اخبار

اهداف آشکار و پنهان محمود احمدی‌نژاد؛ از «خس و خاشاک » تا نوشتن نامه اعتراضی

احمدی‌نژاد با نوشتن نامه‌ای به حسن روحانی به جلوگیری از برگزاری گردهمایی هواداران‌اش اعتراض کرده است. او در نامه خود به سرکوب اعتراضات مردم در آبان ۹۸ نیز پرداخته است. او با نوشتن چنین نامه‌هایی به دنبال چیست؟ حاصل کارنامه دولت او چیست؟ جالب است، کسانی که معترضان را «خس و خاشاک »نامیدند، امروز تقاضای تجمع می‌کنند……

محمود احمدی‌نژاد در اعتراض به مانع شدن نیروهای انتظامی و امنیتی از برگزاری تجمع هوادارانش در سال روز انقلاب اسلامی نامه‌ای خطاب به حسن روحانی نوشته است.

احمدی‌نژاد در این نامه که فردای سال روز انقلاب (۲۲ بهمن) در کانال تلگرامی او نیز منتشر شده، از رویکرد دولت روحانی در قبال برگزاری تجمعات مردم به شدت انتقاد کرده است.

او از “برخورد قهرآمیز” نیروهای امنیتی با هواداران رئیس جمهور سابق در روز ۲۲ بهمن گفته و این موضوع را با سرکوب اعتراضات مردمی در آبان سال ۱۳۹۸ مقایسه کرده است.

این دومین نامه احمدی‌نژاد به روحانی در هفته‌های اخیر است. افزون بر آن، نوشتن نامه به سران و رهبران قدرت‌های جهان نیز تبدیل به عادت او شده است.

آخرین نمونه آن، نامه‌ای است که احمدی‌نژاد برای جو بایدن، رئیس جمهوری آمریکا نوشته است. پیش از آن نیز، برای ولادیمیر پوتین و دونالد ترامپ نیز نامه نوشته بود. نامه‌هایی که عموما بی‌پاسخ می‌مانند.

احمدی‌نژاد در نامه به روحانی چه نوشته است؟

او آزادی را مطالبه تاریخی ملت ایران دانسته و گفته است که کسب استقلال، عدالت و کرامت در گرو تضمین آن است.

از سرکوب اعتراضات توسط دولت روحانی انتقاد کرده و به مانع شدن ماموران امنیتی از برگزاری تجمع هوادارانش در سال روز انقلاب اسلامی اشاره کرده است.

تجمع هواداران او نیز به ادعای او “خودجوش” بوده و بدون اطلاع او صورت گرفته است.

او نوشته است: «متاسفانه از صبح روز ۲۲ بهمن، انبوه مامورین با کمک لباس شخصی‌ها از فاصله دور کل محدوده میدان ۷۲ [نارمک] را به محاصره در آورده و با نصب موانع، راه را بر عبور و مرور مردم بستند. آن‌ها با تهدید و ارعاب و بعضا ضرب و شتم مردم بی‌گناه را که با عشق به آرمان‌های انقلاب در تلاش برای حضور در مراسم بودند از نزدیک شدن به محدوده منع کرده و یا متفرق می‌کردند.»

احمدی‌نژاد در این نامه مدعی شده است: «شدت برخورد به حدی بود که برخی از جانبازان حاضر در پشت موانع، دچار مشکل تنفسی شدند.»

او در ادامه نامه خود به وضعیت فاجعه‌بار اقتصاد ایران پرداخته و درباره نقش و مسئولیت حسن روحانی در سرکوب اعتراضات مردم در آبان سال ۹۸ پرسیده است.

احمدی‌نژاد نامه خود را با این جمله به پایان می‌رساند: «چنانچه این اقدامات با دستور و نظر جنابعالی نبوده است و یا اینکه شما با این اقدامات مخالفید، مردم انتظار دارند ضمن برخورد قاطع با عوامل این حادثه، نتیجه را به اطلاع عموم برسانید.»

احمدی‌نژاد و سرکوب اعتراضات

محمود احمدی‌نژاد در شرایطی خواستار پیگیری “برخورد قهرآمیز” با هواداران خود شده است که سرکوب خشن اعتراضات مردم در جریان موسوم به جنبش سبز را در کارنامه خود دارد.

در سال ۸۸ و به دنبال اعتراضات مردم نسبت به نتایج انتخابات دور دوم ریاست جمهوری او، شمار کثیری از معترضان توسط نیروهای امنیتی جان خود را از دست دادند و عده‌کثیری نیز به زندان افتادند.

از سوی دیگر، اعتراض احمدی‌نژاد نسبت به برگزاری مراسم سال‌روز انقلاب اسلامی مصادف شده است با اعتراض روحانی و نزدیکانش نسبت به آنچه که از آن به عنوان “توهین” و “هتاکی” علیه روحانی  یاد می‌کنند.

علیرضا معزی، معاون ارتباطات دفتر روحانی شعار “مرگ بر روحانی” که در مراسم سالروز انقلاب اسلامی از سوی تجمع کنندگان سر داده شد را نشانه “تهی شدن نظام از جمهوریت” خوانده بود.

به این ترتیب می‌توان گفت که در سال‌روز ۲۲ بهمن، در نقطه‌ای از تهران ماموران امنیتی مانع از تجمع هواداران رئیس جمهور پیشین ایران شده‌اند و در نقطه‌ای دیگر موتورسواران خواستار مرگ رئیس جمهور کنونی این کشور.
اگر بپذیریم که دولت دوازدهم نمی‌تواند، و در ماهیت آن نیز نیست، که بیرون از چارچوبِ ”نظام“ ولایت فقیه به کار برپاییِ مبانی‌ای مستحکم از برای کسب ”آزادی‌ها“ بپردازد، در این صورت می‌توان دریافت که چرا حسن روحانی، دولتمردان، و قشر ممتاز و الیگارش‌های اقتصادی حامیِ او مایل و یا قادر به آوردن مردم به صحنه نمی‌توانند باشند.

تجربه عملی در کشورما نشان می‌دهد که تنها با بسیج مردم و تکیه بر نیروهای اجتماعی می‌توان توازنِ نیرو را به‌نفع آزادی‌خواهی تغییر داد و از این قانون‌مندی گریزی نیست. بی‌دلیل نیست که جنبش سبز برای دستگاه رژیم ولایی کابوس وحشت شده بود و قابل درک است که چرا این جنبش را ”فتنه“ می‌نامند و رهبرانش را در حصر نگه داشته‌اند.کسانی که معترضان را «خس و خاشاک »نامیدند، امروز تقاضای تجمع می‌کنند.

احمدی‌نژاد و نامه‌هایش!

نامه‌نگاری‌های احمدی‌نژاد تاریخ خود را دارد. اما این تاریخ در هفته‌های اخیر شاهد تحول جدیدی بوده است. شمار دفعات نامه‌نگاری احمدی‌نژاد فزونی گرفته است.

صرف‌نظر از نامه‌های اعتراض‌آمیزی که برای خلف خود می‌نویسد، او به شماری از رهبران قدرت‌های بزرگ جهان نیز نامه نوشته است، از جمله به ترامپ، پوتین و جو بایدن.

در این نامه‌ها چه نوشته است، روشن نیست. اما روشن است که نامه‌هایش یا به آدرس درست نمی‌رسند، یا اگر می‌رسند، بی پاسخ می‌مانند.

اما افزایش شمار دفعاتی که احمدی‌نژاد برای مردم ایران پیام ویدیویی می‌فرستد، در گفت‌وگو با فرستنده‌های “معاند” پیش‌قدم می‌شود و نامه‌نگاری می‌کند، به این گمان دامن زده است که هدف بیش از اطلاع‌رسانی بوده و او بر آن است تا در انتخابات پیش‌رو، یا انتخابات ۱۴۰۰ ریاست جمهوری بار دیگر عرضه اندام کند.

به گزارش دویچه وله، عده‌ای از هوادارانش کنار منزل او تجمع کرده و خواستار پا پیش نهادن او در انتخابات شده‌اند، و روز دیگری احمد خورشیدی، دبیرکل جمعیت خدمتگزاران انقلاب اسلامی که به طور “تصادفی” پدر داماد احمدی‌نژاد است، از “دو سه برابر” شدن شمار حامیان او ظرف چند سال گذشته می‌گوید.

خورشیدی به خامنه‌ای توصیه می‌کند که برای جذب بیشتر مردم به انتخابات راه را برای نامزدی احمدی‌نژاد سد نکند.

محمدرضا عباسی‌فرد، یکی از اعضای سابق شورای نگهبان هم احتمال تایید صلاحیت احمدی‌نژاد را در انتخابات ۱۴۰۰ محتمل دانسته است.

محمدجواد ابطحی، نماینده سابق مجلس هم مدعی شده که “رایزنی‌های پشت پرده” در احتمال تغییر رویکرد شورای نگهبان نسبت به تایید صلاحیت احمدی‌نژاد بی‌تاثیر نبوده است.

گمانه‌زنی درباره “رایزنی‌های پشت پرده” حتی احتمال تماس‌های احمدی‌نژاد و بیت رهبری را نیز در برمی‌گیرد.

در این موضوع که حضور احمدی‌نژاد می‌تواند تنور انتخابات را داغ کند، شاید تردید زیادی روا نباشد. اما جای تردید بسیار دارد که تنور داغ انتخابات بتواند بن بست سیاسی موجود را برطرف کند.

وجود فاجعه‌یی عظیم و گسترده بدون پشتیبانی بیت رهبری، نیروهای نظامی و سپاه، و دیگر تاریک اندیشان و سرکوب گران حاکم ممکن نیست و نمی توانست  یاشد که هست!  میهن ما در طول چند دهه گذشته وضعیت فاجعه‌باری در بُعدهایی چنین وحشتناک را تجربه نکرده بود، و اگر ادعا شود که، دولت احمدی نژاد، به‌خصوص با توجه به درآمدهای نجومی‌اش از فروش نفت، استثنایی بسیار تلخ و ناگواربوده است، نمی‌باید اغراق گویی تلقی گردد. با رفتن احمدی نژاد و پایان دولت ضد مردمی او، بدون شک چالش‌ها و نگرانی‌هایی بسیار در پیامد دولت هشت‌ساله او دامنگیر توده‌های رنج و زحمت  بود. تداوم همان سیاست در دولت حسن روحانی نیز انجام گرفت.  مبارزه به‌هدف رهایی مردم از این وضعیت فلاکت بار وظیه تشکل های سیاسی و مدنی است که باید دست در دست هم برای رهایی کشور از وجود استبداد بکوشند.

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا