناخته شود.

به تحریم ها و جنگ ترکیبی علیه جمهوری بلاروس پایان داده شود.

خواهان آن هستند مردم بلاروس بتواند راه خود را برگزیند.

بورژوازی تازه بدوران رسیده  بلاروس قشری که در حاکمیت از فرصت امنیت جامعه بر خوردار بود با دخالت خارجی برای غصب حاکمیت آنچه در فروپاشی اتحاد شوروی فاجعه آفرید به میدان آمدند. جبهه راستگرایان که شکست سال های ۲۰۱۱ – ۲۰۱۵را تجربه داشت، با تمام  نیرو از قبل آماده شدند. سرویس دهندگان اتحادیه اروپا با کشف چهره جدید و تشکیل «شورای هماهنگی اپوزیسیون» تیخانوسکایا را دررهبری گمارد. کشورهای هم پیمان اطمینان دادند که به بهترین شکلی از او حمایت نمایند. آن روزها با هزینه های میلیون دلاری و در یافت اطلاعات از «ستون پنجم» اخبار جعلی، توسط تحریک کنندگان با داغ کردن تنوراعتراضات وبا پیام ها برای حفظ موقعیت وایجاد هیستری ارسال گردید. به سخنان نماینده دائمی بلاروس درسازمان ملل توجه نمائیم «هیچ چیز دیگری نمی تواند توجیه کننده تعداد، بی سابقه پیام های اطلاعاتی OHCHR و دارندگان مأموریت های فردیHRC در مورد وقایع بلاروس پس از انتخابات گردد». کسانی با نقض وضعیت بی طرفی به هرقیمتی حاضربودند تا حامیان مالی غرب را راضی کنند، لذا نشان دهند «فاجعه ایی در بلاروس درحال وقوع است».

واقعیت تاریخی «روسیه سفید» نشان داد وظیفه مبارزان به ویژه کمونیست ها کمک به نیروهای ملی ومترقی – تعمیق بخشیدن به مبارزه طبقاتی است. مارکسیسم – لنینسیم قرن بیست‌ ویکم عصارۀ یک سده مبارزهٔ دشوار و پُرفراز و نشیب طبقهٔ کارگر برای رهایی از زنجیرهای سرمایه‌داری است.  نه قرار گرفتن در جبهه عقب مانده ترین جریان بورژوازی!

حزب چپ بلاروس در تعریف “هویتی نو” وارث سوسیال دمکراسی قرن بیست ویکم، متحد چپ اروپا، جدا شده از جنبش کارگری و کمونیستی درعمل برنامه اش با تجدید حیات در”راه سوم” در راستای حفظ ساختار انحصاری سرمایه داری با سناریوی اتحادیه اروپا و آمریکا وبا قبول پیش شرط های مخالفان «شورای هماهنگی اپوزیسیون» به فلج کردن دولت قانونی است. در قطعنامه ششمین پلنوم ۲۰۲۰.۱۰.۳۱ کمیته مرکزی حزب آمده است: “بر اساس این اصل” حزب چپ بلاروس “جهان عادلانه” آماده گفتگو با مقامات و جامعه در مورد ساختار قانون اساسی است. اما این امر تنها “پس از برکناری الکساندرلوکاشنکواز سمت ریاست جمهوری بلاروس” امکان پذیر خواهد شد.”

مردم بلاروس با انتخاب مسیر تاریخی سر بلند بوده اند. حمایت مردم از رهبر ملی و پایدارعامل اصلی شکست مخالفان گردید. امروز برنامه گفتگو با گروه ها در شورای ملی و تدوین قانون اساسی برای همه پرسی در سال ۲۰۲۱ تدارک دیده شده است. باضافه اینکه پیام های ارسالی ازطرف نیروهای مترقی جهان ازجمله ده ها حزب کمونیست و کارگری نشاندهنده قطب نمای امید وار کننده است که بلاروسها انتخاب صحیح را انجام داده اند، این انتخاب امکان می دهد دستاورده ها به نفع مردم «روسیه سفید» ادامه یابد .

م. چابکی  ۲۷ دی ۱۳۹۹ برابر با ۲۰۲۱.۰۱.۱۶

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

 

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا