فرهنگی

پرچم سرخ

جیم کانل- برگردان جهان:

پرچم مردم،

سرخ ترین سرخ هاست،

کفن هماره ی شهیدانمان است،

– پیشتر زان که به خشکی و سردی گراید پیکرهاشان،

به سان خون قلب هاشان.-

 

آنگاه

به رنگ ارغوان افراشته می شود.

ما در سایه اش زندگی می کنیم  و می میریم…

چه باک که فرومایگان شانه خالی کنند

و خائنان به سخره گیرندش،

ما پرچم سرخ مان را هماره برپا خواهیم داشت!

 

در گسترۀ نگاه مان:

فرانسوی به شعله هایش عشق می ورزد،

آلمانی استوار آن را می ستاید،

در فولتس مسکو سرودهایش را می خوانند…

شیکاگو از ازدحامی فزاینده لبریز است!

 

افراشته بود اوهماره

– فراتر ازاندیشۀ خُردِ ما-

آنگاه که هرآنچه پیش رو به شبی تیره ماننده بود؛

او شاهد بس کردارها و پیمان هاست،

بر ما مباد اینک که دیگرگونه کنیم رنگ سرخش را

 

آو یادآورنیک پیروزی های گذشته است،

او امید بخش صلح پایان است؛

تابلویی ست روشن،

و نمادی ساده،

از حق انسان و از ارزش انسان.

 

اینک اوست دادخواه فرودست و ناتوان،

از آنان که اندیشه ای جز زر و زور ندارند،

پیش از چهره درهم کشیدن مرد  زرمدار

و به پایین کشیده شدن نشان مقدسش.

 

ماهمه، برهنه سر، سوگند یاد می کنیم،

تا زنده ایم، افراشته داریم این پرچم را…

در سیاه چاله های تاریک و درپای چوبه های تیره دار،

سرود وداع ما خواهد بود این ترانه.

 

برگردان جهان –  ۲۳ مهر ۱۳۹۹

توضیح: شعر پرچم سرخ از سروده های جیم کانل ایرلندی به سال ۱۸۸۹ است، درستایش اول ماه مه روزهمبستگی جهانی کارگران. بخش هایی از این شعر در زمان هایی گوناگون با اجراهایی متفاوتی به شکل سرود و ترانه خوانده شده است. بخشی از این شعر نیز، برگرفته از متن یکی از اجراهای آن ترانه ها، سال ها پیش توسط نگارنده به فارسی برگردان و نشر یافته بود. اما اینک برگردان متن کامل آن به همۀ گارگران و زحمتکشان و به ویژه شهدای سرخ کفن جنبش جهانی کارگری تقدیم می شود.

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا