چرخانمقالات

دیاز کانل: ما پیش از هر چیز از انقلاب دفاع می‌کنیم

برگردان: ایرج زارع

به‌خاطر داشته باشید که الگوی آنان نولیبرالیسم، خصوصی‌سازی بهداشت، خدمات پزشکی و آموزش‌وپرورش است، به شیوه‌ای که هر کس بتواند خود را نجات دهد و کسانی می‌توانند به بهداشت دسترسی داشته باشند که پول داشته باشند. ما از حاکمیت، استقلال مردم یا آزادی این ملت صرف‌نظر نمی‌کنیم.

در روز یکشنبه [۱۱ ژوئیه] دبیر اول حزب کمونیست کوبا و رئیس‌جمهور جمهوری کوبا، میگل دیاز کانل برمودز در یک سخن‌رانی ویژه از کاخ انقلاب برای توضیح آخرین تحریکاتی که از سوی گروه‌های کوچک ضدانقلابی انجام شده است، گفت:

«الگوی انقلاب کوبا طی ۶۰ سال ایالات متحد امریکا را بسیار ناراحت کرده است.»

دبیر اول حزب، میگل دیاز کانل برمودز اظهار داشت که کوبا به هیچ‌کس اجازه نخواهد داد وضعیت ما را دست‌کاری کند و همچنین کسی نمی‌تواند از طرحی که کوبایی نیست، دفاع کند.

رئیس دولت سخنان خود را با درود انقلابی به همۀ مردم ما آغاز کرد و گفت:

«متأسفانه ما باید کارهای یکشنبه را که همۀ خانواده‌های ما برای استراحت و به اشتراک گذاشتن می‌گذرانند، قطع کنیم تا به شما در مورد حوادثی اطلاع دهیم که از سوی گروهی امروز اتفاق افتاده است و یک سطح کاملاً تحریک‌آمیز سیستماتیک دارد که این روزها ضدانقلاب آن را ترویج کرده است.»

او پرسید: «با چه پیشینه‌ای ما در اوضاع کنونی زندگی می‌کنیم؟ ما صادق، شفاف و صریح بوده‌ایم و در همه‌حال دربارۀ مشکلات مردم در شرایط فعلی توضیح داده‌ایم. من به یاد می‌آورم که در یک سال‌ونیم پیش، هنگامی که ترم دوم سال ۲۰۱۹ آغاز شد، بر اساس تمام نشانه‌هایی که دولت ایالات متحد به رهبری ترامپ به کوبا می‌داد، بایست توضیح دهیم که با وضعیتی دشوار روبه‌رو هستیم و ما از این اصطلاح استفاده کردیم که دیرتر به‌مثابۀ بخشی از طنز محبوب شناخته شد، زیرا ما مدت طولانی در آن مقطع باقی مانده‌ایم…»

وی یادآوری کرد که از آن موقع مجموعه‌ای از اقدام‌های محدودکننده در رابطه با محاصرۀ اقتصادی کوبا آغاز شد؛ و آن‌ها پیگرد مالی و انرژی با هدف خفه کردن اقتصاد کشور ما بودند.

دیاز کانل آرزوی طولانی‌مدت ایالات متحد را برای ایجاد یک انفجار گستردۀ اجتماعی در کوبا محکوم کرد، آروزیی که در آن همۀ تبلیغات و تمام ساخت‌وسازهای ایدئولوژیکی سهیم هستند تا برای مداخله‌های به‌اصطلاح بشردوستانه فراخوان دهند که به دخالت و مداخله‌های نظامی ختم می‌شوند و حقوق، حاکمیت و استقلال همۀ خلق‌ها را پایمال می‌کنند. وی گفت که این اقدام‌های خصمانه ادامه یافت.

«سپس ۲۴۳ اقدامی آمد که همۀ ما از آن‌ها اطلاع داریم و در آخرین روزهای آن دولت تصمیم گرفته شد که کوبا در فهرست کشورهای حامی تروریسم قرار گیرد.»

او تکرار کرد که این «یک فهرست کاملاً جعلی، نامشروع و یک‌جانبه است که ایالات متحد از روی لطف آن را تهیه کرده‌اند، زیرا معتقدند که قدرت مسلط بر جهان و امپراتوران این جهان هستند.»

او تأکید کرد که متأسفانه به‌دلیل عدم‌منزلت که در گروهی از نهادهای بین‌المللی و همچنین در بخش مهمی از برخی کشورها وجود دارد، بسیاری یک‌باره تسلیم این اقدام‌ها و اعمال می‌شوند.

«باید این شناخت را داشت که دیگران اجازه ندارند این اقدام‌ها را تحمیل کنند، اما آن‌ها به‌دلیل دامنه‌ای که این اقدام‌ها دارند، خود را محدود می‌بینند. و این امر همۀ این محدویت‌ها و مانع‌ها را بیشتر کرد که بیش از هر چیز مشمول قطع فوری منابع اصلی درآمد ارزی کشور شد. من در مورد گردشگری، دربارۀ سفرهای کوبایی‌ها و امریکایی‌ها به کشورمان صحبت می‌کنم، از حواله‌هایی صحبت می‌کنم که خانواده‌های کوبا از اقوام خود در ایالات متحد انتظار زیادی دارند.»

رئیس‌جمهور کوبا همچنین برنامۀ کلانی را که برای بی‌اعتبار کردن تیپ‌های پزشکی کوبا ساخته شد، تقبیح نمود و به‌دلیل این همکاری پزشکی، افزون بر همبستگی ارائه‌شده توسط کوبا، بخش مهمی از ارز خارجی نیز وارد می‌شد و محدود کردن همۀ این‌ها موجب کمبود در کشور شد: کمبود غذا، دارو، مواد اولیه و کالاهای واسطه‌ای که به توسعۀ روند اقتصادی و تولیدی‌مان و درعین‌حال به صادرات و تأمین مردم کمک می‌کنند؛ بنابراین در اینجا دو عنصر مهم قطع شده است: ظرفیت صادرات و دریافت ارز برای واردات و سرمایه‌گذاری و ظرفیت فرایندهای تولیدی که با آن‌ها می‌توانیم مجموعه‌ای از کالاها و خدمات را برای مردم‌مان توسعه دهیم.»

او خاطرنشان کرد که کوبا «محدودیت در مصرف سوخت و در قطعات یدکی داشت و همۀ این‌ها سبب ایجاد مجموعه‌ای از نارضایتی‌ها شده است و مشکلات انباشته‌شده را افزایش داده است و ما نتوانستیم آن‌ها را حل کنیم و آن‌ها ناشی از مرحلۀ ویژه هستند و به همۀ این‌ها یک کارزار شدید رسانه‌ای بی‌اعتبارسازی به‌عنوان بخشی از جنگ به‌اصطلاح غیرمتعارف اضافه شده است که تلاش می‌کند از یک‌سو وحدت بین حزب و دولت و از سوی دیگر وحدت بین دولت و مردم را درهم بشکند، کوشش می‌کند دولت را نامساعد و ناتوان در فراهم ساختن رفاه مردم معرفی نماید و این‌که قصد داریم دولت ایالات متحد را برکنار کنیم، چون «بسیار نگران این مردم است» که به ناحق آن‌ها را محاصرۀ اقتصادی کرده است و این نشان می‌دهد که از طریق این مردم می‌توان به توسعه و پیشرفت کشوری مانند کشور ما امیدوار بود. این دستورالعمل‌های ریاکارانه و سخن‌رانی‌های با استاندارد دوگانه هستند که ما در طول تاریخ ایالات متحد نسبت به کوبا به‌خوبی می‌شناسیم. ما می‌دانیم که آن‌ها چگونه در کشور ما مداخله کردند، چگونه جزیرۀ ما را تصاحب نمودند، چگونه آن‌ها در مرحلۀ شبه‌جمهوری سلطۀ خود را بر جزیرۀ ما حفظ کردند و چگونه این منافع از راه پیروزی انقلاب کوبا ضربه خوردند. و به مدت ۶۰ سال الگوی انقلاب کوبا آن‌ها را بسیار آزار داده است و به‌طور دائم محاصره‌ای ناعادلانه، جنایتکارانه و بی‌رحمانه را اعمال کرده‌اند که اکنون در شرایط همه‌گیری بدتر شده است. این نیت‌ها شرارت و  انحراف آشکار دارند: محاصرۀ اقتصادی و اقدام‌های محدودکننده که هرگز آن‌ها را علیه هیچ کشوری به کار نبرده‌اند، حتی علیه کشورهایی که آن‌ها را دشمنان اصلی خود می‌دانند. بنابراین، این سیاست و کاری شرورانه علیه جزیره‌ای کوچک بوده است که فقط آرزو دارد از استقلال، حاکمیت، حق تعیین سرنوشت و این‌که جامعۀ خود را مطابق با اصولی که بیش از ۸۶درصد [از مردم کوبا] آن‌ها را تصویب کرده‌اند، دفاع کند. این تصویب از راه فعالیتی گسترده و دموکراتیک که ما برای تأیید قانون اساسی فعلی جمهوری کوبا داشتیم، مورد حمایت قرار گرفته است.»

«و در بحبوحۀ این اوضاع، همه‌گیری می‌آید، یک همه‌گیری که نه تنها بر کوبا، بلکه بر همۀ دنیا تأثیر گذاشته است، همه‌گیری‌ای که بر ایالات متحد و کشورهای غنی نیز تأثیر گذاشته است. باید گفت که ایالات متحد و آن کشورهای غنی از تمام ظرفیت‌های مقابله با اثرات این همه‌گیری در روزهای آغازین آن برخوردار نبودند. و در بسیاری از کشورهای [به‌اصطلاح] جهان اول و با ثروت بسیار بیشتر، سیستم‌های بهداشتی فرو ریختند و بخش‌های مراقبت ویژه متلاشی شدند. فقرا محروم بودند، زیرا هیچ سیاست عمومی برای نجات مردم وجود ندارد.»

وی افزود که در کشور شمالی و آن کشورهای ثروتمند در بسیاری از موردها در رابطه با مواجهه با همه‌گیری شاخص‌هایی بدتر از شاخص‌های کوبا دارند.

«و آن همه‌گیری بر ما تأثیر نهاد و در میان همۀ این محدودیت‌ها، با ذخیره‌هایی که کشور ایجاد کرده است، با اندک‌چیزی که در کشور داشتیم، با اندک‌چیزی که در این یک سال‌ونیم دشوار توانستیم به‌دست آوریم، توانسته‌ایم با همۀ این چالش‌ها و تهدیدها روبه‌رو شویم. و ما این کار را با شجاعت و شهامت انجام داده‌ایم، آن را بدون تسلیم انجام داده‌ایم و مهم‌تر از همه آن اندک‌چیز را بین همه تقسیم کرده‌ایم و نه‌تنها آن را در کوبا بلکه با جهانیان تقسیم کرده‌ایم، چون نمونه‌ای از تیپ‌های انترناسیونالیستی هنری ریو (Henry Reeve) وجود دارد که به مکان‌هایی رفته‌اند که همه‌گیری بر آن‌ها بی‌رحمانه تأثیر نهاده است. و این‌گونه ما پیش‌روی کرده‌ایم و شیوع و شیوع مجدد را با ظرفیتی فوق‌العاده برای فدا کردن مردم، دانشمندان و پرسنل بهداشتی خود و تقریباً کل کشور که در این امر درگیر بودند، کنترل کردیم.»

دیاز کانل تأکید کرد که پنج نامزد واکسن ایجاد و یکی از آن‌ها به‌عنوان واکسن به‌رسمیت شناخته شده است که اولین واکسن در امریکای لاتین علیه کووید-۱۹ است. کوبا در حال حاضر واکسیناسیون جمعیت خود را انجام می‌دهد و این فرایندی است که زمان‌بر است. او گفت باید واکسن تولید کرد، اما در حال حاضر یکی از برین‌ترین مناطق واکسیناسیون در جهان را داریم و در طی چند هفتۀ دیگر به بیش از ۲۰درصد کل جمعیت واکسینه‌شده می‌رسیم. وی هشدار داد، در ماه‌های اخیر سویه‌های تهاجمی‌تری ظاهر شده که موجب انتقال بیشتر بیماری می‌شوند و در بحبوحۀ این وضعیت مجموعۀ دیگری از مشکلات ظاهر می‌شوند.

او توضیح داد: «در وهلۀ اول، موردها باسرعت و متراکم رخ می‌دهند که بر ظرفیت‌هایی که ما توانسته‌ایم برای رسیدگی به این موردها در نهادهای دولتی ایجاد کنیم، غلبه می‌کنند. از سوی دیگر ما مجبور شده‌ایم در مراکز دیگر ظرفیت‌هایی به‌وجود آوریم.»

در این رابطه او استدلال کرد که با افتتاح مراکز بیشتر، باید آن‌ها در زمینۀ انرژی در اولویت قرار گیرند- در بحبوحۀ تراکم مشکلات تولید برق که منجر به آسیب‌های بیشتر شده است- و تعداد چرخه‌هایی که باید از آن‌ها مواظبت کنیم تا از بیماران مراقبت کنند، افزایش یافته است.

وی ادامه داد: «با داشتن بیماران بیشتر، ذخایر داروها نیز رو به اتمام و راه‌های دستیابی به آن‌ها بسیار دشوار است. و در این میان ما با اراده ادامه می‌دهیم و همچنان به همه‌چیز فکر و برای همه کار می‌کنیم. اکنون ما مجبور شده‌ایم به‌دلیل عدم‌ظرفیت شماری از استان‌ها به تجربۀ پذیرش در خانه متوسل شویم و مجبور شده‌ایم که به خانواده‌ها فراخوان دهیم که مشارکت مستقیم و مسئولیت‌پذیر داشته باشند. انسان هرگز از تحسین این توانایی مقاومت خلاقانه که مردم ما دارند، خسته نمی‌شود.»

او اطمینان داد: «اگر ما این ارزش‌ها را با مسئولیت‌پذیری همراه کنیم، در کم‌ترین زمان ممکن با واکسیناسیون مطابق با اقدام‌های بهداشتی لازم، زودتر از این قلۀ همه‌گیری که تنها مختص به کوبا نیست، خارج می‌شویم. کوبا هر کاری که توانست انجام داد تا همه‌گیری را به‌تعویق بیندازد و از پس آن هم برمی‌آییم.»

رئیس‌جمهور به‌طور صریح گفت: «ازاین‌رو، به روشی بسیار بزدلانه، ظریف، فرصت‌طلبانه، بسیار انحرافی، بر پایۀ پیچیده‌ترین وضعیتی که در استان‌هایی مانند ماتانزاس (Matanzas) و سی‌یگو د آویلا (Ciego de Ávila) داشته‌ایم، [در این استان‌ها] کسانی که همیشه از محاصرۀ اقتصادی پشتیبانی کرده‌اند، کسانی که به‌عنوان مزدور خدمت کرده‌اند، نوکران امپراتوری یانکی با آموزه‌های مداخلۀ بشردوستانه ظاهر می‌شوند تا معیار عدم‌توانایی دولت کوبا برای برون‌رفت از این وضعیت را تقویت کنند، گویا آن‌ها علاقۀ زیادی به رفاه و سلامتی مردم ما دارند.»

«اگر می‌خواهند به مردم اهمیت دهند، اگر می‌خواهند مشکلات کوبا را حل کنند، محاصرۀ اقتصادی را بردارند و آن‌وقت خواهیم دید چگونه دست به کار می‌شویم، چرا این کار را نمی‌کنند؟ چرا آنان شهامت برداشتن محاصرۀ اقتصادی را ندارند، چه پایۀ قانونی و اخلاقی از این امر حمایت می‌کند که یک دولت خارجی بتواند این سیاست را در بحبوحۀ چنین اوضاع نامساعدی در مورد یک کشور کوچک اعمال کند؟ آیا این نسل‌کشی نیست؟»

او معیارهایی را که بر اساس آن‌ها می‌گویند ما یک دیکتاتوری هستیم، محکوم کرد و اظهار داشت:

«یک دیکتاتوری که به همۀ مردم خود بهداشت می‌دهد و کوشش می‌کند برای همه به‌دنبال رفاه باشد و در این شرایط قادر به انجام سیاست‌های عمومی است و آرزوی واکسیناسیون با واکسن کوبایی دارد، زیرا می‌دانستیم که هیچ‌کس قرار نیست آن را به ما بفروشد، چون پولی برای خرید آن نداریم.»

او گفت: «چه دیکتاتوری عجیبی!»

دیاز کانل تأکید کرد: «اکنون آنان فریاد می‌زنند که ما قاتل هستیم، مقتولان در کوبا کجا هستند، چرا کشورهای دیگر که از این قله‌های همه‌گیری رنج ‌برده‌اند در مطبوعات مورد حمله قرار نگرفتند و مداخلۀ بشردوستانه به‌منزلۀ راه‌حلی در برابر آن‌ها قرار نگرفت، حتی کارزارهای بی‌اعتبارسازی در رابطه با آن‌ها به راه انداخته نشد، ولی در مورد ما به راه انداخته شد.»

وی افزود: «من معتقدم که زندگی، تاریخ و واقعیت‌ها ثابت می‌کنند که چه چیزی در پشت همۀ این‌ها قرار دارد، آن چیز خفه کردن ما و خاتمه بخشیدن به انقلاب است و به همین دلیل آنان سعی می‌کنند مردم ما را دلسرد و گیج کنند. و هنگامی که مردم در شرایط سختی قرار دارند، رویدادهایی مانند آنچه در سان آنتونیو د لُس بانیوس (San Antonio de los Baños) تجربه می‌کنیم، رخ می‌دهند.»

دربارۀ وقایع این منطقه، وی به جزئیات پرداخت: «آیا چه کسانی آن گروه را تشکیل می‌دهند؟ آن‌ها افرادی از خلق هستند که نیازهایی دارند و بخشی از این کمبودها را تجربه می‌کنند، این افراد از انقلابی‌های سردرگم یا کسانی هستند که همۀ استدلال‌ها را ندارند، یا کسانی هستند که این نارضایتی‌ها را بیان می‌کنند، اما آنان این کار را به شیوۀ دیگری انجام دادند، چون به‌دنبال توضیح و استدلال بودند. ولی این کار به رهبری هسته‌ای از فریب‌کاران صورت گرفت که خود را در اختیار طرح‌های اِس‌اُ‌اِس (S.O.S) ماتانزاس یا اِس‌اُاِس کوبا یا به‌اصطلاح «قابلمه‌زنان» [اعتراض با زدن بر قابلمه] که از چند روز پیش خود را آماده می‌کردند، نهادند تا در چندین شهر کوبا از این نوع تظاهرات یا شورش اجتماعی برگزار شود. این عمل در زمانی که مردم باید در خانه باشند و از خود [در برابر همه‌گیری] محافظت کنند، بسیار جنایتکارانه است.»

دیاز کانل پذیرفت که «انقلابی‌های سان آنتونیو د لس بانیوس، مقام‌های استان  و گروهی از رهبران کشور در آنجا حضور یافتیم و با ضدانقلاب‌ها روبه‌رو شدیم و با انقلابی‌هایی که خواهان توضیح بودند، صحبت کردیم تا نشان دهیم که خیابان متعلق به انقلابی‌ها است.»

وی خاطرنشان کرد که ما می‌دانیم گروه‌های دیگری در خیابان‌ها و میدان‌های مشخصی در شهرهای دیگر کوبا وجود دارند و در آنجا با چنین هدف‌های ناسالمی جمع شده‌اند.

«من دارم این اطلاعات را می‌دهم، همچنین تضمین می‌کنم که خیابان‌های کوبا متعلق به انقلابی‌ها است و حکومت و دولت انقلابی که از سوی حزب رهبری می‌شوند، همۀ ارادۀ سیاسی را برای بحث، استدلال کردن و مشارکت مردم در حل مشکلات و این‌که علت واقعی مشکلات ما چیست، دارند، بدون این‌که سردرگم شویم.»

او تأکید کرد: «کسانی که تظاهرات را تشویق می‌کنند، سلامتی برای کوبا نمی‌خواهند.»

او هشدار داد: «به‌خاطر داشته باشید که الگوی آنان نولیبرالیسم، خصوصی‌سازی بهداشت، خدمات پزشکی و آموزش‌وپرورش است، به شیوه‌ای که هر کس بتواند خود را نجات دهد و کسانی می‌توانند به بهداشت دسترسی داشته باشند که پول داشته باشند.»

«ما از حاکمیت، استقلال مردم یا آزادی این ملت صرف‌نظر نمی‌کنیم. ما در این ملت انقلابی‌های زیادی هستیم که حاضریم جان خود را فدا کنیم و این شعار نیست بلکه اعتقادمان است. اگر می‌خواهند با انقلاب درگیر شوند باید از روی جسدهای ما عبور کنند و ما برای همه‌چیز آماده هستیم و در خیابان‌ها خواهیم جنگید.»

«ما می‌دانیم که حوادثی از این دست در خیابان‌های هاوانا مهندسی می‌شوند و انبوه انقلابی‌هایی هستند که با عناصر ضدانقلابی روبه‌رو خواهند شد. ما انقلابی‌های سردرگم را جدا می‌کنیم، ساکنان کوبا را که ممکن است نگرانی‌های مشخصی داشته باشند، جدا می‌کنیم، اما اجازه نخواهیم داد یک ضدانقلاب و مزدور در ملت ما بی‌ثباتی به‌وجود آورد.»

وی گفت: «به همین دلیل ما از همۀ انقلابی‌های کشورمان و از همۀ کمونیست‌ها می‌خواهیم که امروز، از این به بعد و در تمام این روزها در هر مکانی که این تحریکات در آن اتفاق بیفتد، به خیابان‌ها بیایند.»

او نتیجه‌گیری کرد: «همان‌طور که در سخن‌رانی پایانی کنگرۀ حزب گفتم، ما انقلابی‌ها و در صف مقدم کمونیست‌ها پیش از هر چیز از انقلاب دفاع می‌کنیم و با این اعتقاد در خیابان‌ها حضور داریم، ما اجازه نخواهیم داد که کسی وضعیت ما را دست‌کاری کند، همچنین کسی نمی‌تواند از طرحی که کوبایی نیست، که برای رفاه کوبایی‌ها نیست، که الحاق‌طلبی است، دفاع کند. بدین‌سان ما انقلابی‌ها و کمونیست‌های کشور را فرا می‌خوانیم.»

منبع: گرانما، ارگان کمیتۀ مرکزی حزب کمونیست کوبا

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا