دیدگاه‌ها

کالینینگراد به عنوان یک هدف

ناتو قلمرو روسیه را به عنوان هدف خود انتخاب کرده است

نگارش: رالف هوومن-برگردان: جهان/ آلمان از سال ۲۰۱۷ در گروه نیرو های ناتو در لیتوانی مشارکت داشته است. آن هم با یک بازی کلامی ساده که: این تنها مشارکت در یک تمرین است و نه یک تعهد کلاسیک خارج از کشور، و با ساختار جایگزین کردن چرخشی هر شش ماه یکبار ۵۰۰ سرباز آلمانی با سربازان جدید، گرفتن تأییدیه از پارلمان قدرال آلمان منتفی شده است.

ناتو قلمرو روسیه را به عنوان هدف خود انتخاب کرده است

در اواخر ماه ژانویه، مجله نظامی “دفاع آشکار” (Overt Defense) ایالات متحده، در رابطه با استراتژی فعلی ناتو برای احتمال وقوع یک جنگ در کشورهای حوزۀ بالتیک، مقاله ای باعنوان «افتتاح کالینینگراد» (Kaliningrad Opening) منتشر کرد. این یعنی آنچه که پیش تر از این “دفاع رو به جلو” (forward defense) نامیده می شد، اینک در حال تبدیل شدن به سناریوی ورود در جنگ جهانی آتی است.

از نگاه استراتژیست های ناتو، قلمرو روسی کالینینگراد نقشی اساسی در دریای بالتیک دارد. این منطقه که از شرق با لیتوانی و از غرب و جنوب با لهستان هم مرز و بنابراین هم توسط اتحادیه اروپا و هم ناتو محصور شده است، غربی ترین کلانشهر روسیه به شمار می رود و بخش انتهایی آن تقریباً به وسعت شلسویگ-هولشتاین بوده و سکنۀ آن نزدیک به  یک میلیون نفر است.

کالینینگراد که از نظر اقتصادی، به ویژه در بخش صنایع ساخت خودرو، کشتی سازی و صنایع الکترونیک از رونق بالایی برخوردار بوده و از سال ۱۹۹۱ تنها از راه هوایی و دریای بالتیک از طریق روسیه قابل دسترسی است، در صدر لیست اولویت های ناتو قرار دارد. در تبلیغات آنان – اگر چه نگاهی به نقشه، محاصرۀ این منطقه توسط ناتو و اتحادیه اروپا را نشان می دهد- همیشه سعی بر این بوده است که به مردم منطقه باورانده شود که کالینینگراد خطر ویژه ای برای لیتوانی و لهستان به شمار می رود. یک هفته از ترسیم یک سناریوی تهدید آشکار توسط آژانس های دولتی لیتوانی، که همیشه از الگوی مشابهی استفاده می کنند، نمی گذرد که: «روسیه با “الحاق کریمه” در سال ۲۰۱۴ شخصیت “تهاجمی” خود را به اثبات رسانده است. بنابراین حضور نزدیک به ۵۰،۰۰۰ سرباز روسی در کالینینگراد تهدیدی برای استقلال لیتوانی به شمار می رود.».

«گابریلیوس لندزبرگیس، وزیر امور خارجه جدید لیتوانی، در مصاحبه ای که در ۲۷ ژانویه با “زود دویچه سایتونگ” داشت، در راستای به کارگیری ملقمۀ ضد روسی که امروزه رایج شده است، با گفتن از “کریمه” تا “ناوالنی” و “نورد استریم ۲“، تلاش در توجیه گسترش حضور ناتو دارد و پنهان کردن این واقعیت که ناتو از میانه های دهه ۱۹۹۰ تعیین کنندۀ ژئواستراتژیک برای آینده منطقه بالتیک بوده است.» فرد کلمن خبرنگار روزنامه “ایالات متحدۀ امروز” (USA Today)، در آوریل ۱۹۹۷ گزارش کرد که مرحلۀ آینده “اتحاد ماوراء اطلس”، ادغام لیتوانی در ساختار ناتو و هدف از آن واداشتن روسیه به چشم پوشیدن از کالینینگراد با توجیه “قربانی کردن پیاده” است (آصطلاحی در بازی شطرنج – م).

فرض ناتو بر این است که جنگ های محدود منطقه ای امکان پذیرهستند و حملات بازدارندۀ محدود منطقه ای می توانند از حملۀ هسته ای جلوگیری کنند. بنابر این، بررسی حاضر، در مورد “انحلال کالینینگراد” در چهار مرحله تحت اولویت نظامی “سرعت و غافلگیری” سخن به میان می آورد: «از بین بردن پدافند هوایی و پرتاب موشک های هسته ای – محاصره بنادر- تخریب زیرساخت های نظامی  روسیه توسط نیروی هوایی و توپخانۀ ناتو- نابودی نیروهای روسی که به دلیل بسته شدن مرزها توسط لهستان و لیتوانی، هیچ گزینه ای برای ایستادگی نخواهند داشت.» این بررسی پیش بینی می کند که روسیه در چنین شرایطی، ناگزیر قلمرو کالینینگراد را واگذار خواهد کرد.

آلمان از سال ۲۰۱۷ در گروه نیرو های ناتو در لیتوانی مشارکت داشته است. آن هم با یک بازی کلامی ساده که: این تنها مشارکت در یک تمرین است و نه یک تعهد کلاسیک خارج از کشور، و با ساختار جایگزین کردن چرخشی هر شش ماه یکبار ۵۰۰ سرباز آلمانی با سربازان جدید، گرفتن تأییدیه از”Bundestags” (پارلمان قدرال آلمان) منتفی شده است. نیروهای تانک و توپخانه آلمانی مستقر در روکلا (لیتوانی) مسئول انهدام اهداف زمینی در صورت جنگ هستند. گردان تانک ۱۰۴ از ایالت فالتس علیا در حال حاضر در لیتوانی حضور دارد. این گردان شعار خود را در وب سایت “Bundeswehr” (نیروهای مسلح) چنین توصیف می کند: “فقط یک حمله موفقیت را به ارمغان می آورد.”

نشر: عصرما – ارگان حزب کمونیست آلمان

نگارش: رالف هوومن – ۱۲ فوریه ۲۰۲۱

برگردان: جهان – ۲۷ بهمن ماه ۱۳۹۹

https://www.unsere-zeit.de/kaliningrad-als-zielscheibe-141856/

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا