بین‌المللی

انتخابات اکوادور در دور دوم

پیروزی دو نامزد چپ گرا، در دور نخست انتخابات ریاست جمهوری اکوادور!

برگردان: جهان/مردم اکوادور آشکارا نئولیبرالیسم را رد کرده اند. در انتخابات ریاست جمهوری روز یکشنبه گذشته در اکوادور، روی هم رفته ۷۰ درصد رأی دهندگان به نامزدهایی رأی دادند که از سوی سوسیال دموکرات ها تا سوسیالیست ها به چنین جایگاهی دست یافته بودند – ریزش آرای راست ها به روشنی بیش از ۲۰ درصد است.

پیروزی دو نامزد چپ گرا، در دور نخست انتخابات ریاست جمهوری اکوادور!

در زمان انتشار این شماره از عصرما، با وجود شمارش تنها ۸۸.۷ درصد آرا – برای دستیابی به جایگاه نفر دوم در دور دوم انتخابات که در ۱۱ آوریل انجام خواهد شد – رقابت تنگاتنگی میان “یاکو پرز” فعال بومی و “گیلرمولاسو”، بانکدار ارائه دهندۀ دستورالعمل های نئولیبرالی جریان داشته و در آخرین نتایج یاکو پرز ۰.۶ امتیاز از لاسو پیش بوده است.

اگر کاربه همین ترتیب پیش برود، عقب نشینی جدی دیگری برای لاسو، کارفرمای راست گرا، که پیش تر نیز چندین بار در انتخابات به نامزدهایی که از میان چپ ها باخته بود، رقم خواهد خورد. با این وجود، در آستانۀ انتخابات امسال، همه نظرسنجی ها پیش بینی کرده بودند که وی در انتخابات دور دوم حضور خواهد داشت. او می توانست انتظار داشته باشد که آرای همه کسانی را که با نسخه جدید سیاست های مترقی “رافائل کوره ئا” رئیس جمهور سابق مخالف هستند را دریافت کند، اما این چنین نشد. لاسو با کسب تنها ۱۹.۴۸ درصد از کل آرا، نه تنها از آنچه که در انتظارش بود به جا ماند، بلکه دور دوم انتخابات را نیز از دست داد و احتمالاً تنها در جایگاه سوم کسب کنندگان آراء باقی خواهد ماند. بر اساس نخستین آمار شورای ملی انتخابات، یاکو پرز تنها با حدود ۵۰.۰۰۰ رأی و کسب ۲۰.۱۲ درصد آراء رأی دهندگان، راهی دور دوم انتخابات شد. در پشت سر او، حزب بومی قوی پاچاکوتیک وحزب مائوئیستِ “حزب کمونیست مارکسیست- لنینیست اکوادور” (PCMLE) قرار دارند.

در این انتخابات، آندرس آراوز (Andrés Arauz)، نامزد “اتحاد برای امید” (۱)، با اختلاف زیادی نسبت به سایر رقبا، ۳۲.۰۴ درصد آراء انتخاب کنندگان را به دست آورد. او قول داده است که نسخه جدیدی از “انقلاب شهروندی” را آغاز کند، کاری را که “کوره ئا” (جمهور سابق) بخشی اصلاحات اجتماعی مبتنی بر آن را بین سال های ۲۰۰۸ و ۲۰۱۷ انجام داده بود. رئیس جمهور سابق در این نبرد انتخاباتی، فعالانه از آراوز، که به مدت دو سال از وزیران کابینۀ او بود، حمایت می کند. حزب کمونیست اکوادور (PCE) نیز اعضای خود را به رأی دادن به آراوز فراخوانده است و به طور فعال در کارزار انتخاباتی شرکت دارد.

آراوز میراث دار وضعیت دشواری هست: سیاست “کوره ئا” با اکثریت آرا در آخرین انتخابات در سال ۲۰۱۷ تأیید شد، اما حزب “اتحاد کشوری” (Alianza PAÍS) که توسط “کوره ئا” تأسیس شده بود، در معرفی “لنین موره نو”، معاون رئیس جمهور سابق، به عنوان نامزد خود در انتخابات، دچاراشتباهی جدی شد. “موره نو”، پس از روی کارآمدن، دگرگونی بنیادینی در روند اصلاحات پدید آورد – سیاست ضد امپریالیستی کوره ئا جای خود را به تسلیم شدن در برابر تحمیل های ایالات متحده سپرد. موره نو همچنین توانست حزب را نیز از آن خود کند، اما محبوبیت وی همچنان رو به کاهش گذاشت که سرانجام آن نیز در انتخابات یکشنبۀ گذشته دیده شد: “گزیمه نا پنیا” (Ximena Peña) نامزد حزب “اتحاد کشوری”،  تنها توانست ۱.۵ درصد کل آرا را از آن خود کند، در انتخابات پارلمانی نیز که در همان زمان برگزار شد، حزب اتحاد کشوری تنها  ۲.۷ درصد آرا را به دست آورد.

از دید ریاضی، مجلس شورای ملی آینده اکوادور اکثریتی چپ خواهد داشت. قوی ترین نیرو در مجلس آینده، از آن “اتحادیه امید” آندرس آراوز با ۳۱.۶۵ درصد خواهد بود که به دنبالش جنبش وحدت چندگانه پاچاکوتیک (۲) با داشتن ۱۷.۴۲ درصد از مجموع آرا قرار دارد. جایگاه سوم نیز با ۱۲.۲۳ درصد، از آن “چپ دموکراتیک” با سمت گیری سوسیال دمکراتیک است. از همین روست که ” کره ئو” (۳)، جنبش سیاسی حامی گیلرمولاسوس، با کمتر از ۱۰ درصد و احزاب و جنبش های کوچکتر دیگر با در صدی بسیار کم تر در مجلس حضورخواهند داشت.

“آراوز” و “پرز” در رد سیاست خصوصی سازی “مورنو” و سایر دستورالعمل های نئولیبرالیستی اشتراک نظر دارند. مناقشۀ اصلی بین این دو در”وا گرایی” است. در حالی که “آراوز”، مانند سلف خود “کوره ئا”، نمی خواهد از درآمد حاصل از تولید نفت و گاز طبیعی به عنوان منابع مالی برای توسعه اجتماعی چشم پوشی کند، جنبش “پرز” از تخریب محیط زیست و منابع طبیعی و همچنین ازمناطق سنتی اسکان مردم بومی کشور انتقاد می کند. با این حال، باید دید که این دو سیاستمدار در چه فاصله ای از هم ایستاده اند. به ویژه این که پرز از دادن سیگنال های راست در مبارزات انتخاباتی چشم پوشی نکرد و آشکارا از “چپ مارکسیست” فاصله گرفت. درعوض، او به سود “پویائی جمعی” سخن گفت. اهداف او ریاضت اقتصادی و برچیدن دستگاه دولتی است. وی همچنین توافق نامه تجاری با ایالات متحده را کاری عملی و مطلوب می داند.

این می تواند به او مجرایی برای تضمین حمایت از او در دور دوم انتخابات را بدهد، مشروط بر اینکه دیدگاه نژادپرستانه به مردم بومی را کنار بگذارد. سیاستمداران دیگری هم پیش از لنین موره نو در اکوادور بودند که به هنگام مبارزات انتخاباتی به چپ چشمک می زدند، اما پس از آن سیاست های کاملاً راست روانه را پی می گرفتند. به عنوان مثال، در سال ۲۰۰۳، لوسیو گوتیرز به شکلی نمایشی در پی نزدیکی با هوگو چاوز، رئیس جمهور وقت ونزوئلا بود، اما پس از انتخاب شدن به واشنگتن نزدیک شد. و سپس، تنها با گذشت دو سال ریاستش، در پی اعتراض های گستردۀ مردم، سرنگون شد. در انتخابات یکشنبه گذشته وی (لوسیو گوتیرز) تنها ۱.۷۷  درصد آراء را به دست آورد.

نشر: عصرما – ارگان حزب کمونیست آلمان

نگارش: مانوئلا تووار – ۱۲ فوریه ۲۰۲۱

برگردان: جهان – ۲۶ بهمن ماه ۱۳۹۹

پانوشت های مترجم:

۱- اتحادیه برای امید (Unión por la Esperanza)

ائتلافی هست از جنبش های سیاسی اکوادور، که در آن گروه های اصلی سیاسی اکوادور از میانه تا چپ مشارکت دارند. این اتحادیه در مخالفت با دولت “لنین موره نو” شکل گرفت و تنها جنبش محوری دموکراتیک، برای حمایت از نامزدی ریاست جمهوری آندرس آراوز گالارزا (Andrés Arauz Galarza) در انتخابات ریاست جمهوری اکوادور در سال ۲۰۲۱ به شمار می رود، همراه با گروه های مختلف اجتماعی دیگر با خواستگاه ملی، جنبش های استانی و جنبش انقلاب شهروندی که در شورای ملی انتخابات اکوادور ثبت نشده اند. این ائتلاف همچنین در انتخابات قانونگذاری اکوادور در سال ۲۰۲۱، نیز در چندین استان اکوادور تشکیل شد.

“رافائل کوره ئا” رئیس جمهور سابق اکوادور، رهبر “جنبش انقلاب شهروندی”، در ۷ آوریل سال ۲۰۲۰ ، در پرونده سازی رشوه خواری در سال های ۲۰۱۲- ۲۰۱۶  به ۸ سال زندان و ۲۵ سال محرومیت از هرگونه مقام دولتی محکوم شده است، از این رو، شورای ملی انتخابات اکوادور، با حکم دادستانی، “جنبش انقلاب شهروندی” را از لیست انتخابات جاری حذف کرد، اما طرفدارن آن جنبش در این انتخابات از آندرس آراوز حمایت می کنند. (برگرفته از ویکیپدیا)

۲ – جنبش وحدت چندگانه پاچاکوتیک – کشور جدید

(به اسپانیایی: Movimiento de Unidad Plurinacional Pachakutik – Nuevo País)

یک حزب بومی چپ گرا در اکوادور است. که در سال ۱۹۹۵ به عنوان راهی برای دستیانی به اهداف طیف گسترده ای از سازمان های بومی مردمی در سراسر اکوادور تاسیس شد. پاچاکوتیک اصطلاحی است که از کچوا گرفته شده است “پاچا” ، به معنی زمان و مکان یا جهان، و “کوتی” ، به معنی خیزش یا انقلاب. هدف این نه تنها پیروزی در انتخابات بلکه آغاز دگرگونی های دموکراتیک در جامعه ، با محوریت نیازهای به فراموشی سپرده شدۀ بومیان است. (برگرفته از ویکیپدیا)

۳ –  کره ئو (Creo)

CREO- «جنبش سیاسی ایجاد فرصت ها»، یک جنبش سیاسی راست میانه در اکوادور است که در انتخابات ریاست جمهوری سال های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۷ نیز با معرفی از “گیلرمو لاسو” به عنوان کاندیدای خود شرکت کرد. (برگرفته از ویکیپدیا)

https://www.unsere-zeit.de/stichwahl-in-ecuador-141859/

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا