نتایج یک تحقیق در مورد اثرات مخرب تغییرات ساعات کاری؛ «کیفیت شغل» یک حق است

نوسان ناگهانی و مداوم ساعات کاری هفتگی، سلامت جسمی نیروی کار را تخریب کرده و حقوق رفاهی فرودستان را به خطری جدی انداخته است.

به گزارش ایلنا، به نقل از پایگاه خبری «نیوز-مدیکال»، پژوهش جدیدی از دانشگاه ایلینوی آمریکا با بررسی داده‌های سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۴، ابعاد تازه‌ای از پیامدهای ناامنی شغلی بر سلامت نیروی کار را نشان می‌دهد.

بر اساس این پژوهش، تغییرات مداوم و پیش‌بینی‌ناپذیر در برنامه هفتگی کار می‌تواند آسیب‌های جدی برای سلامت کارگران به همراه داشته باشد. این آسیب‌ها نیز در زنان و مردان یکسان نیست. مردان کارگر در پی افزایش نوسانات ساعات کاری، با افت قابل‌توجه سلامت جسمی مواجه می‌شوند؛ در حالی که زنان در چنین شرایطی بیشتر در معرض کاهش ساعات کار، ترک موقت شغل یا حتی خروج کامل از بازار کار به دلایل پزشکی قرار می‌گیرند.

شوک‌های هفتگی

 انتقال ریسک بازار به کارگران

سین‌یی چیانی لو و تیم لیاو، نویسندگان این پژوهش که نتایج آن در نشریه «اس‌اس‌ام – پاپولیشن هلث» منتشر شده است، ناامنی در برنامه‌ریزی ساعات کار را صرفاً یک مشکل مدیریتی نمی‌دانند، بلکه آن را خطری ساختاری برای سلامت کارگران ارزیابی می‌کنند.

تیم لیاو، استاد جامعه‌شناسی دانشگاه ایلینوی، معتقد است مسئله اصلی نه تعداد ساعات کار، بلکه نوسانات ناگهانی و غیرقابل پیش‌بینی ساعات کاری از یک هفته به هفته دیگر است. به گفته او، کارگران می‌توانند خود را با یک برنامه کاری ثابت، چه ۲۵ ساعت و چه ۴۰ ساعت در هفته، سازگار کنند؛ اما تغییرات ناگهانی در ساعات کار می‌تواند فشار قابل‌توجهی بر سلامت جسمی آنان وارد کند.

داده‌های این پژوهش نشان می‌دهد احتمال افت سلامت در میان مردان کارگر در مواجهه با نوسانات شدید ساعات کاری، از ۲۸ درصد در شرایط کاری باثبات به ۳۸ درصد افزایش می‌یابد.

حذف سیستماتیک نیروی کار از آمارهای رسمی

این بررسی با تحلیل داده‌های بیش از ۶۱ هزار کارگر ۱۸ تا ۶۴ ساله، بخشی از آسیب‌های کمتر دیده‌شده در بازار کار امروز را نشان می‌دهد. پژوهشگران با تمرکز بر کارگرانی که در پی شوک‌های شغلی ناچار به ترک کار یا کاهش ساعات کاری خود شده‌اند، گروهی را بررسی کردند که معمولاً در آمارهای رسمی کمتر دیده می‌شوند.

یافته‌ها همچنین نشان می‌دهد زنان کارگر بیش از دیگران با محدودیت‌های شغلی ناشی از بیماری و عقب‌نشینی اجباری از بازار کار مواجه‌اند؛ مسئله‌ای که می‌تواند از ضعف حمایت‌های موجود از زنان در محیط‌های کاری حکایت داشته باشد.

لزوم بازتعریف «کیفیت شغل» به عنوان حق

این بررسی علمی بر ضرورت بازتعریف مفهوم «کیفیت شغل» تأکید می‌کند؛ مفهومی که نباید تنها به دستمزد و مزایا محدود شود و باید عواملی مانند ثبات برنامه کاری و حفظ سلامت جسمی و روانی نیروی کار را نیز دربر بگیرد.

به‌گفته این بررسی، کارفرمایان با تحمیل ساعات کاری شناور و ناپایدار، بخشی از هزینه‌های ناشی از بی‌ثباتی بازار را به نیروی کار منتقل می‌کنند؛ وضعیتی که می‌تواند امنیت شغلی و رفاه کارگران را تضعیف کرده و پیامدهای آن در بلندمدت، از جمله بر دوران بازنشستگی آنان، باقی بماند.

از منظر حقوق کار نیز، برخورداری از برنامه کاری باثبات را می‌توان بخشی از حقوق رفاهی و انسانی نیروی کار دانست؛ حقی که بی‌توجهی به آن، می‌تواند به تشدید ناامنی شغلی و آسیب‌های ناشی از کار منجر شود.

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet