زحمتکشان

مطالبه کارگران هپکو؛ خصوصی سازی را متوقف کنید!

درحالیکه وزیراقتصاد با تهاتر بدهی هپکو موافقت و اجرای آن به سازمان خصوصی‌سازی را ابلاغ کرده؛ تاکنون جزئیات این تهاتر منتشر نشده است. در همین حال کارگران خواستار توقف خصوصی سازی، راه اندازی کامل خط تولید و افزایش دستمزد هستند.

قول تهاتر بدهی هپکو از ادعا تا واقعیت

به گزارش خبرنگار مهر، محمد شریعتمداری وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در حساب توئیتر نوشت؛… وزیر محترم اقتصاد با تهاتر بدهی هپکو در پاسخ به تقاضای بنده موافقت و برای اجرا به سازمان خصوصی سازی ابلاغ کرد.یک فعال کارگری هپکو به خبرگزاری مهر خبر داد که هپکو یک هزار و ۲۰۰ میلیارد بدهی دارد و قرار بوده است تهاتر انجام شود اما هنوز خبری از اینکه جزئیات این تهاتر به چه صورتی است، منتشر نشده است.گفتنی است در سال جاری شرکت هپکو به جهت رد دیون دولت به سازمان تأمین اجتماعی واگذار شده است.

خواسته کارگران برآورده نشده است!

همچنین مهر گزارش داده است :با توجه به مصوبه هیئت وزیران در خصوص واگذاری حدود ۵۲ درصد از سهام بلوکی هپکو به تأمین اجتماعی و دستور نگهداری ۱۷ درصد از این سهام و فروش ۳۵ درصد از الباقی سهام تا پایان سال ۹۹، سازمان خصوصی سازی و تأمین اجتماعی باید مشخص کنند چه برنامه‌ای در این خصوص دارند و چه تصمیمی در آینده خواهند گرفت و هدف از فروش سهام چیست؟… با توجه به اینکه مالک سهام عمده شرکت هپکو سازمان تأمین اجتماعی است، آیا این سازمان برنامه‌هایی برای تزریق نقدینگی در راستای رونق تولید و برنامه ارائه شده‌ای توسط تیم مدیریت دارد؟

در حال حاضر بلوک سهام هپکو بعد از فروش یک درصد از سهام توسط سازمان خصوص سازی حدوداً به ۵۹ درصد رسیده و با توجه به واگذاری ۵۲ درصد از سهام به تأمین اجتماعی باید مشخص شود، این سازمان چه برنامه‌ای برای هفت درصد باقی مانده سهام دارد. آیا در برنامه‌های کلان دولت پیش بینی برای رونق تولید و احیا شرکت هپکو بعد از ۱۳ رها سازی و حیف و میل بیت المال … وجود دارد؟ با توجه به اینکه در گذشته مصوباتی روی کاغذ تصویب شده که هیچکدام از قرادادها از جمله قراداد بزرگ با وزارت راه، دهیاری‌ها و راهداری‌های کشور و موارد این چنینی به مرحله اجرا و تأمین بودجه نرسیده است… مسئولین باید نسبت خواسته به حق کارگران  زجر کشیده هپکو پاسخگو باشند و هر چه سریع‌تر و رسماً پاسخ آن را اعلام کنند…کارگران هپکو تنها توقع سرپا شدن این کارخانه را دارند اما ظاهراً این طور به نظر می‌رسد که دولت به دنبال فضای دیگری است.

مبارزه کارگران علیه برنامه خصوصی سازی

ایسنا ؛ سال ۸۵ فرا رسید؛ زمزمه‌هایی در مورد هپکو آغاز شد، زمزمه هایی از خصوصی سازی.هپکو در آن سال با شرایطی که رسانه ای نشد با ۱۸۰۰ نفر پرسنل در قالب مزایده به شرکت واگن‌سازی کوثر به مدیریت علی‌اصغر عطاریان واگذار شد و این اقدام را می‌توان آغازی بر پایان دوران طلایی هپکو نامید…بیژن نامدار زنگنه در سال ۸۵ و ۸۶ برای کمتر از یک سال رییس هیات مدیره شرکت بود، در این مدت کم، حضور زیادی در شرکت نداشت و خیلی به کارخانه نمی‌آمد. این شرایط فقط مختص زنگنه نبود، بلکه دیگر اعضا نیز سری به شرکت نمی‌زدند، چراکه آدم‌های جدیدی وارد صنعت ماشین‌آلات راهسازی کشور شده بودند که این کار، شغل اصلی آنها نبود، بلکه افراد متفرقه‌ای بودند که سر از هپکو درآوردند.پس از واگذاری شرکت به بخش خصوصی، تحریم‌ها تشدید شد که این امر منابع مالی در اختیار شرکت را تحت تاثیر قرار داد و در واقع منابع اعتباری شرکت حذف شد، علاوه بر این، طرح‌های عمرانی کشور دچار رکود شد و مدیران قبلی شرکت هم که احتمالا می توانستند این شرایط را مدیریت کنند با آمدن سهامدار جدید، رفته بودند. چه فاجعه‌ای بیشتر از این ممکن است برای یک شرکت حادث شود؟…هر سال تعداد تولیدات کاهش و مشکلات افزایش می‌یافت و پس از هشت سال مدیریت کج‌دار و مریز و مدارای این صنعت به گل نشسته با شرایط، کم کم صدای اعتراض کارگران بلند و از سال ۹۴ تجمعات اعتراضی آنان آغاز شد تا روند نگرانی‌شان از وضعیت تولید در شرکت را به گوش همگان برسانند.

با تداوم مشکلات و به نتیجه نرسیدن وعده ها، اعتراضات کارگران از فضای داخل کارخانه به سطح شهر کشیده شد و هر چند وقت یکبار شاهد حضور کارگان هپکو در مرکز شهر اراک بودیم.نفس‌های هپکو دیگر به شماره افتاده بود و کاسه صبر کارگران و پرسنل نیز لبریز شده بود…همین واگذاری حرف ها و حدیث های بسیاری به دنبال داشت. اولین و مهمترین نقد نسبت به روند و رقم واگذاری بود، چراکه شرکت به مبلغ ۲۱۶ میلیارد تومان واگذار شد. شرایط این واگذاری اینگونه بود که سهامدار جدید باید ۱۰ میلیون تومان از مبلغ یاد شده را به صورت نقد و مابقی را به صورت اقساط پرداخت می کرد! این واگذاری شاید عجیب‌ترین روش واگذاری یک غول صنعتی در تاریخ ایران بوده است.این واگذاری همانگونه که از روش انجامش پیداست در رفع مشکلات هپکو موثر واقع نشد و همین امر باعث ادامه یافتن اعتراض خیابانی کارگران هپکو شد، اما در ۲۵ شهریورماه ۹۶ این اعتراضات رنگ و بوی دیگری به خود گرفت و به ضرب و شتم کارگران و بازداشت شماری از آنها منجر شد… پرداخت معوقات کارگری، بازگشت شرکت به تولید و رفع همه مشکلات مطالبه کارگران شد…ضربه سازمان خصوصی سازی به هپکو ۳۵ ساله مهلک تر و سنگین تر از ضربه‌های دشمن… به هپکو در جنگ هشت ساله  بود و توانست با چنان قدرتی کمر این صنعت بزرگ را بشکند که با گذشت ۱۳ سال از خصوصی شدن هنوز نتوانسته سرپا شود و امروز با کوله باری از تجربه، نیروی متخصص و تجهیزات کارآمد در گوشه ای افتاده و هل من ناصر می‌طلبد بلکه از زیر بار این غبار سنگین بیرون بیاید…[ آیا]کارگران به مطالبه خود که دولتی شدن دوباره هپکو بود و آنرا در تجمعات متعدد اعلام کرده بودند، خواهند رسید، حال باید منتظر ماند و دید که  سرنوشت چه خوابی برای هپکو دیده است…

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید

@sedayemardomdotnet

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا