نویسنده: برنارد اشمید
مترجم: امیر کوهسنگی
اتحادیه‌های کارگری فرانسه اکنون روز پنج‌شنبه، پنجم نوامبر، را برای برگزاری دور تازه‌ای از اعتراض‌ها و اعتصاب‌ها از جمله اعتصاب در بخش حمل‌ونقل، فراخوانده‌اند؛. این تاریخ پیش از تظاهرات روز شنبه تعیین شده بود. در میان نیروهای چپ، بحث جدی بر سر این است که آیا روز تعیین شده (پنجم نوامبر)، با توجه به پویایی فزایندهٔ اعتراضات در روزهای اخیر، دیرهنگام نیست؟ و آیا تا آن زمان خطر کاهش انگیزه و عقب‌نشینی جنبش وجود ندارد؟
چشم‌اندازی نیست، پولی نیست، و خشونت پلیس بی‌رحمانه است؛ جوانان فرانسه به پا خاسته‌اند.
پاریس، ۱۷ اکتبر ۲۰۲۶ (۲۵ مهر ۱۴۰۵)؛ عکس: استفانی لوکوک / رویترز
فرانسه: صدها هزار نفر در خیابان برای آموزش بهتر؛ درگیری‌های شدید با پلیس
وقتی رئیس‌جمهور مستقیماً از طریق تلویزیون با مردم سخن می‌گوید، می‌توان دریافت که اوضاع جدی است. امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، شامگاه یکشنبه دقیقاً همین کار را کرد. یک روز پیش از آن، صدها هزار نفر در سراسر کشور به خیابان‌ها آمده بودند؛ برای برخورداری از فرصت‌های آموزشی بهتر، در اعتراض به هزینه‌های سرسام‌آور زندگی و خشونت بی‌رحمانه پلیس.
این اعتراض‌ها طیف گسترده‌ای از معترضان را در بر می‌گرفت: دانش‌آموزان اعتصاب‌کننده، دانشجویان، اعضای اتحادیه‌های کارگری و برای نخستین بار، معترضان جنبش «جلیقه‌زردها». بنا بر آمار پلیس، در مجموع ۵۵۰ هزار نفر در سراسر فرانسه در این تجمع‌ها، از جمله ۱۱۰ هزار نفر در پاریس، شرکت داشتند با این حال، برگزارکنندگان شمار معترضان را ۸۰۰ هزار نفر اعلام کردند.
این اعداد برای راهپیمایی‌های اعتراضی که نه به اعتصابی، به‌ویژه در بخش خدمات عمومی، گره خورده‌اند و نه بر رد مشترک یک طرح مشخص دولتی متمرکزند، چنان‌که در اصلاحات بازنشستگی ۲۰۲۳ بود، به‌طور چشمگیری بالاست.
یکی از شرکت‌کنندگان جوان روی تابلویی نوشته بود: «بهار در اکتبر آغاز می‌شود». فرد دیگری نوشته بود: «کاش یک سطل زباله بودم، آن‌وقت پلیس از من محافظت می‌کرد».
این نوشته کنایه‌ای بود هم به خشونت عریان و مداوم پلیس علیه جوانان معترض که هفته‌هاست ادامه دارد و هم به واکنش‌های خشم‌آلودی که از همان روزهای نخست اعتراض‌ها به رویدادهایی در ابتدا کم‌اهمیت بروز کرد؛ از جمله سطل‌های زباله‌ای که معترضان برای ایجاد سنگرهای خیابانی مقابل ساختمان مدارس روی هم انباشته بودند و گاه آن‌ها را به آتش می‌کشیدند.
روز شنبه در شهر سن‌اتین، یکی از شرکت‌کنندگان در تظاهرات بر اثر انفجار یک نارنجک پلیس دست خود را از دست داد. دو هفته پیش از آن نیز حادثه‌ای مشابه در شهر لانس رخ داده بود.
عکس: ژولین ماتیا / لو پیکتوریوم، از طریق زوما پرس / خبرگزاری دپا
در مقابل، آنچه در کانون پوشش خبری مطبوعات فرانسه و واکنش‌های دولت قرار گرفت، به تعبیر سباستین لکورنو (Sébastien Lecornu)، نخست‌وزیر فرانسه، «ابعاد هولناک خشونت» بود. در حاشیه راهپیمایی‌های اعتراضی و پس از پایان آن‌ها، درگیری‌های شدیدی میان معترضان و پلیس رخ داد. پلیس با استفاده از گاز اشک‌آور و گلوله‌های پلاستیکی، در مواردی با خشونتی عریان به معترضان یورش برد؛ در مقابل، معترضان سنگر ساختند و به سوی مأموران پلیس سنگ پرتاب کردند.
در مقاطعی، پلیس کنترل اوضاع را از دست داد و ناچار به عقب‌نشینی شد. غارت فروشگاه‌ها و تخریب گسترده اموال نیز به وقوع پیوست. در شهر لیموژ، ساختمان تاریخی شهرداری که تحت حفاظت میراث فرهنگی قرار داشت، تا حدی در آتش سوخت.
در مجموع، دو هزار نفر بازداشت شدند و امانوئل مکرون نیز آنان را به پیگردهای کیفری و مجازات‌های سنگین تهدید کرد.
ژان‌لوک ملانشون (Jean-Luc Mélenchon)، رهبر حزب چپ‌گرای «فرانسهٔ سرکش» (La France insoumise) و نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری، دولت را متهم کرد که به ناآرامی‌ها دامن زده است. او روز شنبه در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:
«در پاریس، یک رهبری نادرست دروازه‌های آشوب را گشوده است. مسئولان دیگر نمی‌دانند چه باید بکنند؛ زیردستانشان ترسیده‌اند و بی‌محابا دست به خشونت می‌زنند.»
در مقابل، لکورنو (Lecornu)، نخست‌وزیر فرانسه، ملانشون را مسئول خشونت‌های رخ‌داده دانست.
عکس: تیبو کامو / آسوشیتدپرس (AP)
اتحادیه‌های کارگری فرانسه اکنون روز پنج‌شنبه، پنجم نوامبر، را برای برگزاری دور تازه‌ای از اعتراض‌ها و اعتصاب‌ها از جمله اعتصاب در بخش حمل‌ونقل، فراخوانده‌اند؛. این تاریخ پیش از تظاهرات روز شنبه تعیین شده بود.
در میان نیروهای چپ، بحث جدی بر سر این است که آیا روز تعیین شده (پنجم نوامبر)، با توجه به پویایی فزایندهٔ اعتراضات در روزهای اخیر، دیرهنگام نیست؟ و آیا تا آن زمان خطر کاهش انگیزه و عقب‌نشینی جنبش وجود ندارد؟
در ایتالیا، آلبانی، بلژیک و پرتغال نیز طی آخر هفته دانش‌آموزان و دانشجویان دست به اعتراض زدند.
خبرگزاری ایتالیایی آنسا گزارش داد که در جریان اعتراض‌ها علیه هزینه‌های سرسام‌آور زندگی در شهر میلان، دست‌کم چهار مأمور پلیس و ۲۰ معترض زخمی گشته و بیش از ۵۰ جوان نیز بازداشت شدند. به گزارش این خبرگزاری، درگیری‌هایی نیز در شهرهای دیگری همچون تورین، بولونیا و برگامو رخ داد.
در آلبانی، دانشجویان روز شنبه برای پنجمین روز پیاپی در اعتراض به شرایط نامطلوب آموزشی و در مطالبهٔ بهبود امکانات تحصیلی به خیابان‌ها آمدند. به گزارش خبرگزاری فرانسه (AFP) پلیس برای نخستین بار در مقابل ساختمان وزارت آموزش‌وپرورش در تیرانا، پایتخت این کشور، از گلوله‌های پلاستیکی استفاده کرد.
نویسنده: برنارد اشمید (Bernard Schmid)
منبع: روزنامه دنیای جوان (Junge Welt)، آلمان
تاریخ: دوشنبه ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶ (۲۷ مهر ۱۴۰۵)
مترجم: امیر کوهسنگی
به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet
