مقالات

گام به‌گام به سوی خصوصی‌سازیِ صنعت ملی نفت

تحریم‌های مداخله‌جویانه امپریالیستی تأثیری مخرب بر صنعت ملی نفت ایران باقی گذارده است. این تحریم‌ها نه‌تنها تولید و صدور نفت و گاز از سوی میهن ما را کاهش داده و دشوار ساخته است، بلکه سبب شده است تا برنامه خصوصی‌سازی با شتاب بیشتری در صنایع کلیدی نفت و گاز پتروشیمی اجرایی شود…

در دوران دولت ضدملی احمدی‌نژاد- و به‌ویژه در دوران پاسدار قاسمی در وزارت نفت- رئوس کلی و چارچوب خصوصی‌سازی همزمان با قانون هدفمندی یارانه‌ها – آزادسازی اقتصادی – تهیه گردید و مقدمات آن فراهم آمد. اینک با انتخاب بیژن نامدار زنگنه به‌ مقام وزیر نفت دولت یازدهم، و در بطن راهبرد اقتصادی- اجتماعی رژیم ولایت‌فقیه، حرکت به سمت خصوصی‌سازی صنعت ملی نفت ایران سرعت گرفته است، و امکان‌های معینی برای اجرای این هدف مهیا می‌گردد. در این خصوص، یکی از نخستین اقدام‌های وزیر نفت جدید، بازنگری و تغییر قراردادهای نفتی بر اساس خواست شرکت‌ها و انحصارهای فراملی بود.ایسنا، ۱۱ شهریورماه نوشت: ”وزیر نفت دستور بازنگری در قراردادهای نفتی کشور را صادر کرد… مدیر برنامه‌ریزی تلفیقی شرکت ملی نفت ایران گفت، وزیر نفت دستور ویژه‌ای برای پیگیری اصلاح ساختار قراردادهای نفتی در کشور با جلب همکاری همه صاحب نظران و دعوت از شرکت‌های معتبر نفتی داخلی و خارجی… صادر کرده است.“در ادامه گزارش افزوده شده است: ”گروه‌هایی از سازمان‌های ذی‌ربط ازجمله امور حقوقی و شرکت‌های توسعه دهنده مأمور شدند تا با استفاده از نظر کارشناسان و صاحب‌نظران داخلی و خارجی باهدف افزایش جذابیت قراردادهای نفتی این قراردادها را بازنگری کنند تا زمینه ورود سرمایه‌گذاران خارجی به این صنعت تسهیل شود.“علاوه بر این، خبرگزاری مهر، ۸ شهریورماه، گزارش داده بود: ”برای نخستین بار دولت دهم [دولت ضدملی احمدی‌نژاد] پیشنهادهایی به برخی شرکت[ها] به‌منظور توسعه برخی از میادین نفت و گاز فرا ساحلی ایران در قالب قراردادهای مشارکت در تولید [یعنی: شریک شدنِ انحصارهای فراملی در تولید، صدور، و مالکیتِ میدان‌های نفت و گاز] ارائه کرد… وزارت نفت دولت جدید برنامه‌های جدیدی را به‌منظور افزایش جذابیت قراردادهای نفتی ایران… در دستور کار قرار داده تا بلکه با این تغییرات پای شرکت‌های بزرگ خارجی را برای ورود به صنعت نفت ایران باز کند… برخی کارشناسان معتقدند ایران باید الگوی قراردادهای جمهوری آذربایجان را برای توسعه میادین نفت و گاز اجرایی کند… وزیر نفت با بیان اینکه نوع امتیازاتی [خوب توجه کنید: امتیازاتی] که باید به پیمانکاران در میادین نفت و گاز مناطق مختلف کشور داده قطعاً تفاوت خواهد کرد.“لازم به توضیح است که، نوع قراردادهایی که دولت باکو در زمینه نفت و گاز با انحصارهای فراملی و شرکت‌های خارجی- به‌ویژه بریتیش پترولیوم- امضا کرده است، در جهان و بین کارشناسان به قراردادهای یک‌طرفه و سودآور برای ”سرمایه‌گذاران“ شهرت دارد.جالب است که تحلیل نشریه اقتصادی اکونومیست را در این باره و درباره سیاست‌هایی نظیر اصلاحِ ساختار قراردادهای نفتی- به‌نقل از خبرگزاری ایسنا، ۱۱ شهریورماه- مورد توجه قرار دهیم. ایسنا با ترجمه مقاله اکونومیست، نوشت: ”ایران همانند مکزیک صاحب رییس جمهور جدید… شده که خواهان کاهش سلطه شرکت ملی نفت روی ذخایر عظیم نفتی و جلب سرمایه‌های بخش خصوصی برای افزایش تولید نفت است… شرکت ملی نفت ایران احتمالاً قراردادهای مشارکت در تولید را برای برخی پروژه‌های پُرریسک در مرز ایران و عراق پیشنهاد خواهد داد. در قراردادهای مشارکت در تولید، پیمانکاران سهمی از تولید را برمی‌دارند.“بازنگری و تغییر قراردادهای نفتی حرکتی به سمت خصوصی سازیِ صنعت ملی نفت ایران است. خصوصی سازیِ نفت نقض کننده اصلِ استقلال ملی و حق حاکمیت ملی ایران قلمداد می‌شود!

به نقل از “نامه مردم، شماره ۹۳۰، ۱ مهرماه ۱۳۹۲

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا